ตอนที่ 438

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 438 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 438 : คุ้นเคย! กลิ่นหอมของหลงหวู่โชยออกมา จากนั้นร่างของเธอก็วิ่งออกมาจากในบ้าน และตรงเข้าเกาะแขนของหลงคุนไว้พร้อมกับพูดขึ้นว่า “พ่อคะ.. หนูก็ไม่อยากแต่งงานกับเขาเหมือนกัน หนูจะอยู่กับพ่อไปตลอดชีวิต!” หลิงหยุนได้ฟังคำพูดของหลงหวู่ก็นึกขำ เขายิ้มเล็กน้อยระหว่างที่มองหลงหวู่ยืนหน้าแดงและเกาะแขนของพ่อเธอไว้แน่น แววตาของเธอเต็มไปด้วยความหยิ่งจองหอง หลิงหยุนสูดดมกลิ่นหอมจากร่างกายของหลงหวู่เข้าไปเต็มที่ หญิงสาวที่มีเรือนร่างหอมเช่นนี้ก็เหมาะที่จะเป็นภรรยาของเขามาก หลงหวู่เห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยชัยชนะของหลิงหยุนก็รู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย เธอเขย่าแขนของหลงคุนพร้อมกับออดอ้อน “พ่อคะ.. ลืมไปแล้วเหรอคะว่าเขาเป็นคนสั่งคนให้ตบหน้าหนู..” หลงคุนมองลึกลงไปในดวงตาของหลิงหยุน ก่อนจะหัวเราะหึหึพร้อมกับตอบไปว่า “นี่เป็นเรื่องระหว่างเจ้าสองคนที่จะเป็นสามีภรรยากันในอนาคต พ่อคงเข้าไปยุ่งด้วยไม่ได้หรอก!” หลงหวู่ได้ฟังคำตอบของหลงคุนก็ยิ่งอายมากขึ้น แต่ก็เพียงไม่นานเธอก็เดินตรงเข้าไปยืนอยู่ตรงหน้าหลิงหยุนพร้อมกับแบมือต่อหน้าเขา! หลิงหยุนถึงกับงงและประหลาดใจจนต้องร้องถามออกไป “คุณทำอะไร?!” หลงหวู่กระทืบเท้าก่อนจะค้อนให้หลิงหยุน “จะอะไรอีกล่ะ.. ก็ของหมั้นของฉันไง!” หลิงหยุนเอามือถูจมูกตัวเองพร้อมกับมองหลงหวู่อย่างตกใจราวกับเห็นปีศาจ “เมื่อครู่คุณพูดเองไม่ใช่เหรอว่าจะไม่แต่งงานกับผม ถ้าไม่แต่งก็ไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องของหมั้นนะ?!” หลงหวู่เชิดหน้าขาวๆขึ้นก่อนจะเถียงกลับไปว่า “จะแต่งหรือไม่แต่งก็อีกเรื่องหนึ่ง.. แต่ของหมั้นยังไงก็ต้องให้ เอามาเร็วเข้า!” หลิงหยุนไม่ตอบ แต่กลับเหลือบตาไปมองก้นงอนๆของหลงหวู่แทน พร้อมกับคิดว่าก้นของหลหวู่นั้นน่าสัมผัสมากเลยทีเดียว เขาอยากจะลองเอามือตบก้นเธอดูสักครั้ง “นี่.. นายมองอะไร?!” หลงหวู่เห็นสายตาของหลิงหยุนก็รีบส่งเสียงร้องพร้อมกับเอามือปิดก้นกลมกลึงของตัวเองไว้ทันที หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับตอบไปว่า “ก็ถ้าภรรยาไม่เชื่อฟังสามี ผมก็กำลังคิดว่าคงต้องใช้กฏภายในครอบครัวจัดการ..” “นี่นาย.. ถ้านายกล้าตีก้นฉันอีก รับรองว่าฉันฆ่านายแน่!” หลงหวู่มองหลิงหยุนอายๆพร้อมกับกัดริมฝีปากแน่นหลงคุนหัวเราะอย่างมีความสุข เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไร สายตาก็มองไปที่ต้นไม้ใบหญ้าแล้วก็ภูเขา และดูเหมือนว่าเขาคงจะไม่ต้องทำอะไรแล้ว!