ตอนที่ 448

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 448 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 448 : สืบหาร่องรอยของศัตรู! หากหลิงหยุนคาดไม่ผิด.. หวังเล่ยที่ตายไปนี้น่าจะเป็นฆาตกรที่ขับรถพ่วงทับเจ้าของร่างนี้ตาย และเมื่อหวังเล่ยเองก็มาตายในคืนเดียวกันด้วยแล้ว ก็ยิ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นการฆ่าปิดปาก และต้องมีผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ครั้งนี้ หลิงหยุนสั่งถังเมิ่งและตี้เสี่ยวอู๋ให้ไปยังที่เกิดเหตุ และสั่งการพวกเขาทางโทรศัพท์อย่างละเอียด ให้ทั้งคู่หาข้อมูลทุกอย่างที่เกี่ยวกับหวังเล่ยมาให้ได้มากที่สุด ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม! ตอนนี้หลิงหยุนไม่ต่างจากผู้ยิ่งใหญ่ในเมืองจิงฉูแห่งนี้ เขาควบคุมทั้งทางด้านสว่างและด้านมืดของเมืองนี้ไว้ในกำมือ ดังนั้น.. เพียงแค่ข้อมูลของคนขับรถพ่วงธรรมดาๆคนหนึ่ง จึงเป็นเรื่องง่ายยิ่งกว่าการปลอกกล้วยเข้าปาก! หลิงหยุนจึงไม่รีบร้อนมากนัก ใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มที่ดูลึกลับในขณะที่ดวงตายังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอทีวีซึ่งกำลังรายงานสถานการณ์ในเรื่องนี้.. สมาชิกในครอบครัวของหวังเล่ยที่ปรากฏอยู่ในหน้าจอทีวีตอนนี้มีเพียงแค่คนเดียว ซึ่งก็คือภรรยาของเขาเอง เธอเป็นหญิงอายุราวสามสิบปี รูปร่างหน้าตาก็ธรรมดา แต่การแต่งตัวนั้นค่อนข้างทันสมัยจนดูเกินฐานะไปมาก หลิงหยุนยิ้มหยันพร้อมกับคิดในใจว่า ‘ดูท่าหวังเล่ยมันคงจะได้เงินมากมายสินะ แต่โชคร้ายที่ยังไม่ได้ทันได้ใช้เงินก็ต้องมาตายซะแล้ว..’ เมื่อเห็นหญิงสาวที่กำลังร้องห่มร้องไห้อยู่หน้ากล้อง หลิงหยุนไม่ได้รู้สึกสงสารเลยแม้แต่น้อย เพราะสำหรับภรรยาของศัตรูแล้ว ไม่มีอะไรที่น่าเห็นใจสำหรับหลิงหยุน! ในเวลาเดียวกันนั้น จู่ๆหลิงหยุนก็มั่นใจขึ้นมาทันทีว่า.. เจ้าของร่างที่เขากำลังครอบครองอยู่นี้จะต้องถูกฆาตกรรมอย่างแน่นอน! คนที่ลงมือครั้งแรกคือหวังเล่ย ครั้งที่สองก็คือหลี่ยี่และเจียวเฟย ครั้งที่สามคือฉวนจี๋กับบฉวนจิ่ว ครั้งที่สี่คือตี้ปา และครั้งที่ห้าก็คือมือสังหารระดับสวรรค์ทั้งสามคน..! และแน่นอนว่า.. การสังหารเจ้าของร่างนี้ได้ทำสำเร็จตั้งแต่หวังเล่ยลงมือแล้ว เพียงแต่ไม่มีใครคาดคิดว่า ‘เขา’ จะมาเกิดอีกครั้งในร่างของหลิงหยุน แม้แต่ตัวเขาเองก็คิดไม่ถึง.. มันเป็นใครกัน?! ใครกันที่ส่งนักฆ่ามาเอาชีวิตของเด็ผู้ชายคนนี้ติดต่อกันถึงห้าครั้ง!? เด็กผู้ชายอ้วนๆธรรมดาๆคนหนึ่ง แถมเส้นลมปราณหยางเจี๋วยก็ถูกทำลาย เหตุใดจึงได้มีศัตรูที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้!? ยิ่งไปกว่านั้น.. ดูเหมือนผู้ที่ส่งมือสังหารมาฆ่าเด็กผู้ชายคนนี้ ก็ไม่รู้เช่นกันว่าเส้นลมปราณหยางเจี๋วยของเขาได้ถูกทำลายไปแล้ว เพราะฉะนั้นศัตรูของเด็กผู้ชายคนนี้จึงไม่น่าจะมีเพียงแค่คนเดียว แต่ยังมีคนอื่นอีก! “นี่เจ้า.. ไม่ใช่สิ! นี่ข้าไปสร้างความเกลียดชังอะไรให้กับศัตรูนักหนา แล้วศัตรูของข้าทุกคนก็ดูเหมือนจะน่ากลัวไม่น้อย นี่ถ้าหากข้าไม่สามารถพัฒนาฝีมือให้ก้าวหน้าได้รวดเร็วเช่นนี้ มีหวังคงต้องถูกฆ่าตายไปแล้วแน่ๆ”เมื่อคิดได้เช่นนั้นหลิงหยุนก็ถึงกับอึ้งไปชั่วชณะ และแววตาของเขาก็เต็มไปด้วยความดุร้าย!ในขั้นปรับร่างกาย-5 นั้น หลิงหยุนก็สามารถสังสารซันเทียนเปียวซึ่งอยู่ในระดับกลางของขั้นเซียงเทียน-1 ได้อย่างง่ายดาย ตอนนี้เขาอยู่ในระดับเริ่มต้นของขั้นปรับร่างกาย-6 ซึ่งมีกำลังภายในเพิ่มขึ้นถึงสองเท่า และหากเขาปะทะกับซันเทียนเปียวในเวลานี้ แน่นอนว่าเขาย่อมสังหารซันเทียนเปียวได้ด้วยมือเปล่า โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยกระบี่โลหิตแดนใต้เลยแม้แต่น้อย!เพราะฉะนั้น.. ในเวลานี้หลิงหยุนจึงมีความสามารถในการปกป้องตัวเองสูง เขาจึงไม่ได้วิตกกังวลเลยแม้แต่น้อยตอนนี้ข่าวในโทรทัศน์ก็ได้ตัดไปรายงานข่าวอื่นๆแล้ว แต่หลิงหยุนยังคงนั่งจ้องจอทีวี แต่ในใจกลับครุ่นคิดเรื่องของหวังเล่ยอยู่หวังเล่ยต้องจะต้องได้รับเงินค่าจ้างไปแล้วจำนวนหนึ่ง และหลิงหยุนก็กำลังคิดจะตรวจสอบเส้นทางของเงินจำนวนนั้น!หลิงหยุนนั่งครุ่นคิดเรื่องนี้ไปเรื่อยๆ และไม่สนใจรายการทีวีที่น่าเบื่ออีก เขานั่งรอกงเสี่ยวลู่ทำอาหารอย่างอดทน และตอนนี้ทั้งโต๊ะก็เต็มไปด้วยเป็ด ไก่ ปลา แล้วก็อาหารอื่นๆอีกมากมายเต็มโต๊ะไปหมด!