ตอนที่ 432
บทที่ 432 ฆ่าล้างตระกูลเหยียน
October 21, 2026
เถี่ยเมี่ยนในตอนนี้มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงและความหวาดกลัว ถึงขั้นไม่กล้าเงยหน้ามามองถังเฉา
เมื่อครู่เขาตกใจจนแทบจะหมดสติ ตีเขาให้ตายเขาก็ยังคิดไม่ถึงว่า คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาจะเป็นเจ้ามังกรแดนเหนือ
ในเวลาเดียวกันนี้เอง ในใจของเขายังมีข้อสงสัยหนึ่ง นั่นก็คือเจ้ามังกรแดนเหนือไม่ได้อยู่ในแดนเหนือ ทำไมถึงมาอยู่เมืองหมิงจูได้?
ผู้นำสามแดนคนอื่นรู้หรือไม่?
ความสงสัยผุดขึ้นมาเองทีละข้อ ๆ แต่เขากลับไม่กล้าแม้แต่จะพูดออกมา
พ่อลูกเหยียนชางและเหยียนเสี้ยงหม่าที่อยู่ไม่ไกลมองเห็นฉากนี้แล้วก็งงไปในทันที
นึกไม่ถึงว่าเถี่ยเมี่ยน ผู้มีฝีมือสูงที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขายอมก้มหัวให้ศัตรู?!
ไม่เพียงแต่ยอมแพ้โดยไม่สู้ ทั้งยังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าของถังเฉา?
“เถี่ยเมี่ยน นายกำลังทำอะไรอยู่? ทำไมไม่ฆ่าเขาเสีย แล้วยังไปคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขาอีก?”
ในนาทีนี้เหยียนชางระเบิดความเดือดดาลอย่างไม่มีอะไรเทียบได้ออกมาทันที สีหน้าเข้มครึ้มจนสามารถคั้นน้ำออกมาได้
สีหน้าท่าทางของเหยียนเสี้ยงหม่ากลับเปลี่ยนไปจนน่ากลัวอยู่บ้าง
นิสัยของเถี่ยเมี่ยนเขารู้ดี เงียบ ๆ พูดน้อย จังหวะการฆ่าเด็ดขาด ขอเพียงเขากำหนดคนที่จะสังหาร จะต้องมีชีวิตอยู่ไม่ถึงเช้าของวันถัดไปแน่
แต่ในตอนนี้กลับคุกเข่าอย่างสั่นเทาไปทั้งตัวอยู่ตรงหน้าของถังเฉา
หรือว่า... แม้แต่เถี่ยเมี่ยนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของถังเฉา?
“คุณปู่ พวกเรารีบออกไปจากที่นี่กันเถอะครับ ไม่ต้องไปสู้กับเขาแล้ว”
เหยียนเสี้ยงหม่าเอ่ยขึ้นทันที
เหยียนชางกลับตะคอกด้วยความเดือดดาล “พวกสารเลว มันขี่หัวพวกเราแล้ว ถ้าพวกเรายังไม่เชือดไก่ให้ลิงดูอีก แล้วต่อไปจะยืนหยัดอยู่ในเมืองหมิงจูได้อย่างไร?”
นาทีต่อมาเขามองไปยังเถี่ยเมี่ยน พูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเดือดดาล “เถี่ยเมี่ยน ตอนนี้ฉันขอสั่งนาย รีบฆ่าเขาเสีย!”
ถังเฉากลับมองเถี่ยเมี่ยนด้วยท่าทางสงบนิ่ง เอ่ยอย่างไม่ช้าไม่เร็วว่า “ถึงแม้ว่าผมจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของคุณ และคุณก็ไม่ใช่คนของแดนเหนือ แต่ว่าไม่ว่าจะเป็นแดนตะวันตกหรือแดนเหนือก็ควรจะตอบโต้ศัตรู ไม่ใช่ยอมสวามิภักดิ์ต่อตระกูลเหยียนเล็ก ๆ นี่ สิ่งที่คุณสูญเสียไม่ใช่แค่ศักดิ์ศรี”
“ยังมีความหยิ่งทระนง ความหยิ่งทระนงที่ตัวเองเป็นถึงทหารองครักษ์ของแดนตะวันตก!”
พูดมาถึงตรงนี้สายตาของถังเฉาก็เปลี่ยนเป็นเด็ดขาดอยู่ก่อนแล้ว
เหมือนกับกระบี่ที่แหลมคมเล่มหนึ่งแทงที่หัวใจของเถี่ยเมี่ยนอย่างโหดเหี้ยม
ถังเฉาโค้งตัวลงมาจ้องเขาเขม็ง
“เงยหน้าขึ้นมา มองตาผม ทหารองครักษ์แดนตะวันตกล้วนไม่ควรก้มศีรษะที่หยิ่งทระนง!”
ประโยคนี้ยิ่งเหมือนกับมีพลังพิเศษ ทำให้ร่างกายของเถี่ยเมี่ยนสั่นสะท้านอย่างรุนแรงทันที
เขาเงยหน้ามาด้วยอาการสั่นงก ๆ เงิ่น ๆ
เป็นครั้งแรกที่ได้มองตาของถังเฉาในระยะใกล้ขนาดนี้
“ถอดหน้ากากออก!”
ถังเฉาเอ่ยสั่งอีก
เถี่ยเมี่ยนยกมือขึ้นมาอย่างสั่น ๆ หยิบหน้ากากเหล็กบนใบหน้าออก
สิ่งที่ปรากฏออกมาคือใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลที่น่าสะพรึงกลัวดวงหนึ่ง
ต่อให้เป็นเฟิ่งหวงก็อดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนสีหน้า
“ไปทำท่าไหนมา?”
ถังเฉาน้ำเสียงเคร่งขรึม
ใบหน้าของเถี่ยเมี่ยนเต็มไปด้วยยุ่งเหยิง เบ้าตาแดงก่ำ “เนื่องจากภารกิจลอบสังหารล้มเหลว จึงถูกขับไล่ออกจากแดนตะวันตก ระหว่างทางเจอศัตรูโจมตีเข้าพอดี ถูกกระสุนปืนใหญ่ลูกหนึ่งระเบิดจนยับเยิน”
ถึงตอนนี้เขาก็สวมหน้ากากเหล็ก ใช้ใบหน้านี้แสดงให้คนอื่นเห็น
ถังเฉาเงียบอยู่พักหนึ่ง สีหน้าน่าสะพรึงกลัวอยู่บ้าง
“มู่ตงเฟิง...”
เขาพึมพำชื่อนี้เบา ๆ
ในที่ไม่ไกล เหยียนชางกับเหยียนเสี้ยงหม่าสั่นจนพูดไม่ออกไปแล้ว
นึกไม่ถึงว่าเถี่ยเมี่ยนจะถอดหน้ากาก?!
จะต้องรู้ว่า นี่เป็นเส้นตายของเขา แม้ว่าจะเป็นพวกเขาก็ยังไม่กล้าให้เถี่ยเมี่ยนถอดหน้ากากออก!
ครู่ใหญ่ เหยียนชางก็ตะโกนขึ้นมาด้วยความเดือดดาลอีกครั้ง “เถี่ยเมี่ยน ฉันให้นายฆ่าเขา!”
การกระทำของเถี่ยเมี่ยนปลุกความปรารถนาที่จะสังหารของเขาให้ลุกโหมขึ้นมาอย่างถึงที่สุด
“หุบปาก!”
พริบตาถัดมา เถี่ยเมี่ยนกลับสวมหน้ากากเหล็ก หันกลับมาทันที มองเหยียนชางอย่างเยียบเย็น
“นายว่าไงนะ?”
เหยียนชางกับเหยียนเสี้ยงหม่าล้วนแต่มีสีหน้าปัญญาอ่อน
นึกไม่ถึงว่าเถี่ยเมี่ยนทำงานให้พวกเขาจะกล้าสั่งให้พวกเขาหุบปาก
หลังจากนั้นสองวินาที ในที่สุดสีหน้าของเหยียนชางก็เปลี่ยนเป็นมืดครึ้ม “เถี่ยเมี่ยน นายไม่รู้หรือว่านายอยู่ในฐานะอะไร? หรือว่า.. นายคิดจะทรยศตระกูลเหยียนของฉัน!”