“อยากจะได้ของหมั้นจริงๆเหรอ?!” หลิงหยุนจ้องมองรูปร่างที่ยั่วยวนของหลงหวู่หลงหวู่ทำเสียงไม่พอใจ “อยากได้สิ! มีแต่คนโง่เท่านั้นล่ะที่ไม่อยากได้ ขืนนายเก็บไว้กับตัว มีหวังสักวันก็คงต้องเอาไปให้จิ้งจอกสาวที่ใหนสักตัวแน่!”หลิงหยุนมองหลงหวู่อย่างกระอักระอ่วนพร้อมกับคิดในใจว่า เธอช่างคาดเดาได้แม่นยำนัก! เพราะตอนนี้เขาได้ให้ไข่มุกราตรีกับเสี่ยวเม่ยหนิงไปถึงสิบแปดเม็ด แล้วก็เพิ่งให้กงเสี่ยวลู่ไปหนึ่งเม็ด และจะเก็บไว้เซอร์ไพส์เหยาลู่อีกหนึ่งเม็ด..“ถ้าผมให้ของหมั้นไปแล้ว คุณต้องรับปากว่าจะแต่งงานกับผมนะ ผมถึงจะยอมให้!” หลิงหยุนจงใจหยอกล้อหลงหวู่แต่หลงหวู่กลับไม่หลงกล “ถ้านายอยากให้ฉันแต่งงานกับนาย นายก็ต้องทำให้ฉันชอบนายให้ได้ก่อน ไม่อย่างนั้น.. ก็อย่ามาพูดเรื่องแต่งงานกับฉัน แต่ของหมั้นนั่น.. ยังไงๆนายก็ต้องมอบให้ฉัน!”และเป็นที่แน่ชัดว่าหลงหวู่ขูดรีดหลิงหยุนได้สำเร็จ หลิงหยุนไม่สามารถโต้เถียงได้จึงยอมเรียกไข่มุกราตรีสองเม็ดออกมาจากแหวนพื้นที่ จากนั้นก็แบมือออกพร้อมกับพูดว่า“ไข่มุกราตรีสองเม็ดของคุณ.. พอใจหรือยัง?”ไข่มุกราตรีสองเม็ดนั้น หลงหวู่ได้เห็นครั้งแรกที่หมู่บ้านหลินเจียง และทันทีที่ได้เห็นหลิงหยุนหยิบออกมาอีกครั้ง ใบหน้าสวยงามของเธอก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม และดวงตาก็เป็นประกาย“เหมือนกับที่เห็นวันนั้นเลย..” หลงหวู่หยิบไข่มุกราตรีสองเม็ดจากมือของหลิงหยุนมาไว้บนฝ่ามือของตนเองแสงแดดยามบ่ายส่องกระทบไข่มุกราตรีสองเม็ดจนเป็นประกายระยิบระยับ ประกายแสงสวยงามส่องกระทบใบหน้าแสนสวยของหลงหวู่“พ่อคะ.. หนูให้พ่อค่ะ..” หลงหวู่เหลือบมองหลิงหยุนด้วยใบหน้าแดงก่ำ ก่อนจะหันไปบอกหลงคุนหลงคุนมองหน้าลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของตนเอง แล้วจึงหันไปพยักหน้าให้กับหลิงหยุนก่อนจะพูดขึ้นว่า“หลงหวู่.. หลิงหยุนให้ลูกเป็นของหมั้น ลูกก็ต้องเก็บไว้เองสิ จะเอามาให้พ่อทำไมกัน?”“ก็ได้ค่ะ..”หลงหวู่พยักหน้าและตอบอย่างเอียงอาย จากนั้นก็หันไปมองหลิงหยุนครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดกับเขาว่า“ฉันยังไม่รับปากจะแต่งงานกับนาย ต้องรอดูพฤติกรรมของนายซะก่อน..”หลิงหยุนได้แต่คิดในใจว่า.. ‘ถ้าเจ้าไม่ต้องการจะแต่งงานกับข้า เหตุใดจึงไปเรียนที่โรงเรียนมัธยมจิงฉูอีก ซ้ำยังมานั่งข้างๆข้าด้วย?’