บทที่ 743 ระเบิดชิป

ความเงียบ!

เงียบสนิท!

ทั่วทั้งห้อง มีเพียงเสียงร้องไห้ด้วยความตื่นตระหนกของเว่ยหมิงจวิน

และเสียงของเข็มนาฬิกาที่เคลื่อนไหว

และเมื่อมองไปที่เว่ยหมิงจวินที่กำลังร้องไห้อย่างบ้าคลั่ง การแสดงออกของหลินรั่วหวีก็เรียบสงบ ไม่มีร่องรอยของความผันผวนเลย

เธอเข้าใจแล้ว

เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าหลินรั่วหวีหมายถึงอะไร

ไม่ว่าจะเป็นการทำบะหมี่ข้าวบาร์เลย์ หรือถามเธอเกี่ยวกับพัฒนาการล่าสุดของหลินจ้าวหยูน มันล้วนมีจุดมุ่งหมาย

เขากำลังส่งสัญญาณ นั่นคือขับไล่ออกไป!

ให้เว่ยหมิงจวินกลับบ้านเกิดและไปอยู่บ้านชั่วระยะเวลาหนึ่ง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นหายนะสำหรับเว่ยหมิงจวิน มันจะทำลายรากฐานของการอยู่รอดของเธอ!

ปีนี้เธออายุเพียงสี่สิบกว่าเท่านั้น ก็ได้ขึ้นสู่จุดสูงสุดของตระกูลหลินแล้ว

พึ่งอะไร?

ความสามารถ?

รูปร่างหน้าตา?

ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง

แต่งงานกับหลินรั่วหวีและเป็นภรรยาของเขา!

ทุกอย่างของเธอ หลินรั่วหวีเป็นคนให้

เมื่อเทียบกับผู้หญิงคนอื่นๆที่ลืมทุกอย่างเมื่อแต่งงานในครอบครัวที่ร่ำรวย เว่ยหมิงจวินฉลาดกว่าและสามารถเตรียมพร้อมสำหรับอันตรายในยามสงบได้

ตั้งแต่ที่เธอรับทั้งหมดนี้จากหลินรั่วหวี เธอตระหนักถึงสิ่งหนึ่ง ทุกสิ่งที่เธอได้รับนั้น มาจากหลินรั่วหวีทั้งนั้น

นั่นไม่ใช่ของเธอ!

หลินรั่วหวีสามารถเอามันกลับไปได้ตลอดเวลา!

ดังนั้น ในช่วงยี่สิบปีที่ผ่านมา เธอจึงทำทุกสิ่งอย่างระมัดระวัง พยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำให้หลินรั่วหวีพอใจ และไม่ทำให้หลินรั่วหวีโกรธ

ความพยายามยี่สิบปี ไม่ประสบความสำเร็จ!

เธอไม่พอใจ!

เว่ยหมิงจวินในขณะนี้ นอกจากความตื่นตระหนกและความสิ้นหวังแล้ว ยังมีความไม่เต็มใจมากมายที่ปรากฏขึ้น

เธอไม่เต็มใจที่จะล้มลงเช่นนี้ ไม่เต็มใจที่จะถูกส่งเข้าไปในตำหนักเย็นเช่นนี้!

น้ำตาไหลอยู่พักหนึ่ง แต่สุดท้ายก็แห้ง ตาของเว่ยหมิงจวินแดงและบวม เธอนั่งลงต่อหน้าหลินรั่วหวี

บรรยากาศในห้องดูกดดันอย่างมาก ถูกกดทับจนเว่ยหมิงจวินหมดหวัง

เธอไปเทน้ำเปล่าหนึ่งแก้ว ยกขึ้นอย่างสั่นเทาแล้วดื่มด้วยคำใหญ่

กลูดกลูด ----

เธอดื่มอย่างรวดเร็ว และน้ำอุ่นก็ล้นออกจากปากของเธอ และทำให้เสื้อผ้าของเธอเปียกก็ไม่ไปสนใจ

หลังจากดื่มหมดในลมหายใจเฮือกเดียว เธอวางแก้วน้ำลงแล้วหันไปมองหลินรั่วหวี"ทำไม? ฉันไม่คิดว่าฉันทำอะไรผิด"

ใบหน้าของเว่ยหมิงจวินยังคงมีรอยน้ำตา น้ำเสียงของเธอยังคงสงบ และสายตาที่มองหลินรั่วหวียังคงมำความยำเกรง

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับเว่ยหมิงจวินเมื่อก่อน ดูเหมือนว่าเธอจะขาดอะไรบางอย่างไป

ต่อต้าน

ใช่ มันเป็นการต่อต้าน

เธออาจยังคงยอมจำนนต่อหลินรั่วหวี แต่เธอก็เริ่มคิดถึงประโยชน์ของเธอ

เธอไม่ใช่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆในวัยยี่สิบต้นๆเมื่อยี่สิบปีที่แล้วอีกต่อไป

สมัยนั้นเธอขอแค่มีเงิน เธอก็ไร้ความกังวล แต่ตอนนี้ มันต่างไป เธอต้องปูทางให้ชีวิตหลังจากนี้ของเธอ

วิธีที่ดีที่สุดคืออะไร?

ลูกสาว

หลินจ้าวหยูน

ขอเพียงหลินจ้าวหยูนสืบทอดทุกอย่างของหลินรั่วหวี ในฐานะมารดาผู้ให้กำเนิดของหลินจ้าวหยูน จะปฏิบัติต่อเธอไม่ดีเหรอ?

ตั้งแต่เด็กหลินจ้าวหยูนกลัวเธอมาก ถึงตอนนั้น ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องเชื่อฟังเว่ยหมิงจวิน?

การควบคุมดูแลตระกูลหลิน นี่คือเป้าหมายสูงสุดของเธอ

เธอได้เริ่มวางแผนมาตั้งนานแล้ว แต่เธอตายก่อนออกรบ!

เมื่อมองไปที่ดวงตาสีแดงทั้งคู่ของเว่ยหมิงจวิน การแสดงออกของหลินรั่วหวียังคงไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก แต่เขาถามกลับช้าๆว่า "ผมเคยบอกเหรอว่าคุณทำผิด?"

เว่ยหมิงจวินหายใจไม่ออก และตัวสั่นอย่างรุนแรง

จริงตามที่เขาพูด หลินรั่วหวีไม่ได้บอกว่าเธอผิด แต่ความหมายในคำพูดของเขาคือต้องการขับไล่เธอออกไป

หากเป็นการตบตีเธอ ด่าเธอ เว่ยหมิงจวินจะไม่บ่นสักคำ

แต่ไม่สามารถขับไล่เธอออกไป!