บทที่348 ปลาใหญ่กินปลาเล็ก

เมื่อมองไปที่บ้านของบรรพบุรุษที่กลายเป็นซากปรักหักพัง ทุกคนในตระกูลหูเบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึง และพวกเขาตกใจมากจนพูดอะไรไม่ออก

หลังจากที่รถขุดรื้อถอนเสร็จแล้ว มันก็ขับออกไป เหลือเพียงซากกำแพงบางส่วนเท่านั้น

หูเซียวมองเป็นเวลานาน และในที่สุดก็ได้สติคืนมา ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ และเขาก็ร้องขึ้นไปบนฟ้า

"อ๊ากๆๆๆ--"

"ถังเฉา แกทำกันเกินไปแล้ว!"

"แค่นี้ก็โกรธแล้วเหรอ? งั้นจะทำให้ยิ่งโกรธ"

ถังเฉายิ้มอย่างเย็นชาแล้วโบกมือ:"เอาหลานชายสุดที่รักของผู้นำตระกูลหูคืนให้เขา!"

มีการเยาะเย้ยที่มุมปากของเฟิ่งหวงด้วย เหลือบมองทุกคนในตระกูลหูอย่างเฉยเมย จากนั้นจึงหันหลังและเดินไปที่ท้ายรถของเมอร์เซเดส-เบนซ์

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของหูเซียวก็เปียกโชก ดวงตาที่แดงก่ำ จ้องไปที่ถังเฉา:"แกทำอะไรกับหูเย่าหยาง?"

เขามีหลานชายทั้งหมดสามคน และหูเค่อเฟิงเป็นเพียงหลานชายของเขา ไม่ใช่สายตรง

ในทางกลับกัน หูเย่าหยางเป็นหลานชายแท้ๆของเขา หลานชายอีก 2 คนกำลังศึกษาอยู่ที่ต่างประเทศและยังไม่กลับบ้าน

ตอนนี้มีหลานชายคนเดียว แต่วันนี้ไม่กลับบ้านสักที คิดว่าเกิดอุบัติเหตุอะไรแล้ว

ถังเฉาเยาะเย้ย:"เดี๋ยวคุณก็รู้"

ในเวลานี้ เฟิ่งหวงปิดท้ายรถแล้วลากคนเปื้อนเลือดมาเหมือนสุนัขตาย

ชายคนนั้นมีเลือดไหลหยด ลากลงไปที่พื้น และคราบเลือดที่น่าตกใจก็ปรากฏขึ้น

ทันใดนั้น ดวงตาแห่งความตกใจหรือความกลัวก็ตกลงมาที่เฟิ่งหวง

ปัง!

เฟิ่งหวงสะบัดมือ โยนชายเปื้อนเลือดในมือไปตรงหน้าหูเซียว

"เย่าหยาง!"

เมื่อมองไปที่คนที่เท้าของเขา หูเซียวอุทาน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

หลานชายที่ดีของเขา ได้อยู่ในสภาพที่แย่แบบนี้!

"เย่าหยาง นายเป็นอะไร!"

หญิงวัยกลางคนถึงกับกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ดวงตาของเธอแดงก่ำ และเธอก็ล้มลงที่ด้านข้างของหูเย่าหยาง จับใบหน้าเปื้อนเลือดของเขาแน่น น้ำตาของเธอไหลลงมา

สมาชิกในตระกูลหูคนอื่นๆ ก็จ้องมองด้วยความโกรธเช่นกัน ผ่านไปหลายปี ในที่สุด ก็มีบางคนกล้าทำอะไรบางอย่างกับตระกูลหู!

มีเพียงหูเข่อเฟิงเท่านั้นที่กลัวจนขาของเขาอ่อนแรงและเขาเกือบจะนั่งลงกับพื้น

เขาไม่นึกเลยว่า หูเย่าหยางจะจบลงในสถานการณ์ที่น่าสังเวชเช่นนี้เมื่อตกอยู่ในมือของถังเฉา!

"ถังเฉา! ยุ่งกับหลานชายของฉัน นี่แกกำลังมองหาความตายอยู่!"

เจตนาฆ่าของหูเซียวเกิดขึ้นในคราวเดียว และดวงตาของเขาฉายแววอาฆาต

"ผู้นำ ฉันขอร้อง คุณต้องล้างแค้นให้เย่าหยางด้วย ฉันมีเขาแค่ลูกชายคนเดียวนะ!"

หญิงงามร้องไห้อย่างบ้าคลั่ง คุกเข่าลงต่อหน้าหูเซียว แทบจะก้มหัวให้หูเซียวแล้ว

"ไม่ต้องห่วง เขาเป็นหลานชายของฉันด้วย และฉันจะไม่ทำให้ฆาตกรอยู่ดีหรอก!"

หูเซียวตอบ จากนั้นจ้องไปที่ถังเฉาด้วยดวงตาสีแดง น้ำเสียงของเขาแหบห้าว:"มีความแค้นอะไร มาลงที่ฉัน ทำไมต้องลงมือกับหลายชายของฉัน!"

ถังเฉาไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ การปรากฏตัวของหญิงสาวสวยคนนั้นมันน่าสงสารจริง ๆ แต่เขารู้สาเหตุและผลที่ตามมา และจะไม่เมตตาเลยเพราะเรื่องเล็กน้อยนี้

แม้ว่าหงโฝจะเอาตัวอ่อนของด้วงสีแดงออกมาแล้ว แต่เขาก็ยังคงไม่พ้นโทษ เฟิ่งหวงหักแขนขาของเขาอีกครั้งและพิการไปตลอดชีวิต

และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น!

ถังเฉาเยาะเย้ย:"โกรธไหม แค้นไหม? ตอนที่หูอีซานประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกัน คุณคงไม่รู้ว่าเพื่อปกป้องลูกสาวของเขา เขาได้เพิ่มน้ำหนักการถูกชนทั้งหมดให้กับตัวเขาเอง!"

"ลูกสาว?"

ทันทีที่เขาพูดแบบนี้ สีหน้าของทุกคนในตระกูลหูก็เปลี่ยนไป และตาของหูเซียวก็กระตุกอย่างรุนแรง

นึกถึงอดีตอีกครั้งและดวงตาของเขามืดมนจนสามารถบีบน้ำออกมาได้:"เป็นไปไม่ได้ ภรรยาและลูกสาวของเขาเสียชีวิตเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว!"

"ใช่ เพราะคำสั่งของคุณ ให้เขาไม่มีความรู้สึกกับครอบครัวอีกต่อไป มีเพียงความเกลียดชังเท่านั้น เพราะคุณ ที่ฆ่าภรรยาของเขา!"