ตอนที่ 467

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 467 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 467 : กลายร่าง (1) วันนี้อากาศค่อนข้างดีมาก ท้องฟ้าสดใสไร้เมฆหมอก และเป็นสีฟ้าสดใสไม่ต่างจากสีฟ้าของน้ำทะเล ท้องทะเลในยามนี้ก็สงบนิ่ง แสงอาทิตย์ส่องกระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ หลิงหยุนเดินออกมาจากถ้ำพร้อมกับเจ้าขาวปุย และกลับไปที่เรือเพื่อยกลังเหล้าเหมาไถกลับไป เขากับเจ้าขาวปุยมาอยู่บนเกาะแห่งนี้นานหลายวันแล้ว อาหารและน้ำดื่มที่ถังเมิ่งเตรียมไว้ให้ก็ใกล้จะหมดแล้ว และดูเหมือนว่าเสบียงที่เหลืออยู่นั้น คงจะอยู่ได้อีกไม่ถึงสามวัน แต่หลิงหยุนก็ไม่ค่อยกังวลมากนัก เพราะคืนนี้เจ้าขาวปุยก็จะกลายร่างแล้ว ตอนนี้เจ้าขาวปุยสามารถพูดภาษาคนได้แล้ว หลิงหยุนจึงมีความสุขอย่างมาก และต้องการที่จะดื่มฉลอง หลิงหยุนเรียกลังเหล้าเหมาไถเข้าไปในแหวนพื้นที่ ระหว่างที่ก้าวออกจากเรือนั้น สายตาของหลิงหยุนก็เผอิญมองไปเห็นเงาของตัวเองที่อยู่ในน้ำ เขาพบว่าเจ้าขาวปุยพูดไม่ผิดนัก เพราะตอนนี้หน้าตาของเขามีหนวดเคราขึ้นรกไปหมด หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับเรียกกระบี่มังกรขาวออกมา จากนั้นก็จัดการใช้มันโกนหนวดเคราบนใบหน้า และเพียงไม่นาน ใบหน้าหล่อเหลาสะอาดสสะอ้านของเขาก็กลับมาอีกครั้ง ความจริงแล้วผมของหลิงหยุนก็ยาวมากแล้วเช่นกัน แต่เขาขี้เกียจที่จะไปทำอะไรกับมัน จึงปล่อยให้มันยาวไปตามธรรมชาติ หลิงหยุนและไป๋เซียนเอ๋อกลับเข้าไปในถ้ำ เขาเรียกอาหารออกมาพร้อมกับเปิดขวดเหล้าเหมาไถ แล้วจัดการรินเหล้าและเริ่มทานอาหารอย่างมีความสุข “เซียนเอ๋อ.. บอกข้ามาว่าเจ้าฝึกวิชาอะไร? มันดูคล้ายวรยุทธของมนุษย์ แต่ข้าคิดว่าไม่น่าจะใช่..” หลิงหยุนจิบเหล้าอย่างสบายอกสบายใจ.. “พี่หลิงหยุนนายท่าน.. เซียนเอ๋อฝึกตามตำราที่ได้พบเห็นมา มันชื่อตำราปีศาจเก้าดวงดาว หลิงหยุนถึงกับถอนหายใจเมื่อได้ยินเซียนเอ๋อเรียกเขาเสียยาวเหยียด “พี่หลิงหยุนนายท่าน – มันยาวเกินไป เจ้าเรียกอย่างใดอย่างหนึ่งก็พอ!” “พี่นายท่าน..” สุนัขจิ้งจอกไป๋เซียนเอ๋อทำท่าทางครุ่นคิด หลิงหยุนถึงกับพูดไม่ออก เขาจ้องมองไป๋เซียนเอ๋อพร้อมกับพูดขึ้นอย่างหมดหวัง “เอาล่ะ.. เจ้าเรียกแค่พี่หลิงหยุนก็พอ! ตำราปีศาจเก้าดวงดาวงั้นรึ? แล้วในตำรามีวิชาอะไรบ้าง?” ไป๋เซียนเอ๋อยิ้มเอียงอายพร้อมกับเงยหน้าขึ้นตอบ “พี่หลิงหยุน.. ตำราปีศาจเก้าดวงดาวนี้มีวิชามากมาย แต่เซียนเอ๋อเรียนรู้แล้วก็ฝึกฝนเพียงแค่วิชาสุนัขจิ้งจอกลวงตา ยังมีวิชาที่เกี่ยวกับดัชนีอย่างดัชนีจิ้งจอกวิญญาณ วิชานี้หากข้ากลายร่างแล้ว ข้าก็จะสามารถใช้วิชาฝ่ามือเพลิงสวรรค์ได้..”