บทที่ 420 การกระทำที่โหดร้ายเยี่ยงเสือ

องค์ชายสามคิดอยู่ครู่หนึ่ง ประเมินว่าที่หมอหมิงบอกว่า ‘นรีเวชวิทยา’ ก็คือ ‘ศาสตร์เชียนจิน’ หมอผู้ชายน่าจะไม่ค่อยชำนาญด้านนี้ โรงหมอหลวงที่เก่งในด้าน ‘ศาสตร์เชียนจิน’ ไม่กี่คน

ชายารองอู๋ได้ยินหมอหมิงพูดอย่างนี้ แอบโล่งใจ เกิดอะไรกับท้องตนเอง นางรู้ดี เมื่อก่อนลูกในครรภ์จะดิ้นเป็นบางครั้ง ล่าสุด แทบจะไม่มีการเคลื่อนไหวเลย

“ท่านอ๋องไม่ต้องเป็นกังวล หม่อมฉันรู้สึกยารักษาครรภ์ที่หมอจวนจัดให้ ทานแล้วดีขึ้น” ชายารองอู๋ลูบท้องตนเอง

“ช่างมันเถอะ” องค์ชายสามทำตามคำแนะนำของเสิ่นซง ซื้อยากระตุ้นเลือดและยาแก้ปวดมากมาย เพื่อใช้ตอนอากาศหนาวแล้วปวดขา

องค์ชายสามและชายารองอู๋ต่างฝ่ายต่างครุ่นคิดแล้วเดินออกจากโรงยา หมิงโร่ทำได้เพียงโบกมือลา ‘การค้าครั้งใหญ่’ ในใจ การค้าขายนี้วุ่นวายเกิด นางไม่อยากมีส่วนร่วม

หมิงโร่ดูถนนที่ถูกแสงแดดสาดส่อง อากาศร้อนยังนี้ แฟนของตนเองยังปีนเขาอยู่เลย ช่างลำบากจริงๆ

มื้อเย็นจะทำซุปไก่บำรุงเขาหน่อย เนื้อไก่ยังสามารถฉีกเป็นเส้นๆ ทำยำไก่เส้นกินได้อีก สวยงาม!

หลังมื้อกลางวัน หมิงโร่ไม่ได้ไปนั่งตรวจที่โรงยา ตอนที่องค์หญิงแปดมาตรวจ หมิงโร่กำลังทานผลไม้เย็นอย่างสบายอกสบายใจ อะยวนช่วยพัดอยู่ข้างๆ

หมิงโร่สองสามีภรรยาน่ารำคาญเหมือนกัน ไม่เพียงแต่รบกวนเวลาพักนาง แต่เห็นแก่ที่ว่าองค์หญิงแปด ‘เป็นลูกค้ารายใหญ่’ จึงรับการตรวจอย่างแข็งขัน

หน้าตาขององค์หญิงแปด ดูเฉื่อยชากว่าครั้งสุดท้ายที่เห็น ขี้เหร่กว่าเดิม เป็นผลจากการใช้ครีมบิวตี้แม้ว่าตอนนี้จะได้รับการควบคุมแล้ว แต่นั้นเป็น ‘เพลานิมิต’ ฉบับปรับปรุง ที่ค่อยๆทำลายใบหน้านางอย่างไม่รู้ตัว

การมาหาหมอครั้งนี้ขององค์หญิงแปดทำตัวเคารพหมอมาก ไม่มีการวางตัวสูงศักดิ์เลย หมิงโร่ยังพิจารณาอยู่ว่า จะเก็บค่ารักษาแปดร้อยสิบห้าตำลึงดีไหม จะได้ถอนพิษครีมบิ้วตี้ทั้งหมด แล้วเหลือเพียง ‘เพลานิมิต’ ให้นางแก้เบื่อ

การกลับหนานหลงในครั้งนี้ หมิงโร่ก็เห็นอย่างกระจ่างแล้ว ว่าผู้อยู่เบื้องหลังการวางยาพิษของท่านแม่คือฮองเฮาซ่า ซึ่งเป็นเสด็จแม่ขององค์หญิงแปดก็ถือว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด อาจถูกลดโทษลงได้พอสมควร

หมิงโร่ครุ่นไปด้วยเขียนใบสั่งยาไปด้วย อีกทั้งยังบอกให้องค์หญิงแปด อีกสองวันให้มาเอาครีมถอนพิษ

“หมอหมิง ริ้วรอยที่เกิดจากบิวตี้ครีมนี้ หากไม่รับการรักษา จะทำให้เสียโฉมเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ใช่ไหม?” องค์หญิงแปดพูดเสียเบา

“ขอรับ” หมอหมิงพยักหน้ายืนยัน

“อ้อ” องค์หญิงแปดพึงพอใจกับสิ่งที่ได้ยินมาก จึงเปลี่ยนคำพูดอย่างรวดเร็ว “ข้า.....ข้า......ข้าทราบมาว่า วันนี้ท่านอ๋องพาอู๋จีมาตรวจ จากที่ท่านหมิงดู ครรภ์ของอู๋จีเป็นหญิงหรือชาย”

ช่วงเช้าสนใจแต่ ‘โรค’แปลกประหลาดของชายารองอู๋ หมิงโร่จึงไม่ได้สนใจเพศ จากที่ได้ยินองค์หญิงแปดถาม หมิงโร่หยิบภาพเอกซเรย์ช่วงเช้ามาดู “ใช่....ตั้งครรภ์เพศชาย”

องค์หญิงแปดสีหน้าเคร่งขรึม “ข้าจำสิ่งที่หมอหมิงเคยพูดว่า หากอู๋จีใช้บิวตี้ครีมเป็นเวลานาน ถึงแม้ลูกนางจะเกิดมา ก็จะมีความบกพร่อง”

องค์หญิงแปดยิ้มแบบมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น “หมอหมิง ทารกในท้องอู๋จีตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”

“นี่ถือเป็นความลับของผู้ป่วย ข้าน้อยไม่สามารถบอกได้ ขอประทานโทษพระชายาผิงด้วย” หมิงโร่ยกมือคารวะ

“ได้ งั้นเรื่องที่หมอหมิงเคยพูดว่า ‘จะมีความบกพร่อง’ เป็นความจริงไหม?” องค์หญิงแปดเปลี่ยนใช้คำถามที่สละสลวยขึ้น

หมิงโร่เกือบหัวเราะออกมา ตนเองเป็นคนโง่อย่างนี้เลยเหรอ ที่จะมองไม่ออกเวลาองค์หญิงแปดเปลี่ยนคำพูดเพื่อที่อยากได้คำตอบจากนาง?

ช่างมันช่างมันเถอะ รีบให้นางกลับไป นางยังต้องรีบไปทานผลไม้อีก

ศิษย์พี่ไปเป็นทำพิธีเซ่นไหว้ที่ภูเขาเฟิงหวู อยู่ระหว่างเดินทางกลับ แต่ให้คนส่งลูกพีชฤดูใบไม้ร่วงกลับมาก่อน—ลูกพีชกรอบ หวานและฉ่ำ