บทที่ 1038 นกอมตะ

ทันใดนั้นเอง ถังเหยียนหยุดฝีเท้าลงทันที

“ไอ้นกอมตะ คิดไม่ถึงว่าแกจะเป็นนกอมตะจริงๆ หลายปีขนาดนี้แล้ว ไม่คิดว่าแกยังกล้ามาสร้างเรื่องที่ราชวงศ์ต้าเซี่ยของพวกเราอีก”

ผู้ชายคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมแดง ในมือถือหอกหนึ่งเล่ม สายตาเผยให้เห็นถึงอารมณ์ที่ทรงพลังรุนแรงอย่างมาก

เห็นได้ชัดว่า ระเบิดเมื่อตะกี้นี้ก็เขานี่แหละเป็นคนทำ

“เหอะๆ นี่มันนักโทษของราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่ใช่เหรอ? แกหนีออกมาได้ยังไง เล่นซะฉันหาตัวแทบแย่”

พอพูดแบบนี้ ถังเหยียนจึงตอบสนองกลับมา ไอ้นกอมตะคนนี้ดูเหมือนจะมาเพื่อจัดการตัวเอง

ถึงยังไงที่ที่เขาอยู่ ก็เป็นที่ที่ตัวเองถูกกักขังเอาไว้ก่อนหน้านี้ เสียงระเบิดนั่นก็ดังออกมาจากในถ้ำ หรือพูดได้ว่าไอ้นกอมตะเพิ่งจะใส่ระเบิดจำนวนมากเข้าไปข้างในถ้ำนั่นเอง

“แกอยากจะฆ่าฉัน? แกไม่เรียกพวกเพื่อนอะไรนั่นของแกมาก่อนเหรอ?”

พูดจบ ไอ้นกอมตะก็แค่สบถอย่างเย้ยหยันออกมาหนึ่งที จากนั้นก็ยกหอกขึ้นมาพุ่งกระโจนมายังถังเหยียน

“ไอ้สารเลว แกถูกขังอยู่ในถ้ำมานานหลายปีขนาดนี้ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแกจะจะแข็งแกร่งเหมือนกับเมื่อก่อน”

ไอ้นกอมตะตะโกนออกมาเสียงดัง จากนั้นหอกในมือก็ราวกับมังกรพุ่งแทงตรงมายังถังเหยียน กระหน่ำแทงอย่างรวดเร็ว ถ้าเป็นคนปกติทั่วไป ไม่มีทางรับไหวแน่นอน โดนไปไม่กี่ทีก็รูพรุนกลายเป็นรังแตนไปแล้ว

แต่ถังเหยียนกลับสีหน้านิ่งเฉยไม่เปลี่ยนแปลง ร่างกายบิดไปมาอย่างคล่องแคล่ว หลบการโจมตีของไอ้นกอมตะอย่างสบายๆ ส่วนไอ้นกอมตะก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน คิดไม่ถึงว่าจนถึงตอนนี้พลังของถังเหยียนก็ไม่ลดลงไปเลย แต่กลับยิ่งเพิ่มมากขนาดนี้ด้วยซ้ำ

“เป็นไปได้ยังไง? แกอยู่ในถ้ำมาหลายปีขนาดนี้ หรือว่าแกฝึกฝนร่างกายในถ้ำอย่างนั้นเหรอ? ทำไมพลังของแกถึงแข็งแกร่งขึ้นมากขนาดนี้?”

ตอนนี้ถังเหยียนแค่ยิ้มนิ่งๆ มองไอ้นกอมตะที่อยู่ตรงหน้า

“เหอะ ถ้าหว่างเหลี่ยงอยากจะฆ่าฉันล่ะก็ แกก็ให้เขามาด้วยตัวเอง แค่พลังของแก ไม่มีทางทำให้ฉันบาดเจ็บได้หรอก อีกอย่างลูกชายของฉันก็ใกล้จะมาถึงแล้วด้วย พลังของลูกชายฉันแข็งแกร่งกว่าแกตั้งหลายร้อยเท่าพันเท่า”

“ถ้าเขาเห็นว่าแกอยู่ที่นี่ แล้วพวกเราสองคนร่วมมือกัน ถึงตอนนั้นต่อให้แกเป็นนกอมตะ ก็ต้องตายด้วยเงื้อมมือของฉันอยู่ดี”

ถังเหยียนเพิ่งจะออกมาจากคุก เลยไม่อยากเอาตัวเองไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้อีก ก็เลยใช้น้ำเสียงพูดข่มขู่ให้ไอ้นกอมตะหนีไป ส่วนไอ้นกอมตะก็เข้าใจสถานการณ์ดี รู้ว่าถ้ายังยื้อเวลาต่อไป ตัวเองจะต้องถูกถังเหยียนฆ่าแน่นอน ก็เลยทำได้แค่หนีไป

“พ่อ เมื่อตะกี้เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเกิดระเบิดที่ใหญ่โตรุนแรงขนาดนี้ขึ้นมาได้?”

ถังเฉาเพิ่งจะตามมาถึง ก็เห็นพ่อของตัวเองยืนอยู่ข้างนอกถ้ำ ส่วนในถ้ำยังมีกลุ่มควันลอยตลบอบอวลเต็มไปหมด ดูเหมือนว่าระเบิดเมื่อตะกี้นี้ก็ดังออกมาจากในนี้นี่แหละ

ถังเหยียนไม่ได้มีสีหน้าท่าทีขี้เล่นไม่จริงจังเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว สายตาหนักอึ้ง หันมองถังเฉาที่อยู่ข้างหลัง ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเบาๆ

“ลูก สงครามของพวกเราสองคนแล้วก็เหล่าอำนาจใหญ่โตมากมายจะเริ่มขึ้นแล้ว อาจจะอันตรายมาก ลูกหนีออกไปจากราชวงศ์ต้าเซี่ยนี่ก่อนเถอะ”

“พาแม่ของลูกไป รอพ่อของลูกจัดการเรื่องทางนี้เสร็จแล้วจะไปรับพวกลูกเอง”