ตอนที่ 443

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 443 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 443 : วิชาพลังเย็น! แม้ว่าภายในหมู่บ้านฝูฮัวจะมีบ้านทั้งหลังเล็กหลังใหญ่อยู่เป็นร้อยๆหลัง แต่ผู้สร้างก็ได้ออกแบบให้แต่ละบ้านมีความเป็นส่วนตัวสูงสุดด้วยการเว้นระยะห่างของบ้านแต่ละหลังไว้ค่อนข้างห่างพอสมควร บ้านหลังเล็กของหลินเมิ่งหานอยู่หลังสุดท้ายของหมู่บ้านจึงค่อนข้างสงบเงียบและเป็นส่วนตัวอย่างมาก น้อยนักที่จะมีคนเดินผ่านไปผ่านมาเป็นการรบกวน ลานบ้านหลังประตูที่ปิดอยู่จึงค่อนข้างเป็นที่ลับหูลับตาผู้คน หลังรับประทานอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อย.. หลิงหยุนและหลินเมิ่งหานก็นั่งคุยกัน “เมิ่งหาน.. ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกคุณ..” หลินเมิ่งหานได้แต่อุทานออกมาอย่างตกใจ “มีเรื่องอะไร?!” หลิงหยุนยิ้มให้พร้อมกับตอบไปว่า “เมิ่งหาน.. คุณรู้สึกไม๊ว่าหลังจากคืนนั้น ร่างกายของคุณได้เปลี่ยนไปจากเดิม?” หลินเมิ่งหานหน้าแดง เธอกัดริมฝีปากก่อนจะตอบกลับไปอย่างเก้อเขิน “ก็จะไม่ให้เปลี่ยนไปยังไงล่ะ? นายลวนลามฉันตั้งหลายครั้ง แล้วยังจะให้ร่างกายของฉันเหมือนเดิมได้ยังไง? ถามอะไรบ้าๆ!” หลิงหยุนรู้ว่าหลินเมิ่งหานกำลังเข้าใจผิด เขาจึงหัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู “ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น ผมหมายถึงว่าร่างกายของคุณในตอนนี้เป็นเหมือนผมแล้ว.. สามารถฝึกกำลังภายในได้!” หลินเมิ่งหานเพิ่งรู้ว่าเธอเข้าใจความหมายของหลิงหยุนผิดไป จึงพูดขึ้นอย่างอับอาย “ที่แท้นายก็หมายถึงเรื่องการฝึกกำลังภายในเหรอ? น่าอายจัง!” หลิงหยุนพยักหน้าแล้วอธิบายต่อว่า “หลังจากเมื่อคืนนี้ ร่างกายของคุณก็มีกำลังภายในขึ้นมาในระดับหนึ่งแล้ว แต่ที่เหลืออยู่ที่การฝึกฝนของคุณเอง”หลิงหยุนเริ่มดูจริงจังมากขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างที่อธิบายให้หลินเมิ่งหานฟังว่าการฝึกกำลังภายในคืออะไร?หลินเมิ่งหานไม่เคยได้สัมผัส และรับรู้เรื่องราวเหล่านี้มาก่อน แต่โชคดีที่ยังมีเวลาอีกมากหลิงหยุนจึงไม่รีบร้อนนัก เขาค่อยๆใช้เวลาอธิบายให้หลินเมิ่งหานฟังต่ออีกหนึ่งชั่วโมงเต็มหลินเมิ่งหานถึงกับตกใจจนอึ้งไป และหลิงหยุนก็พูดขึ้นว่า “อธิบายให้เข้าใจง่ายๆก็คือว่า ภายในร่างกายของคุณเวลานี้ มีกำลังภายในที่แข็งแกร่งแล้ว และในวันข้างหน้าคุณจะสามารถฝึกวรยุทธจนสามารถกลายเป็นยอดฝีมือคนหนึ่งได้..”“สามี.. ฉันจะสามารถเก่งเหมือนนาย แล้วก็คล่องแคล่วว่องไวเหมือนนายตอนนี้ไม๊?” หลินเมิ่งหานถามขึ้นอย่างประหลาดใจแต่ก็มีความสุขอย่างมากหลิงหยุนพยักหน้ายิ้มๆ ในเวลานี้เขาสามารถอธิบายให้หลินเมิ่งหานเข้าใจเรื่องต่างๆได้เพียงเท่านี้ นอกเหนือจากนั้นคงต้องให้เธอค่อยๆทำความเข้าใจ และยอมรับด้วยตัวเองไปทีละเล็กทีละน้อยแต่จู่ๆหลินเมิ่งหานก็ถามออกมาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ “นายบอกว่าตอนนี้กำลังภายในของฉันอยู่ในขั้นโฮ่วเทียน-9 แล้ว แต่ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกอะไรเลยล่ะ?”หลิงหยุนหัวเราะก่อนจะตอบกลับไปว่า “ผมจะเปรียบเทียบให้คุณเข้าใจได้ชัดเจนกว่านี้ พลังชี่เปรียบเหมือนน้ำในสระน้ำ ที่เมื่อไม่มีการไหลเวียนมันก็จะอยู่ในสภาพนิ่ง เพราะเหตุนี้ไงคุณถึงไม่สามารถสัมผัสและรู้สึกได้!”หลินเมิ่งหานพยักหน้าอย่างจริงจัง หลิงหยุนยิ้มให้พร้อมกับอธิบายต่อ “แต่ถ้าหากทำการเดินลมปราณไปตามจุดต่างๆของร่างกาย เส้นลมปราณ และจุดตันเถียน หรือที่เราเรียกว่าการเดินลมปราณนั้น หากคุณฝึกฝนเช่นนี้ไปเรื่อยๆ ต่อไปคุณก็จะสามารถใช้มันต่อสู้กับศัตรูได้..”“แล้วจะเดินลมปราณที่ว่านี่ได้ยังไง?” หลินเมิ่งหานถามตรงประเด็นหลิงหยุนหัวเราะพร้อมกับตอบไปว่า “ก็ต้องเรียนรู้เรื่องเคล็ดวิชาการฝึกในแบบต่างๆ ผมตั้งใจไว้อยู่แล้วว่าจะสอนเคล็ดวิชาพวกนี้ให้กับคุณ เพื่อที่ว่าคุณจะได้ฝึกฝนตัวเองให้เก่งขึ้น!”“จริงเหรอ? งั้นก็ดีมากเลย!” แม้หลินเมิ่งหานจะรู้อยู่แล้วว่าหลิงหยุนมีความตั้งใจจะสอนวรยุทธให้กับเธอในเร็วๆนี้ แต่เธอก็ใจร้อนอยากจะเรียนรู้เดี๋ยวนี้เลย เพราะหลิงหยุนได้กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของเธอให้ตื่นขึ้นมาแล้ว“สามี.. สอนฉันตอนนี้เลยเร็วเข้า! ฉันอยากเก่งเหมือนนาย!” หลินเมิ่งหานไม่อาจทนรอต่อไปได้อีกหลิงหยุนได้แต่คิดในใจว่า ‘อยากเก่งเหมือนข้างั้นรึ? ต่อให้เจ้าฝึกฝนทั้งชีวิตก็คงไม่สามารถทำได้’