ตอนที่ 432

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 432 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 432 : ห้องครูใหญ่ (1) ครูใหญ่จางอยู่ในห้องพร้อมกับรองครูใหญ่อีกทั้งสี่ท่าน และทั้งหมดก็กำลังประชุมกันเรื่องของกงเสียวลู่อยู่พอดี รองครูใหญ่ทั้งสี่คนนั้นต่างก็แบ่งออกเป็นสองฝ่าย สองในสี่ไม่เชื่ออย่างเด็ดขาดว่ากงเสี่ยวลู่จะมีอะไรกับนักเรียนของตัวเอง ส่วนอีกสองคนดูเหมือนจะเชื่อว่าเธอทำเช่นนั้นจริงๆ รองครูใหญ่สองคนที่เชื่อว่ากงเสี่ยวลู่เป็นอย่างที่ได้ยินข่าวลือนั้นก็คือ หวังเหว่ยเฉิง กับเจียวเฟิ่งหวงซึ่งเป็นครูผู้หญิง ทุกคนต่างก็กำลังประชุมกันแล้วก็ถกเถียงกันอย่างเคร่งเครียดอยู่ในห้อง และแน่นอนว่าผู้อำนวยการหลิวที่เชื่อว่ากงเสี่ยวลู่กับหลิงหยุนนั้นมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกัน ก็อยู่ในห้องประชุมด้วย ความจริงแล้วครูใหญ่จางเองก็ไม่เชื่อเรื่องนี้สักเท่าไหร่ แล้วเขาก็ได้แต่นั่งมองทุกคนในห้องถกเถียงกันเรื่องนี้อย่างดุเดือด แม้จะรู้สึกปวดหัวอย่างมาก แต่เขาก็ทำได้เพียงแค่นั่งฟังทั้งสองฝ่ายทะเลาะกันอย่างเงียบๆ ตัวเขาเองก็ไม่รู้จะว่าจัดการกับปัญหานี้อย่างไรดี ในเมื่อหวังเหว่ยเฉิงเองก็เป็นญาติกับเสียเจิ้นเหยิน ส่วนเจียวเฟิ่งหวงซึ่งเป็นรองครูใหญ่ผู้หญิงเพียงคนเดียว ก็เป็นน้าสาวของหลู่เจิ้งเทียน ส่วนผู้อำนวยการหลิวนั้นก็สนิทสนมกับกู่เหลียนเฉิงเพราะไปเที่ยวแบบว่าด้วยกันบ่อยๆ อีกทั้งยังคลั่งไคล้กงเสี่ยวลู่ไม่น้อย และตามจีบเธอมานานหลายปี ครูใหญ่จางเองก็อ่านความคิดของผู้อำนวยการหลิวออกอย่างทะลุปรุโปร่ง ในเมื่อผู้อำนวยการหลิวไม่สามารถใช้วิธีธรรมดาพิชิตใจของกงเสี่ยวลู่ได้ เขาก็จะอาศัยโอกาสที่กงเสี่ยวลู่มีเรื่องเสียหายนี้ เป็นเครื่องมือต่อรองกับเธอ สองฝ่ายที่มีความเห็นขัดแย้งกันไปคนละทาง ต่างก็ทะเลาะถกเถียงกันอย่างรุนแรง และดูเหมือนว่าจะยังไม่สามารถหาข้อสรุปใดๆได้ ไม่เพียงเท่านั้น การถกเถียงกันก็ดูเหมือนว่าจะยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ละคนต่างก็โมโหจนหน้าดำหน้าแดง สงครามน้ำลายจึงเกิดขึ้น เพราะดูเหมือนว่าจะไม่มีใครยอมใคร! ในเวลาเดียวกันนั้นเอง หลิงหยุนได้นำนักเรียนในห้องห้าสิบกว่าคนบุกเข้าไปในห้องทำงานของครูใหญ่ เมื่อไปถึงก็ใช้เท้าถีบประตูอย่างแรง และบุกเข้าไปด้านในทันที ครูใหญ่จาง และระดับผู้บริหารของโรงเรียนอีกห้าคน ถึงกับตกใจสุดขีด และต่างคนต่างก็ตกตะลึง ครูใหญ่จางทั้งตกใจและโมโหสุดขีด ที่มีคนกล้าบุกเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของเขา และพังประตูจนเสียหาย! “ใครกล้าทำแบบนี้..!” ครูใหญ่จางลุกขึ้นยืนพร้อมกับเงื้อมือขึ้นและกำลังจะตบลงบนโต๊ะ แต่ยังไม่ทันที่ฝ่ามือของเขาจะฟาดลงกับโต๊ะ ก็ต้องชะงักอยู่กลางอากาศ เมื่อเห็นว่าคนที่บุกเข้ามาในห้องทำงานของเขานั้นไม่ใช่ใครที่ใหน แต่เป็นเด็กนักเรียนมัธยมปลายห้องหกที่สร้างวีรกรรมดุเดือดไว้มากมาย และก็คือหลิงหยุนนั่นเอง!