ตอนที่ 433

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 433 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 433 : ห้องครูใหญ่ (2) หลิงหยุนฟังแล้วได้แต่ขมวดคิ้ว “อ่อ.. ยังคงหาข้อสรุปไม่ได้! เอาล่ะ.. ถ้างั้นก็ประชุมกันต่อเลย ผมจะนั่งฟังอยู่ที่นี่ด้วย..” “เอ่อ..” ครูใหญ่ และรองครูใหญ่อีกสี่คนต่างก็พากันอึ้งไป ตอนนี้ในห้องทำงานของครูใหญ่มีนักเรียนอยู่เต็มไปหมด แล้วพวกเขาจะประชุมกันต่อได้อย่างไร?! ไม่เพียงเท่านั้น ในเวลานี้ด้านนอกห้องทำงานของครูใหญ่ ก็มีนักเรียนมุงดูอยู่เต็มไปหมด ไม่เว้นแม้แต่หน้าต่างที่ตอนนี้มีคนแย่งกันดูจนแทบจะพังลงมา.. ยังมีนักเรียนคนอื่นๆที่พากันตามมาอีกเรื่อยๆ นอกห้องทำงานของครูใหญ่จึงมีเด็กนักเรียนมัธยมปลายทั้งหกห้องกำลังยืนฟังข้อสรุปเรื่องนี้อยู่! ภายในโรงเรียนเวลานี้ ต่างก็เต็มไปด้วยความโกลาหลวุ่นวายอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน “หลิงหยุน เธอดูเหตุการณ์ตอนนี้สิ จะให้พวกครูประชุมกันต่อกันได้ยังไงกัน..?!” ครูใหญ่จางเหลือบมองไปทางประตู และหน้าต่างด้วยท่าทางเลิ่กลั่ก เขาคิดในใจว่าเวลาอย่างนี้ยามที่เฝ้าประตูโรงเรียนพากันหายหัวไปใหนกันหมด? ครูใหญ่จางรู้ดีว่ายามพวกนั้นคงจะไม่สามารถหยุดหลิงหยุนได้อย่างแน่นอน แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ยังสามารถช่วยควบบคุมสถานการณ์ภายนอกได้บ้าง.. หลิงหยุนแสยะยิ้มพร้อมกับพูดขึ้นว่า “ทำไมถึงจะประชุมต่อไม่ได้ล่ะ? หรือว่าพวกคุณมีเรื่องที่ปิดบังนักเรียนอยู่ ทำไมพอมีนักเรียนร่วมฟังด้วย พวกคุณถึงประชุมกันต่อไม่ได้?” ครูใหญ่จางถึงกับอึกๆอักๆ “เอ่อ..” หลิงหยุนมองครูใหญ่จางพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “พวกคุณจะประชุมบ้าบออะไรกัน? ในเมื่อเรื่องที่พวกคุณฟังมาเป็นเพียงแค่ส่วนเดียว เรื่องราวมันซับซ้อนกว่านั้นมาก! ผมจะเล่าให้ทุกคนฟังเอง!” “ในคืนวันพุธที่ 2 เมษายน ครูประจำชั้นของผม – กงเสี่ยวลู่ เธอรู้ดีว่าผมอ่อนวิชาภาษาอังกฤษมาก จึงได้แยกผมออกจากนักเรียนคนอื่นๆเพื่อมาติวต่างหาก และแน่นอนว่าไม่สามารถที่จะติวให้ผมในห้องเรียนได้ ความจริงแล้วครูกงตั้งใจว่าจะพาผมไปติวที่ห้องพักครูภาควิชาภาษาอังกฤษ แต่ก็เกรงว่าจะเป็นการรบกวนคุณครูท่านอื่น เมื่อไม่มีทางเลือก ครูกงก็เลยต้องพาผมไปติวที่ห้องพักของคุณครูแทน นี่นับว่าครูกงทุ่มเทให้กับนักเรียนของตัวเองมากมายแค่ใหน? แต่ครูใหญ่และครูคนอื่นๆกลับงี่เง่า เลือกที่จะฟังเพียงแค่ข่าวลือว่าครูกงมีอะไรกับผม นี่น่ะเหรอคือการกระทำของคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นครู?!” หลิงหยุนพูดชัดถ้อยชัดคำทุกประโยค อีกทั้งยังเป็นความจริงที่ใครก็ไม่อาจโต้แย้งได้ อีกทั้งหลิงหยุนยังใช้มังกรคำราม คำพูดทุกคำของเขาจึงดังเข้าหูของครูและนักเรียนทั่วทั้งโรงเรียนอย่างชัดเจน ทุกคนที่ได้ยินต่างก็พยักหน้าเห็นพ้องกับคำพูดของหลิงหยุน จนลืมนึกไปว่าเสียงของเขาดังไปถึงที่นั่นได้อย่างไร? มังกรคำรามของหลิงหยุนนั้น ใช้ได้ผลดีกว่าเครื่องขยายเสียงของทางโรงเรียนเสียอีก! หลังจากที่หลิงหยุนพูดจบ เขาก็พูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเสียใจ “ผมเข้าใจดีว่าเพราะอะไรพวกคุณถึงได้เชื่อข่าวลือพวกนั้น ผมจะบอกให้ว่าเพราะอะไร? ก็เพราะพวกคุณทุกคนมีจิตใจที่สกปรกชั่วร้าย เมื่อใช้จิตใจที่สกปรกมอง ต่อให้เรื่องดีๆ ก็กลายเป็นเรื่องสกปรกไปได้!”