ตอนที่ 525

บทที่ 525 : ขัดแย้งกัน! เมื่อมาถึงหน้าประตูทางเข้าภัตตาคารจิงฉู หลิงหยุนจึงขับไปส่งเสี่ยวเม่ยหนิงกับเหมี่ยวเสี่ยวเหมาลงที่ด้านหน้าก่อน แล้วจึงขับออกไปหาที่จอดรถ ในฤดูร้อนเช่นนี้ แม้ว่าอากาศจะร้อนแผดเผา แต่ก็ไม่มีผลต่อจำนวนนักท่องเที่ยวเลยแม้แต่น้อย เพราะผู้คนยังคงหลั่งไหลมาเที่ยวที่ทะเลสาบไม่ขาดสาย ภัตตาคารจิงฉูจึงคลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยว นาทีนี้ภัตตาคารจิงฉูมีรถเนืองแน่นไปหมดตั้งแต่ทางเข้า และตอนนี้รถก็ติดอย่างมากมายมหาศาล ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบเสี่ยวเม่ยหนิง นี่ก็เป็นครั้งที่สองที่หลิงหยุนได้มาทานอาหารที่ภัตตาคารแห่งนี้กับเธออีกครั้ง เสี่ยวเม่ยหนิงยืนอยู่ที่ทางเข้าภัตตาคาร และกำลังนึกถึงเมื่อครั้งที่เธอมากินข้าว และชมวิวกับหลิงหยุนสองคนที่นี่ เธอรู้สึกราวกับว่าเหตุการณ์ครั้งนั้นเพิ่งจะเกิดขึ้นไม่นาน.. สาวน้อยยังจำได้ว่าเขาเกือบจะเสียจูบแรกให้กับหลิงหยุนที่ภัตตาคารแห่งนี้ และเมื่อนึกถึงเรื่องนี้เธอก็หน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที แต่ก็มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เหมี่ยวเสี่ยวเหมาเห็นจึงได้แต่ล้อเลียนน้องสาว “เด็กบ้า.. นี่คงจะกำลังคิดเรื่องอะไรอยู่สินะ ถึงได้หน้าแดงแบบนี้?” เสี่ยวเม่ยหนิงมองหลิงหยุนที่อยู่ไกลออกไป และเมื่อมั่นใจว่าเขาไม่สามารถได้ยินในสิ่งที่เธอพูด จึงรีบหันไปบอกเหมี่ยวเสี่ยวเหมาว่า “พี่ใหญ่.. ฉันกำลังนึกถึงวันแรกที่มาที่ภัตตาคารนี้กับพี่หลิงหยุน!” เหมี่ยวเสี่ยวเหมาได้แต่มองเสี่ยวเม่ยหนิงด้วยแววตารักใคร่ก่อนจะพูดออกมาอย่างสงสาร “หนิงน้อย.. เธอชอบเขาระวังจะน้ำตาเช็ดหัวเข่านะ..” คิ้วสวยงามของเสี่ยวเม่ยหนิงเลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไปว่า “ฉันไม่กลัวหรอก!” เหมี่ยวเสี่ยวเหมาจึงได้แต่เงียบและไม่พูดอะไรอีก เธอรู้ดีว่าความรู้สึกที่เสี่ยวเม่ยหนิงมีให้หลิงหยุนนั้นหยั่งรากลึกจนยากที่จะถอนได้ จึงไม่กลัวแม้แต่จะต้องเผชิญกับความเสียใจ หลิงหยุนหาที่จอดรถได้อย่างยากเย็น หลิงหยุนได้แต่คิดในใจว่าหากเขารู้ว่าจะหาที่จอดรถได้ยากเย็นแบบนี้ เขาจะจอดรถไว้ที่อื่นแล้วเดินมาที่นี่น่าจะดีกว่า เมื่อหลิงหยุนกลับมาก็พบว่าสองพี่น้องคนสวยยังคงยืนอยู่ที่ทางทางเข้าเช่นเดิม เขาจึงพูดยิ้มๆ “ทำไมคุณสองคนยังไม่เข้าไปข้างในอีก? หรืออยากจะยืนเป็นจุดสนใจของผู้คนอยู่ตรงนี้?” เพราะไม่เพียงแค่เสี่ยวเม่ยหนิง และเหมี่ยวเสี่ยวเหมาต่างก็สูงถึงหนึ่งเมตรเจ็ดสิบหก แต่ทั้งคู่ยังสวมชุดผ้าไหมรัดรูปแขนกุด เผยให้เห็นหน้าอกทั้งสองข้างที่ค่อนข้างโดดเด่น และร้อนแรงไม่แพ้แสงแดดในยามนี้ สองสาวที่ยืนอยู่ตรงทางเข้าจึงเป็นที่ดึงดูดสายตาของผู้คนได้อย่างดี เหมี่ยวเสี่ยวเหมาฉีกยิ้มให้หลิงหยุนอย่างขุ่นเคืองใจพร้อมกับพูดขึ้นว่า “พวกเราก็ยืนคอยนายอยู่น่ะสิ ไปจอดรถอะไรตั้งนาน!”