ก่อนหน้านี้.. ครูใหญ่จางแทบจะไม่เคยรู้จักหลิงหยุนด้วยซ้ำ อาจจะเคยได้ยินชื่อในทางที่ขี้เกียจของเขาอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันจริงๆแต่เมื่อเริ่มมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายในโรงเรียน และทุกเรื่องล้วนแต่เกี่ยวข้องกัเด็กนักเรียนที่ชื่อหลิงหยุนทั้งสิ้น ครูใหญ่จางจึงเริ่มให้ความสนใจกับบเด็กนักเรียนคนนี้มากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านหลินเจียง และตอนนี้หากเขายังไม่รู้จักหลิงหยุน ก็คงไม่สมควรที่จะเป็นครูใหญ่ของที่นี่อีกต่อไปแล้วครูใหญ่จางรีบเปลี่ยนท่าทีจากที่จะทุบโต๊ะ เป็นวางมือลงบนโต๊ะเบาๆ และค่อยๆใช้นิ้วเช็ดฝุ่นบนโต๊ะทำงานอย่างเบามือ ราวกับกำลังบรรจงปาดน้ำตาให้กับหญิงสาวอันเป็นที่รักผู้อำนวยการหลิวจ้องมองฉางหลิง เหมี่ยวเสี่ยวเหมา หลงหวู่ และนักเรียนห้องหกทั้งหมดที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของครูใหญ่จางทีละคนๆ เขาคิดไม่ถึงว่านักเรียนของกงเสี่ยวลู่จะกล้าสร้างปัญหาขึ้นในโรงเรียน และเขาก็โกรธจนถึงกับลุกขึ้นตะโกนออกไปว่า“พวกเธอออกไปจากห้องครูใหญ่เดี๋ยวนี้! พวกครูกำลังประชุมกันอยู่ ไม่เห็นหรือยังไง? ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่พวกเธอจะมาทำตัวเป็นอันธาลได้!”หลิงหยุนที่เดินไปหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะของครูใหญ่จางแล้ว ถึงกับหันไปมองหน้าผู้อำนวยการหลิวทันทีที่ได้ยินคำพูดของเขา จากนั้นจึงเดินตรงเข้าไปหาพร้อมกับถามขึ้นว่า..“คุณเป็นใคร?”หลิงหยุนเดินไปหยุดอยู่หน้าผู้อำนวยการหลิวพร้อมกับถามขึ้นด้วยสีหน้า และรอยยิ้มที่ดูอันตราย“ฉันเป็นใครเธอยังไม่รู้จักอีกหรือไง..? ฉัน.. ฉันก็ผู้อำนวยการหลิวไง.. หละ-หลิงหยุนเองเหรอ?”เมื่อผู้อำนวยการหลิวหันไปมอง และเห็นว่าผู้ที่ถามเมื่อครู่ก็คือหลิงหยุน เขาถึงกับตกใจหวาดกลัวจนตัวสั่น และแทบจะกระโดดหนีออกไปทันทีตอนที่หลิงหยุนเข้ามาในห้องนั้น ผู้อำนวยการหลิวไม่ทันได้หันไปมองว่าเป็นใคร เพราะมัวแต่หันไปมองครูใหญ่จาง แต่เมื่อเหลือบไปมองและพบว่าผู้ที่เข้ามานั้นคือหลิงหยุน เขาก็ถึงกับตกใจจนตัวสั่นทันทีที่หลิงหยุนรู้ว่าเป็นใคร เขาก็ยิ้มพร้อมกับถามย้ำอีกครั้งว่า “ผู้อำนวยการอะไรนะ..?”ครูใหญ่จางมองเด็กนักเรียนที่ตามหลิงหยุนเข้ามาเรื่อยๆ ในใจก็เริ่มรู้สึกหวาดหวั่น แต่ก็ฝืนยิ้มให้กับหลิงหยุนแล้วตอบเสียงเบาว่า“หลิงหยุน.. นี่ผู้อำนวยการหลิวยังไงล่ะ? เขาเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนไง..”สิ้นเสียงครูใหญ่จาง ภายในห้องก็เงียบกริบ..เพียะ!!จู่ๆ หลิงหยุนก็ยกมือขึ้นตบหน้าผู้อำนวยการหลิวอย่างแรงจนเขาถึงกับเห็นดาวเต็มท้องฟ้าไปหมด แล้วก็ตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก