บทที่ 419 การค้าครั้งใหญ่มาเยือน

เสิ่นไท่เฟยเอามือลูบหน้าผาก ในสมองเต็มไปด้วยคำพูดและการกระทำของซือห้าวเฉิน แล้วลุกขึ้นทันที

ไป๋เหลียนตกใจกับกระทำของเสิ่นไท่เฟย รีบลุกขึ้นพยุง "องค์ไท่เฟย ตอนนี้ยังอยู่บนรถม้า ท่านต้องระมัดระวังหน่อย"

เสิ่นไท่เฟยปัดมือของไป๋เหลียนออก ก่อนที่จะนั่งลงไป สีหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง ในที่สุดนางก็รู้แล้วว่า ลูกชายที่นางใช้ชีวิตแลกมา ตั้งแต่เดินเข้ามาในประตู ไม่เคยเรียกนางว่า 'เสด็จแม่' เลย.......

เสิ่นไท่เฟยไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดกับการที่ลูกชายไม่ได้ดั่งใจ แต่ในใจเต็มไปด้วยความโกรธ นางใช้เวลาครึ่งค่อนชีวิตกว่าจะปั้นลูกชายให้เป็นเหมือนมีดที่คมกริบได้ นางควบคุมมีดแหลมคมเล่นนี้อยู่ แล้วจู่ ๆ วันหนึ่ง มีดนี้ก็ไม่อยู่ในการควบคุมของนาง นางเหมือนกับโดนหักหลัง เกือบทำให้นางสติแตก

"องค์ไท่เฟย ถึงเรือนนอกแล้ว" ชิวกงกงวางที่เหยียบเท้า

เรือนนอกหลังนี้ถึงแม้มีคนคอยดูแลตลอดเวลา แต่ปกติไม่มีเจ้านายพักอยู่ มีหลายอย่างไม่ครบ ไป๋เหลียนให้นางกำนัลที่ติดตามมาสองคนจัดเก็บอยู่นาน ประมาณห้าทุ่มเสิ่นไท่เฟยถึงได้นอน

ถึงแม้ว่าวันนี้จะเหน็ดเหนื่อย แต่นางก็นอนไม่หลับ สมองชั่งคิดตลอดเวลา หากนางใช้ความลับแบล็กเมล์เจ้าลูกเลว แล้วอะไรจะเกิดขึ้น.......

เสิ่นไท่เฟยนอนไม่หลับ ฝันเห็นลูกเลวตลอด 'ทั้งคืน'

ซือห้าวเฉินได้รับข่าวจากสายข่าว ว่าภูเขาที่อยู่ใกล้เหมืองหยก มีคนจากพรรคผีร้ายเข้าๆ ออกๆ ซือห้าวเฉินส่งนังหนูที่โรงยาแล้ว ก็จะไปทำธุระที่เหมือง

แต่หมิงโร่กลับดึงแขนเสื้อของแฟนตนเอง ซือห้าวเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย “อืม?”

“พกอันนี้ไปด้วย” หมิงโร่หยิบงูเขียวตัวเล็ก ดวงตาเม็ดกลมเท่าเมล็ดถั่ว ‘กระเป๋าแขนเสื้อ’

ในใจของซือห้าวเฉินอยากปฏิเสธ “ฮึๆ ไม่จำเป็นต้องพกมันไป”

“บนเขาอาจมีอุบัติเหตุไม่คาดคิด จำเป็นแน่นอน!” หมิงโร่สวมสร้อยเหล็กไว้ที่ข้อมือฉือห้าวเฉิน “อย่างนี้ก็ได้แล้ว ไม่เห็นเป็นไรเลย”

“ถ้างั้นก็ได้” ซือห้าวเฉินเอามือลูบหัวหมิงโร่ มี ‘สิ่งที่สำคัญ’ อย่างหนึ่งคือภรรยาเจ้าบอกว่า ‘สำคัญ’ “ช่วงบ่ายข้าจะมารับเจ้ากลับจวน”

“อ้อ” โบกมือไปมาให้ซือห้าวเฉิน

งานสำคัญของหมิงโร่ในเช้านี้คือเอาแผ่นเหล็กออกจากขาท่านชายเห้อ ได้ตรวจร่างกายเบื้องต้นก่อนการผ่าตัด จากนั้นให้ลูกศิษย์เตรียมการก่อนการผ่าตัด

การผ่าตัดเห้อเหลียนเสร็จสิ้นลงอย่างรวดเร็ว หลังผ่าตัดรอดูอาการอยู่ห้องพักฟื้นหนึ่งชั่วโมง จากนั้นส่งกลับไปพักยังห้องคนไข้

หมิงโร่กลับไปเปลี่ยนชุดที่เรือนหลัง เพิ่งจะยกซุปหวานที่อะยวนเตรียมไว้ ยังไม่ได้ดื่มเลย หนานซิงก็มาหา “อาจารย์ปู่ ท่านอ๋องที่ทำตัวแปลกชอบย้ายบ้านมาแล้ว”

“เชิญเขาไปรอที่ห้องโถงหลัง บอกว่าเดียวข้าออกไป” สมองหมิงโร่กำลังคิด—หรือว่าจะมีการค้าครั้งใหญ่เกิดขึ้น

“ได้ขอรับ” หนานซิงรับคำสั่งแล้วไป

หมิงโร่ค่อยดื่มซุปหวานอย่างสบายอารมณ์ แล้วถึงออกไปต้อนรับ ‘ลูกค้ารายใหญ่’

เห็นองค์ชายสามนั่งอยู่บนเก้าอี้กลม มีความเย่อหยิ่งเล็กน้อย ผู้หญิงที่นั่งอยู่เก้าอี้ข้าง พุงป่องแลดูเหมือนกำลังตั้งครรภ์