“โอ้โห.. กลิ่นหอมมาก แล้วหน้าตาก็ดูดีกว่าอาหารในภัตตาคารที่ปรุงโดยเชฟใหญ่อีก! ครูครับ.. กว่าผมจะลดน้ำหนักจนหล่อขนาดนี้ได้ ครูทำอาหารอร่อยมากมายแบบนี้ อย่าบอกนะว่าจงใจจะทำให้ผมกลับไปอ้วนเหมือนเดิม?”หลิงหยุนตลกกลบเกลื่อนอารมณ์ที่แท้จริงของตัวเอง เพราะไม่ต้องการให้กงเสี่ยวลู่ผิดสังเกตุ!เมื่อได้ฟังคำชมของหลิงหยุน กงเสี่ยวลู่ก็รู้สึกภูมิใจอย่างมาก “เรามายื่นหมูยื่นแมวกันดีกว่า.. ครูจะทำของอร่อยๆให้เธอทานแบบนี้ แลกกับการที่เธอต้องมาเล่าเรื่องของเธอให้ครูฟัง..! ที่ผ่านมาครูให้การบ้านเธอไป แต่เธอไม่เคยทำมาส่งครูเลย.. เพราะอะไร?”ดวงตาคู่สวยของกงเสี่ยวลู่จับจ้องอยู่ที่หลิงหยุน และดูเหมือนเธอกำลังรอให้เขาบอกเล่าเรื่องราวของตัวเองให้เธอฟังนี่คือความเฉลียวฉลาดของกงเสี่ยวลู่ เพราะความสามารถที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมืองของหลิงหยุนนั้น มีใครบ้างที่จะไม่ประหลาดใจ!?ความสามารถของหลิงหยุนนั้นอยู่เหนือความเข้าใจของคนทั่วไป แต่กงเสี่ยวลู่กลับสามารถยอมรับได้อย่างรวดเร็ว และหลิงหยุนก็คิดไม่ถึงว่าเธอจะกล้าถามเขาตรงๆหลิงหยุนเหมือนถูกหมัดของกงเสี่ยวลู่ชกเข้าให้ จึงได้แต่ยิ้มและเล่าให้เธอฟังด้วยท่วงท่าสบายๆ“ครูครับ.. สองสามปีที่ผ่านมานี้ ผมมัวไปหมกมุ่นอยู่กับการฝึกวรยุทธ และอาจารย์ที่สอนให้ผมก็ทั้งดุแล้วก็โหดมาก ไม่ได้ใจดีแล้วก็อ่อนโยนเป็นนางฟ้าเหมือนครู.. ในเมื่อผมไม่สามารถทำสองอย่างในเวลาเดียวกันได้ ผมก็ต้องเลือกที่จะฝึกวรยุทธก่อน แล้วมีเวลาก็ค่อยมาทำการบ้านที่ครูสั่ง..!”เมื่อได้ยินหลิงหยุนเปรียบเทียบว่าเธอใจดีอ่อนโยนเหมือนนางฟ้า กงเสี่ยวลู่ก็รู้สึกเขินเอาย “อย่ามาแกล้งชมเลย! แต่ดูเหมือนทุกคนจะเดากันได้ถูกต้องจริงๆ ว่าเธอต้องมีอาจารย์ที่เก่งกาจสอนเรื่องพวกนี้ให้..”หลิงหยุนเงยหน้าขึ้นมองกงเสี่ยวลู่พร้อมถามอย่างงุนงง “ทุกคน.. หมายความว่ายังไงครับ?”กงเสี่ยวลู่มองหลิงหยุนแล้วตอบว่า “ใช่..ทุกคน! ตอนนี้ทุกคนในโรงเรียนต่างก็พูดกันว่าเธอคงจะได้พบกับคนที่มีฝีมือทางด้านศิลปะการต่อสู้ที่เก่งมาก แล้วเขาก็คงสอนทักษะต่างๆที่เหนือธรรมดาให้กับเธอ แล้วที่ผ่านมากเธอเองก็คงแอบฝึกฝนอยู่เงียบๆ เพราะหลายปีที่ผ่านมาเธอก็ถูกรังแกให้ได้รับความอับอายอยู่ตลอด แต่ตอนนี้กำลังจะจบการศึกษาแล้ว เธอก็เลยแสดงความสามารถให้ทุกคนได้เห็น”