บทที่ 9

เรื่องราวของโจวจี้ฮว่าที่จ้างคนมาทำร้ายเพื่อนร่วมชั้นของเธอได้แพร่สะพัดไปทั่วโรงเรียนมัธยมหมายเลขเจ็ด และทำให้เกิดความปั่นป่วน

ในที่สุดตำรวจก็มา หลังจากได้ยินสิ่งที่เกิดขึ้น ก็ไม่พูดอะไรสักคำ และพาโจวจี้ฮว่ากับพวกอันธพาลออกไปทันที ไปที่สถานีตำรวจเพื่อสอบสวน

ในช่วงบ่าย ทั้งโรงเรียนกำลังพูดถึงเรื่องนี้ และทุกคนก็เหม่อลอยแม้กระทั่งในชั้นเรียน

โจวจี้ฮว่ากลายเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในโรงเรียนอยู่พักหนึ่ง และใครก็ตามที่พูดถึงเธอจะต้องพูดซุบซิบเสียงสอง

นักเรียนเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ และครูใหญ่ก็รีบจัดการประชุมร่วมกับครูประจำชั้นและผู้นำโรงเรียน

ในช่วงเวลาหนึ่ง ทุกชั้นเรียนในโรงเรียนไม่มีครูประจำชั้นคอยดูแลเรื่องระเบียบวินัยอีกต่อไป และทั้งโรงเรียนก็ตกอยู่ในภาวะตื่นเต้น

ห้องเรียนของโม่ซู กำลังพูดคุยกันอย่างมีชีวิตชีวา

“พวกเธอว่าโจวจี้ฮว่าใช้จ้างพวกอันธพาลพวกนั้น สั่งสอนบทเรียนให้กับใครกัน？”

“ฉันเดาไม่ออกเลยว่าเป็นใคร แต่คน ๆ นั้นสามารถตอบโต้กับพวกอันธพาลเยอะขนาดนั้นได้และทำให้พวกเขามาสร้างปัญหากับโจวจี้ฮว่าเพื่อเรียกร้องค่ารักษาพยาบาล ต้องเป็นคนโหดร้าย!”

“โจวจี้ฮว่าต้องบ้ามาก ไปยั่วโมโหใครก็ไม่ดี แต่ไปยั่วโมโหคนโหดต้ายแบบนี้!”

“แต่ว่าคนนั้นคือใคร! ฉันอยากรู้จริง ๆ โรงเรียนของพวกเรายังมีนายใหญ่คนแบบนี้ซ่อนอยู่อีกเหรอ?”

ที่มุมแถวสุดท้ายโม่ซูนอนอยู่บนโต๊ะ หลับต่ออย่างไม่รู้เรื่อง

แม้กระทั่งเสียงจากโลกภายนอกเธอก็ไม่ได้ยิน

ณ สถานีตำรวจ

โจวจี้ฮว่าถูกพ่อโจวที่มาสถานีตำรวจอย่างเร่งรีบพาตัวออกจากกสถานีตำรวจ ทันทีที่ถึงกลับบ้าน ก็ถูกพ่อโจวตบอย่างแรง

“ฉันคิดมาตลอดว่าแกเป็นเด็กดี แต่ไม่คิดว่าแกจะกล้าแอบทำเรื่องอื้อฉาวแบบนี้! รู้ไหมว่าฉันวางแผนลงสมัครรองผู้อธิบดี แต่เพราะแก ฉันเลยกลายเป็นผู้แพ้ !"

พ่อโจวโกรธจัดและชี้ไปที่จมูกของโจวจี้ฮว่าและสาปแช่งเสียงดัง

โจวจี้ฮว่ากุมหน้าที่แดงและบวม แล้วร้องไห้อย่างเสียใจ

แม่โจวกอดโจวจี้ฮว่าไว้ในอ้อมแขน แล้วพูดด้วยความโกรธ "ลูกยังเด็กอยู่ มีเรื่องอะไรกัน คุณจะสอนเธอดี ๆ ไม่ได้เหรอ？ลงมือทำไม？"

“คุณยังมีหน้าพูดแบบนี้อีก!” พ่อโจวชี้นิ้วไปที่แม่โจวด้วยความโกรธ“ถ้าคุณไม่ตามใจเธอและเอาใจเธอ จะเลี้ยงดูเธอให้ออกมาได้แบบนี้เหรอ?”

“จ้างคนมาทำร้ายเพื่อนร่วมชั้น น่าเสียดายที่เธอคิดได้!”

“เธอต้องการทำลายอาชีพของฉันจริง ๆ! ทำลายตระกูลโจว!”

เนื่องจากเหตุการณ์นี้ ตระกูลโจวจึงไม่สงบสุขตลอดทั้งคืน และโจวจี้ฮว่าถูกว่ากล่าวอย่างหนักจนเธอร้องไห้ทั้งคืน

ในอีกด้านหนึ่ง โม่ลี่ลี่กลับบ้านหลังจากสอดรู้สอดเห็นเสร็จ ไม่ต้องพูดถึงว่าเธอมีความสุขแค่ไหน

อดไม่ได้ที่จะฮัมเพลงขณะเดิน

โจวจี้ฮว่าเป็นที่รู้จักในฐานะดาวโรงเรียน แต่โม่ลี่ลี่กลับไม่ยอมรับเลย

เธอคิดว่าตัวเองหน้าตาไม่ได้แตกต่างไปจากโจวจี้ฮว่า แต่ฐานะครอบครัวของเธอค่อนข้างแย่และเธอไม่สามารถสวมใส่แบรนด์ดังทั้งตัวเช่นเธอได้

พอดีที่ตอนนี้ โจวจี้ฮว่าทำผิดพลาดครั้งใหญ่ และในไม่ช้าชื่อของดาวโรงเรียนก็จะตกเป็นของเธอ

เช้าวันรุ่งขึ้น ทางโรงเรียนได้ออกประกาศ

บอกว่าเรื่องที่โจวจี้ฮว่าจ้างพวกอันธพาลเพื่อทำร้ายเพื่อนร่วมชั้นเป็นเรื่องเข้าใจผิด

พวกอันธพาลไม่กี่คนพวกนั้นได้รับเงินจ้างจากคนอื่นเพื่อสร้างหลักฐานและจงใจใส่ร้ายโจวจี้ฮว่า

ครูใหญ่ยังเตือนทุกคนทางวิทยุให้ใส่ใจกับความปลอดภัยระหว่างทางไปและกลับจากโรงเรียน และอย่าให้ผู้ประสงค์ร้ายภายนอกโรงเรียนเอาเปรียบ

โม่ซูนั่งอยู่บนที่นั่งของเธอ ฟังคำอธิบายทางวิทยุและยิ้มเยาะเย้ย

ตระกูลโจวยังคงมีความสามารถในการเคลียร์เรื่องทั้งหมดได้ในชั่วข้ามคืน และเรื่องดำก็กลายเป็นเรื่องขาวได้

ผลลัพธ์นี้เกินความคาดหมายของเธอ

แต่ว่าหลังจากเหตุการณ์นี้จบลง โจวจี้ฮว่าก็ถูกกำหนดให้ประสบปัญหาไว้แล้ว

และเป็นตามที่คิดไส้จริง ๆ สองวันต่อมา โจวจี้ฮว่าก็กลับมาเรียนที่โรงเรียน

แต่คราวนี้เธอไม่มีท่าทางที่เย่อหยิ่งเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป เธอดูอิดโรยราวกับว่าเธอสูญเสียพลังงาน เจอใครเธอก้มหัวใส่

และข่าวลือเรื่องเธอในโรงเรียนก็ไม่หายไปเพราะครูใหญ่ชี้แจง

ทันทีที่ทุกคนเห็นโจวจี้ฮว่า พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะชี้และวิจารณ์ไปในทางลบ

เดิมทีมีนักเรียนหลายคนที่ไม่ชอยท่าทางปกติของโจวจี้ฮว่า

หลังจากเหตุการณ์นี้ คนพวกนั้นเจอโจวจี้ฮว่าก็จะพูดเหน็บแหนม

ในเวลาเพียงไม่กี่วัน โจวจี้ฮว่าก็ไร้เรี่ยวแรงมาก ร่างกายของเธอดูเหมือนถูกดูดวิญญาณออกไป ใบหน้าของเธอก็ซีดเซียว และสีหน้าของเธอก็อ่อนแรง

แม้ว่าเธอจะพบกับโม่ซูที่ทางเดิน เธอก็กล้าที่จะจ้องมองอย่างดุเดือด จากนั้นก็ก้มศีรษะลงและจากไปอย่างรวดเร็ว

เพื่อเป็นการตอบสนองโม่ซูเพียงแค่เยาะเย้ย

เธอไม่ได้สนใจเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เช่น โจวจี้ฮว่าด้วยซ้ำ และสามารถล้มเธอได้โดยใช้เพียงไม่กี่นิ้ว

ฉันจำได้ว่าตอนนั้นผู้นำประเทศคนหนึ่งหัวเราะต่อหน้าเธอแล้วมุ่งเป้าไปที่เธออย่างลับ ๆ

เธอระเบิดอาคารข้อมูลของประเทศนั้นโดยไม่พูดอะไรสักคำ

นี่คือพฤติกรรมของนักฆ่ามือหนึ่งอวี้ซู

เธอมีเมตตาต่อโจวจี้ฮว่ามากอยู่แล้ว