หลังจากที่พูดออกไปอย่างห้าวหาญต่อหน้าทุกคนแล้ว หลิงหยุนก็ถอนหายใจออกมาเสียงดัง..ตั้งแต่มีการก่อตั้งโรงเรียนมัธยมจิงฉูมานั้น ไม่เคยมีนักเรียนคนใหนที่จะกล้าชี้หน้าผู้บริหารของโรงเรียน และตะคอกใส่พวกเขามาก่อน นี่จึงนับว่าเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์!หลังจากที่อบรมทุกคนไปแล้ว หลิงหยุนก็ได้ใช้มังกรคำรามอธิบายต่อช้าๆ“พ่อของกู่หยุนฟะ – กู่เหลียนเฉิง ได้บริจาคเงินให้กับทางโรงเรียนมากมายไม่ใช่เหรอ?”ผู้อำนวยการหลิวถึงกับนิ่งไปในทันที..“ส่วนพ่อของเสียเจิ้นเหยิน.. คุณก็ไม่สามารถขัดเขาได้..”หวังเหว่ยเฉิงซึ่งเป็นรองครูใหญ่ถึงกับเหงื่อตก!“ส่วนพ่อของหลู่เจิ้งเทียน ก็เป็นถึงผู้อำนวยการกรมการศึกษาในเมืองจิงฉู คุณเองก็ต้องเชื่อฟัง!”เจียวเฟิ่งหัวได้ฟังถึงกับเปลี่ยนจากสีหน้าที่โกรธจนเขียวเมื่อครู่ มาเป็นแดงก่ำเพราะอับอาย และไม่กล้ามองหน้าหลิงหยุนอีกเลย เธอหวาดกลัวจนต้องเมินหน้าหนีไปทางอื่นหลิงหยุนมองคนที่ได้ชื่อว่าเป็นครูบาอาจารย์ทั้งสามคนด้วยสายตาเหยียดหยัน พร้อมกับแสยะยิ้มก่อนจะพูดต่อว่า“ช่วงที่ผมไม่ได้มาโรงเรียน และไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย แต่พวกคุณกลับเลือกที่จะไล่ผมออกจากโรงเรียน เพียงเพื่อต้องการเอาใจไอ้เด็กเพลย์บอยสามคนนั่น แต่พอครูประจำชั้นของผมออกหน้าปกป้อง พวกคุณกลับใช้เรื่องนี้เพื่อย้ำให้ทุกคนเห็นว่าเราสองคนมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกัน..”“แล้วที่พวกคุณประชุมกันเมื่อครู่นั้น พวกคุณประชุมเรื่องอะไรกันแน่? เคยคิดที่จะสอบสวนหาความจริงพวกนี้บ้างไม๊?”คำพูดของหลิงหยุนนั้นทั้งหนักแน่นและทรงพลัง จนดังทะลุไปถึงแก้วหูของทุกคนในโรงเรียนได้อย่างชัดเจน เรียกได้ว่าแก้วหูของทุกคนถึงกับสั่นสะเทือนไปหมด!ตอนนี้นอกห้องทำงานของครูใหญ่ นักเรียนต่างก็พากันส่งเสียงดังเซ็งแซ่กันไปหมดหลังจากที่ได้ฟังคำอธิบายของหลิงหยุน ทุกคนต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์เรื่องนี้จนอื้ออึงไปทั่วบริเวณ!“ชิบหาย.. ที่แท้เรื่องราวก็เป็นแบบบนี้นี่เอง มิน่าหลิงหยุนถึงได้โมโหมาก ที่แท้เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย!”“ไม่เสียแรงที่ฉันเอาเขาเป็นไอดอล ตอนนี้แม้แต่ครูใหญ่ ผู้อำนวยการ แล้วก็รองครูใหญ่อีกสี่คนถึงกับเงียบเป็นเป่าสาก.. โคตรเจ๋งเลย!”“หลิงหยุนเท่ห์มากเลย! ฉันหลงรักเขาเต็มๆแล้วสิ ต่อไปถ้าใครกล้าพูดว่าเขากับครูประจำชั้นมีอะไรกันแล้วล่ะก็ ฉันจะตบให้หัวหลุดเลย!”“หลิงหยุนโคตรกล้าเลย.. เขากล้าพูดแบบนี้กับครูใหญ่ได้ยังไง? ไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนี้มาก่อน..”………..