ตอนที่ 527

บทที่ 527 : จับกุม! หลิงหยุนเอ่ยถามจางเติงเกออย่างอารมณ์ดี.. หลังจากที่ร่างของชายทั้งแปดคนลอยละลิ่วตกลงไปในทะเลสาบทีละคนนั้น สปีดโบ๊ทที่อยู่ริมฝั่งต่างก็ขับเข้าไปช่วยเหลือคนที่ตกน้ำ ภาพแห่งความโกลาหลวุ่นวายนี้ จึงไม่พ้นสายตาของคนที่อยู่บนเรือสำราญซึ่งกำลังล่องอยู่กลางทะเลสาบจิงฉู.. “ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น?! ทำไมถึงได้ดูโกลาหลวุ่นวายแบบนั้น?” พ่อของถังเมิ่งซึ่งเป็นผู้อำนวยการสำนักงานรักษาความมั่นคงแห่งจิงฉูคนใหม่ – ถังเทียนห่าว กำลังฟังผู้ใต้บังคับบัญชาพูดจาประจบสอพลอด้วยสีหน้าที่นิ่งเรียบ แต่เหตุการณ์โกลาหลภายนอกนั้นดูเหมือนจะวุ่นวายจนเข้าต้องหันไปมอง เมืองจิงฉูนั้นนับได้ว่าเป็นเมืองหลวงของมณฑลเจียงหนาน หลังจากที่หลัวจ้งพ้นจากตำแหน่ง ถังเทียนห่าวก็ขึ้นมารับตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานรักษาความมั่นคงแห่งจิงฉูแทน ตอนนี้หลัวจ้งเองก็ถูกถอนรากถอนโคนจนแทบไม่เหลืออะไร ไม่ตายก็เหมือนตาย! และลูกนกลูกกาที่เคยอาศัยร่มเงาของเขา ต่างก็พากันแยกย้ายและบินออกไปหาชายคาที่พักพิงใหม่ ภายในเมืองจิงฉูแห่งนี้ จะมีไม้ใหญ่ใหนแข็งแรงเท่ากับผู้อำนวยการสำนักงานรักษาความมั่นคงคนใหม่อีกล่ะ? เจ้าหน้าที่ราชการก็ล้วนแล้วแต่รู้ทิศทางลม เมื่อเห็นหลัวจ้งหมดบุญบารมี และถังเทียนห่าวได้ก้าวขึ้นมาแทน ต่างคนต่างก็พากันมาภักดิ์ดีกับถังเทียนห่าวแทน! มนุษย์เราทุกคนก็เป็นเช่นนี้! หลิวจิ้นไล๋ซึ่งเป็นผู้อำนวยการหน่วยงานรักษาความมั่นคงเขตจิงฉี และเคยเป็นพวกเดียวกับหลัวจ้ง เมื่อเห็นว่าหลัวจ้งหมดอำนาจแล้ว และด้วยความกลัวว่าตนเองจะมีความผิดไปด้วย จึงได้เปลี่ยนมาอยู่ข้างเดียวกับถังเทียนห่าว ทางด้านถังเทียนห่าวแม้จะค่อนข้างยุ่งมากในช่วงหลายวันนี้ แต่ก็คอยจับตามองหลิวจิ้นไล๋อยู่เงียบๆ หลิวจิ้นไล๋จึงได้แต่รอแล้วรอเล่า.. และในที่สุดโอกาสของเขาก็มาถึงเมื่อถังเทียนห่าวมาตรวจงานที่หน่วยงานรักษาความมั่นคงเขตจิงฉีที่เขาดูแลอยู่.. หลิวจิ้นไล๋ดีใจอย่างมาก เขารีบเชื้อเชิญถังเทียนห่าวให้มารับประทานอาหารที่ภัตตาคารจิงฉูในระหว่างที่มาตรวจงานนี้ เพื่อที่เขาจะได้มีโอกาสทำหน้าที่รับรองถังเทียนห่าวด้วยการพาไปเยี่ยมชมทิวทัศน์ของทะเลสาบจิงฉูที่อยู่ในพื้นที่การดูแลของเขา อีกทั้งจะได้มีโอกาสสร้างความประทับใจให้กับถังเทียนห่าวด้วยการพาไปทานข้าวในห้องส่วนตัวที่หรูหราที่สุดของภัตตาคารจิงฉู ผู้อำนวยการหลิวเป็นคนละเอียดรอบคอบ เขานั่งเรือสำราญมากับถังเทียนห่าว แต่ก็ไม่ลืมที่จะส่งข้อความให้กับจางเติงเกอซึ่งเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา ให้จัดการจองห้องที่ดีที่สุดของภัตตาคารไว้ให้ เพื่อที่เขากับถังเทียนห่าวจะได้ทานข้าวไป คุยกันไปพร้อมกับชมทิวทัศน์ไปด้วย ผู้อำนวยการหลิวได้รายงานการทำงานให้กับถังเทียนห่าวฟังอย่างละเอียด และเมื่อเสร็จงานก็ใกล้เที่ยงพอดี เขาจึงเอ่ยปากเชื้อเชิญถังเทียนห่าวให้อยู่รับประทานอาหารเที่ยงร่วมกันก่อน แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นกลางทะเลสาบ ความจริงแล้ว.. หลิวจินไล๋ได้สังเกตเห็นความโกลาหลวุ่นวายที่เกิดขึ้นในทะเลสาบแล้ว แต่เขาก็แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นและไม่ได้ยิน แต่เมื่อมีคนตกลงในทะเลสาบถึงแปดคนจนโกลาหลวุ่นวายไปหมดเช่นนี้ เขาจึงไม่อาจทำเป็นนิ่งเฉยต่อไปได้อีกแม้ว่าภายในเรือสำราญจะติดแอร์ และอากาศภายในเรือก็ค่อนข้างเย็นมาก แต่หลิวจินไล๋ก็ถึงกับเหงื่อแตกพลั่ก เขากลืนน้ำลายก่อนจะหันไปมองผู้ใต้บังคับบัญชาที่ยืนอยู่ข้างๆ“หัวหน้าจ้าว.. คุณออกไปดูข้างนอกว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” หลิวจินไล๋สั่งทั้งที่เหงื่อไหลจนเปียกโชกในขณะเดียวกันนั้น.. ถังเทียนห่าวก็ได้มองผ่านกระจกหน้าต่างออกไป และเขาก็เห็นคนลอยตกลงไปในน้ำ แต่เขาเห็นตอนที่คนเหล่านั้นกำลังดิ้นรนอยู่ในน้ำแล้ว จึงไม่เห็นว่าคนทั้งหมดตกลงมาจากที่ใหนกันแน่?ถังเทียนห่าวถึงกับหน้าเสียพพร้อมกับร้องสั่งว่า “ยังจะมัวดูอะไรกันอีก? คนตกน้ำ.. ยังไม่รีบหันหัวเรือไปรับอีก..”อัตราความเร็วของเรือสำราญนั้นไม่ได้เร็วมาก และกว่าเรือสำราญจะไปถึง สปีดโบ๊ทซึ่งมีความเร็วกว่าหลายเท่า ก็ได้ช่วยคนตกน้ำขึ้นมาจนหมดแล้ว และทั้งหมดนั้นมีเพียงสองคนที่ว่ายน้ำเป็นถังเทียนเดินออกจากห้องโดยสารไปยืนอยู่ที่หัวเรือพร้อมกับร้องสั่งอย่างโมโห “นำเรือเข้าฝั่ง.. แล้วไปสอบถามดูว่าเกิดอะไรขึ้น?”ฟังจากคำบอกเล่าของคนขับสปีดโบ๊ท คนขับต่างก็พูดตรงกันว่าทุกคนล้วนตกลงมาจากภัตตาคารจิงฉู ถังเทียนห่าวได้แต่คิดในใจว่าโชคดีที่คนพวกนี้ไม่ถึงตาย ไม่เช่นนั้นคงต้องกระทบกระเทือนกับตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานรักษาความมั่นคงของเขาอย่างแน่นอนแต่ไม่ทันไร.. ร่างใหญ่อ้วนก็ลอยละลิ่วลงมาจากท้องฟ้า!เห้..!ว้าย..!ถังเทียนห่าวยังไม่ทันจะพูดจบ.. เขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังขึ้น และเสียงคนตกลงไปในน้ำจนน้ำกระจายเป็นวงใหญ่ มีใครบางคนตกลงไปในทะเลสาบจิงฉู!“ห๊ะ.. ยังมีอีกคน?!”นักท่องเที่ยวที่อยู่ริมทะเลสาบต่างก็กรีดร้องออกมา พวกเขายืนมองคนตกลงมาในน้ำทีละคนๆ พร้อมกับร้องอุทานเสียงดัง!แน่นอนว่าหลิงหยุนได้ใช้จิตหยั่งรู้ของตนเองสำรวจดูก่อนแล้ว ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่กล้าจับคนโยนลงไปเช่นนี้คนสุดท้ายที่ลอยตกลงไปในน้ำย่อมเป็นใครไปไม่ได้นอกจากจางเติงเกอ!หลังจากที่จางเติงเกอรู้ตัวว่าได้สะดุดตอเข้าเต็มๆแล้ว เขาก็ได้ร้องขอความเมตตา และรีบอ้างชื่อหลิวจินไล๋เพื่อให้หลิงหยุนเกรงกลัวจนต้องปล่อยเขาไปแต่ในเมื่อหลิงหยุนจับทุกคนโยนลงทะเลสาบจิงฉูไปหมดแล้ว มีหรือที่เขาจะยอมปล่อยหัวหน้าของพวกมันที่เป็นต้นเหตุทำให้อารมณ์ดีๆของเขาต้องเสียหมด..หลังจากกลับออกมาจากเกาะเตียวหยู.. หลิงหยุนไม่เพียงแค่ตบหน้าเฉินเจี้ยนโหยวแห่งตระกูลเฉิน แต่ยังเตะหลงเทียนเจียวแห่งตระกูลหลงอีกด้วย แม้แต่ตระกูลใหญ่สองตระกูลหลิงหยุนยังไม่เกรงกลัว มีหรือที่เขาจะเกรงกลัวหัวหน้าแผนกเล็กๆคนหนึ่ง?