หลิงหยุนตอบกลับไปยิ้มๆ “ถ้างั้นครั้งหน้าคุณก็เป็นคนขับรถไปหาที่จอดรถก็แล้วกัน!”“ฉันไม่ใช่คนขับรถส่วนตัวของนาย..!”เหมี่ยวเสี่ยวเหมาหันไปยิ้มให้เสี่ยวเมยหนิงพร้อมกับจับแขนของเธอดึงเข้าไปในภัตตาคาร แล้วพูดขึ้นว่า“ตรงนี้แดดแรง.. เข้าไปข้างในกันดีกว่า!”ภัตตาคารจิงฉูมีทั้งหมดหกชั้น และชั้นบนสุดจะเป็นห้องที่หรูหราที่สุด และเป็นห้องที่เปิดโล่งให้เห็นทิวทัศน์ที่งดงามได้อย่างชัดเจนเสี่ยวเม่ยหนิงคุ้นเคยกับภัตตาคารแห่งนี้ดี เธอจึงเป็นฝ่ายเดินนำทุกคนกดลิฟท์ขึ้นไปชั้นหกทันทีทันทีที่ประตูลิฟท์เปิดออก ร่างสวยงามที่สวมชุดพนักงานเสริฟก็ออกมายืนต้อนรับพร้อมกับถามขึ้นอย่างสุภาพ“ไม่ทราบว่าท่านจองห้องใหนไว้คะ?”เสี่ยวเม่ยหนิงตอบกลับไปห้วนๆ “ห้องชมทะเลสาบ..”พนักงานเสริฟสาวสวยตอบกลับด้วยน้ำเสียงไพเราะอ่อนน้อม “เชิญทุกท่านตามมาทางด้านนี้เลยค่ะ..”ห้องชมทะเลสาบนั้นเป็นห้องส่วนตัวของภัตตาคารจิงฉูที่สามารถมองเห็นทะเลสาปจิงฉูได้ชัดเจนที่สุด และกว้างที่สุด อีกทั้งยังเป็นห้องใหญ่ที่สามารถจุคนได้ถึงสิบคน บรรยากาศภายในก็ตกแต่งหรูหรา อีกทั้งยังเงียบสงบเป็นส่วนตัวอย่างมากภายในห้องส่วนตัวนี้.. ผนังสองด้านล้วนเป็นกระจกใสทั้งหมด ทำให้ผู้ที่อยู่ในห้องสามารถมองเห็นทิวทัศน์อันงดงามของทะเลสาบได้อย่างชัดเจนในระหว่างที่รับประทานอาหาร ไม่ว่าจะเป็นภูเขา ทะเลสาบ ภาพทิวทัศน์ในมุมกว้าง ไปจนถึงต้นไม้หนาแน่นรอบๆทะเลสาบทั้งสามคนได้จองห้องส่วนตัวที่หรูหราห้องนี้ไว้ตั้งแต่แรกโดยไม่นึกเสียดายเงินแม้แต่น้อย และห้องส่วนตัวห้องนี้ก็มีมูลค่าสูงถึงชั่วโมงละสามพันหยวนเลยทีเดียวเสี่ยวเม่ยหนิงไม่สนใจเรื่องจำนวนเงิน เพราะเธอไม่ได้พบหน้าหลิงหยุนมาเกือบหนึ่งเดือนเต็ม เธอจึงต้องการเลี้ยงต้องรับหลิงหยุนอย่างอบอุ่นที่สุด และต้องการนั่งกินอาหาร ชมทิวทัศน์ที่สวยงามในห้องส่วนตัวอย่างสบายอกสบายใจ“วันนี้ให้ผมขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงอาหารสาวสวยทั้งสอง อยากกินอะไรก็สั่งตามสบายเลย ไม่ต้องเกรงใจ..”ตอนนี้หลิงหยุนมีเงินสดอยู่ในมือถึงห้าล้านหยวน..เสี่ยวเม่ยหนิง และเหมี่ยวเสี่ยวเหมายิ้มให้กับพนักงานเสริฟสาวสวยที่กำลังจ้องมองหลิงหยุนอย่างเปิดเผย และเมื่อได้ยินหลิงหยุนพูดเช่นนั้น สองสาวก็ไม่มีท่าทีเกรงใจอีกเลย ทั้งคู่สั่งอาหารที่ขึ้นชื่อของภัตตาคารจิงฉูถึงสี่อย่าง และปิดท้ายด้วยซุป