บทที่ 744 ความสัมพันธ์ที่ละเอียดอ่อน

การเบรกอย่างกะทันหัน รถหยุดตรงขอบGreening

เฟิ่งหวงกุมพวงมาลัยรถไว้แน่นด้วยมือทั้งสอง รูม่านตาเบิกกว้าง หายใจเริ่มเร็ว และหัวใจเต้นแรง ราวกับว่ากำลังจะกระโดดออกจากลำคอ

วิกฤติ!

เธอรู้สึกถึงวิกฤตครั้งใหญ่!

มีเพียงถังเฉา เจียงไป๋เสว่และเธอเท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับการกลับมาสู่หว่างเหลี่ยงของเธอ

หลินรั่วหวีรู้ได้อย่างไร?

ในหัวของทุกคนที่ภักดีต่อหว่างเหลี่ยง จะถูกฝังระเบิดชิบนาโนเมตรเท่านั้น

เพียงแค่มีการเปิดเผยข้อมูลเล็กน้อยเกี่ยวกับองค์กรหรือตาย มันคือฟิวส์ที่จุดชนวนระเบิดชิป

สิ่งนี้ไม่เป็นผลดีต่อเฟิ่งหวงเลย หากต้องการทำลายระเบิดชิป ก็ต้องกลับไปที่องค์กรใหม่

นั่นเป็นเหตุผลที่เธอแกล้งทำเป็นหักหลังถังเฉา เพื่อโน้มน้าวหว่างเหลี่ยงให้เชื่อ

ตอนนี้ เธอได้เอาระเบิดชิปออกจากหัวของเธอสำเร็จแล้ว

เธออยากกลับไปที่ถังเฉาอีกครั้ง แต่สุดท้ายเธอก็ทนไว้ได้

กว่าเธอจะได้กลับมาที่หว่างเหลี่ยง และได้รับความไว้วางใจจากองค์กร ถ้าไม่ดำน้ำลึกเข้าไปอีกหน่อย เพื่อได้รับข้อมูลเพิ่มเติม ซึ่งเป็นการเสียโอกาสอันยิ่งใหญ่นี้ไปเปล่าๆ

แต่ความลับที่ใหญ่ที่สุดของเธอถูกเปิดเผยแล้ว และเป็นคนที่เธอก็ยังไม่แน่ใจว่าเขามีความสัมพันธ์อะไรกับหว่างเหลี่ยง ซึ่งทำให้เฟิ่งหวงรู้สึกไม่สบายใจ

เมื่อเผชิญกับความวิตกกังวล เฟิ่งหวงมักเลือกทางเดียวเท่านั้น

ฆ่าก็จบ

ดังนั้น เธอจึงดึงมีดสั้นจากรองเท้าหนังของเธอ และแทงหน้าอกของหลินรั่วหวีอย่างดุเดือด

หึหึ!

เธอเหวี่ยงมีดอย่างรวดเร็ว และมีเสียงถูกแทงจากอากาศไม่ถ่ายเทในรถ

รวดเร็ว ปราดเปรียว และแม่นยำ!

เล็งไปที่หัวใจของหลินรั่วหวี จะฆ่าให้ได้ด้วยครั้งเดียว!

เฟิ่งหวงสังหารและโจมตีศัตรูด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

ครั้งนี้ก็จะไม่มีข้อยกเว้น!

หลินรั่วหวียังคงนั่งเงียบๆในตำแหน่งข้างๆคนขับ มองตรงไปข้างหน้า มองโดยเหมือนไม่รู้ตัว

ขณะที่เฟิ่งหวงกำลังจะฆ่าเขา หลินรั่วหวีก็เคลื่อนไหว

ราวกับคว้าข้าวโพดคั่ว ทันทีที่เขายื่นมือออก เขาก็คว้าข้อมือของเฟิ่งหวงที่จับมีดไว้

ดังนั้น มีดสั้นในมือของเฟิ่งหวง อยู่ห่างจากหน้าอกของหลินรั่วหวีเพียงไม่กี่เซนติเมตรและหยุดลงไม่เคลื่อนที่อีก

"สมควรตายจริง!"

เฟิ่งหวงตกใจมาก แต่เธอไม่ได้ตื่นตระหนก และกดนิ้วของเธอเบาๆที่ปลายด้ามมีด

ซ่า!

เดิมทีใบมีดที่มีความยาวเพียงสิบสองเซนติเมตร แต่จู่ๆมันก็กลับยาวเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

"ไปตายซะ!"

เฟิ่งหวงพยายามอย่างสุดความสามารถ แต่ก็ยังไม่สามารถแทงเข้าไปได้

ทำได้เพียงพึ่งพามีดที่ยาวออกมา แทงหัวใจของหลินรั่วหวี

อย่างไรก็ตาม มือของหลินรั่วหวีได้กดปุ่มเพื่อปรับความสูงของเบาะคนขับแล้ว

บูม!

เบาะนั่งเดิมนอนลงทันที

ด้วยวิธีนี้ หลินรั่วหวีสามารถแก้ไขการลอบสังหารอย่างกะทันหันของเฟิ่งหวงได้อย่างง่ายดาย

หัวใจของเฟิ่งหวงจมลงสู่ก้นบึ้ง มีดคมในมือของเธอถูกหลินรั่วหวีเอาไปอย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ หลินรั่วหวีไม่ได้ฆ่าเธอ แต่ปล่อยเธอไป

เฟิ่งหวงผงะไปชั่วขณะ แต่สามารถขยับมือและเท้าของเธอได้ และชกไปที่หน้าของหลินรั่วหวีทันทีด้วยหมัดอีกครั้ง

ผู้ที่รู้ความลับ ต้องตาย

การไม่ละไม่เลิกแบบนี้ หลินรั่วหวีขมวดคิ้ว

“พอหรือยัง?”

"มันยังไม่จบ!"

เฟิ่งหวงยังคงจ้องมองเขาไม่ละสายตา

หลินรั่วหวีผงะเล็กน้อย และหลังจากเฝ้าดูอยู่สองวินาที ก็หัวเราะเบาๆ"สมแล้วที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของถังเฉา ทั้งในด้านความแข็งแกร่งและนิสัย เหมือนกับเขาทุกอย่าง"

เฟิ่งหวงไม่สนใจ ตั้งใจที่จะฆ่าหลินรั่วหวีให้ได้

กฎข้อแรกของนักฆ่าคือ คนที่ตัดสินใจจะฆ่า ต้องฆ่าให้ได้ แม้ว่าจะต้องสละชีวิตก็ตาม

เช่นเดียวกับคนที่ตนเองจะปกป้อง

ขาหักก็ยังมีมือ มือหักยังมีฟัน ไม่มีฟันก็สามารถฆ่าเขาด้วยสายตา

“ตอนนี้เขากับผมไม่ใช่ศัตรูกัน”

หลินรั่วหวีกล่าว

"..."

หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ รัศมีอาฆาตในดวงตาของเฟิ่งหวงก็หายไปในทันทีอย่างไร้ร่องรอย