หลิงหยุนรู้ดีว่าไป๋เซียนเอ๋อคือธาตุไฟ ดังนั้นฝ่ามือเพลิงสวรรค์จึงเหมาะกับนางมาก เขาพยักหน้าอย่างพอใจพร้อมกับกระดกเหล้าเข้าปาก“ยังมีวิชาที่ล้ำเลิศอื่นๆอีกหรือไม๊?” หลิงหยุนเริ่มอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น“ยังมีอีกมาก.. อย่างเช่นวิชาจิ้งจอกระเริงไฟ วิชากระบี่มังกรไฟ แต่วิชาพวกนี้ล้วนฝึกได้ยากนัก เซียนเอ๋อจึงยังไม่ได้เรียนรู้..” ไป๋เซียนเอ๋อตอบอย่างเก้อเขินหลิงหยุนพยักหน้าอีกครั้งพร้อมกับถามต่อว่า “เซียนเอ๋อ.. เจ้าใช้เคล็ดวิชาอะไรเพิ่มระดับกำลังภายในของตัวเอง?”ไป๋เซียนเอ๋อตอบไปว่า “ข้าก็ไม่รู้ว่ามันคือเคล็ดวิชาอะไร? ตั้งแต่เกิดมาข้าก็ฝึกแบบนี้ แล้วมันก็ได้ผล..”หลิงหยุนตอบยิ้มๆ “ถ้าเช่นนั้นข้าจะตั้งชื่อให้.. ข้าจะเรียกมันว่า – วิชาจิ้งจอกสวรรค์.. เจ้าชอบหรือไม่?”ไป๋เซียนเอ๋อกรอกตาไปมาอย่างมีความสุข “ขอบคุณพี่หลิงหยุนมาก..!”หลิงหยุนชี้ไปนอกถ้ำพร้อมกับสั่งไป๋เซียนเอ๋อ “เซียนเอ๋อ.. คืนนี้เจ้าไปกลายร่างในหุบเขาเล็กๆนั่นนะ ข้าได้สร้างค่ายกลไว้ที่นั่นสองแห่ง ค่ายกลทั้งสองนี้จะช่วยให้เจ้าสามารถต้านทานอสุนีบาตได้..”ไป๋เซียนเอ๋อพยักหน้ายิ้มๆหลิงหยุนดึงยันต์บำบัด ยันต์อสนี ยันต์เพชร และยันต์เกราะออกมา แล้วส่งให้กับไป๋เซียนเอ๋อพร้อมกับบอกนางว่า“ยันต์พวกนี้จะช่วยเจ้าได้มากทีเดียว เจ้าจงใช้มันในการป้องกัน และต้านทานกับอสุนีบาตในตอนกลายร่าง เจ้าจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดมากนัก!”ประโยชน์ของยันต์พพวกนี้นั้น เจ้าขาวปุยรู้เห็นมานานแล้ว จึงไม่ต้องให้หลิงหยุนสอนอีก“เซียนเอ๋อ.. ยันต์พวกนี้สามารถช่วยให้เจ้าทนต่ออสุนีบาตได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น เจ้าต้องสลัดความกลัวทิ้งไป และคอยหลบหลีกให้ดี เจ้าต้องเชื่อมั่นในความสามารถของตัวเอง หากเจ้าสามารถทนต่ออสุนีบาตเหล่านั้นได้ เจ้าก็จะกลายร่างเป็นมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์ เจ้าเข้าใจหรือไม่?ไป๋เซียนเอ๋อพยักหน้า “ขอบคุณนายท่านที่สอนสั่ง.. เซียนเอ๋อเข้าใจดี!”‘นี่ข้ากลายเป็นนายท่านไปอีกแล้วสินะ!’ หลิงหยุนได้แต่บ่นพึมพำในใจพร้อมกับถอนหายใจ และรู้ว่าคงต้องให้เวลาเซียนเอ๋อปรับตัวอีกนานหลิงหยุนสั่งต่อว่า “คืนนี้หากมีคนบุกรุกเข้ามา จำไว้ว่า.. เจ้ามีหน้าที่กลายร่างเท่านั้น! เรื่องอื่นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้า..”ไป๋เซียนเอ๋อจ้องมองหลิงหยุนด้วยความซาบซึ้งใจพร้อมกับส่งยิ้มให้หลิงหยุน นางรู้ดีว่าหลิงหยุนเป็นคนที่รอบคอบมากหลิงหยุนดื่มเหล้าเหมาไถหมดไปหนึ่งขวดอย่างรวดเร็ว กลิ่นหอมหวนของมันทำให้เขาสดชื่น และมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก