บทที่ 21 ผู้หญิงหน้าเงินที่ดัดจริต

บริษัทเงินทุนไป๋หุ้ย

ปี 2010 เป็นหนึ่งในบริษัทเงินทุนรายใหญ่หลายแห่งในเมืองจงไห่

เจ้านายที่อยู่เบื้องหลังมีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง ธุรกิจส่วนใหญ่เกี่ยวกับการจำนองเพื่อกู้เงิน การจัดสรรหุ้น และการซื้อขายล่วงหน้า

ส่วนภูมิหลังของเฉียนหยงหง ซึ่งเป็นเจ้านายที่อยู่เบื้องหน้าก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน

เมื่อก่อนเฉียนหยงหงเป็นหนึ่งในเพื่อนเล่นไพ่ของซ่งซานสี่ และเขาชนะเงินพนันจากซ่งซานสี่ไปไม่น้อย

ตอนเช้าเก้าโมงกว่า กู้หยุนม่งผู้จัดการฝ่ายบริการลูกค้า ขับรถบีเอ็มดับเบิลยู750 ของเจ้านายกลับมา สบายและน่าอิจฉามาก

เธอเพิ่งส่งเฉียนเสี่ยวเฉียงไปที่โรงเรียนอนุบาล

เด็กอ้วนเป็นเด็กดีแล้ว หลังจากกลับบ้าน เขาก็ไม่ได้ฟ้องเฉียนหยงหงผู้เป็นพ่อ

ยังคงให้กู้หยุนม่งไปส่งเขาที่โรงเรียนอนุบาลเหมือนเดิม

เธอเพิ่งรถจอดในลานจอดรถด้านนอกของบริษัท ก็มีเสียงมอเตอร์ดังขึ้น ซ่งซานสี่ขับมอเตอร์ไซค์สับปะรังเคมาถึงแล้ว

มอเตอร์ไซค์จอดอยู่หน้ารถบีเอ็มดับเบิลยู

กู้หยุนม่งลงจากรถด้วยสีหน้าเย็นชา “ซ่งซานสี่ คุณมาทำอะไร?”

“รถที่จอดอยู่ตรงนี้ ถ้าไม่ใช่รถเมอร์เซเดส-เบนซ์ ก็เป็นรถบีเอ็มดับเบิลยู ส่วนรถที่รองลงมาก็ราคาสองแสนกว่า คุณยังมีหน้ามาจอดมอเตอร์ไซค์สับปะรังเคอยู่ที่นี่อีกเหรอ?”

“นี่คือที่จอดรถเฉพาะของบริษัทเงินทุนไป๋หุ้ย คุณไม่อายเหรอ? รีบออกไป!”

ซ่งซานสี่สะพายกระเป๋าสีดำขนาดใหญ่ และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “อรุณสวัสดิ์ เพื่อนนักเรียนเก่า”

“ใครเป็นเพื่อนนักเรียนเก่าของคุณ? รีบออกไป อย่าทำให้ฉันขายหน้า!”

หลังจากพูดจบ กู้หยุนม่งสะพายกระเป๋า เดินไปด้านข้างด้วยสีหน้าเย็นชา

วันนี้เธอสวมชุดทำงานกระโปรงสีชมพู ถุงน่องกำมะหยี่ และรองเท้าส้นสูงสีชมพู

ขณะที่เดิน เธอบิดเอวและสะโพกไปมา ผมหยักศกปลิวไสวเบา ๆ

มีเสน่ห์ชวนให้หลงใหลจริง ๆ

รถเมอร์เซเดส-เบนซ์E สีดำ ขับมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ

ชายสวมแว่นตาขอบทองปรากฏอยู่ตรงคนขับ

อายุประมาณสามสิบ แต่งตัวดี ท่าทางสุภาพอ่อนโยน

“ม่งม่ง อรุณสวัสดิ์!” ผู้ชายกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ท่าทางของกู้หยุนม่งเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลัง

สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และกล่าวประจบว่า “เอ้า พี่จ้าว มาแล้วเหรอ? วันนี้คุณสนใจหุ้นตัวไหน?”

เธอยืนรออยู่ข้างรถ

จ้าวเหลียงโย่ว เป็นลูกค้าวีไอพีของเธอ

“ฮ่า ๆ เข้าไปในสำนักงานก่อน แล้วค่อยคุยกัน!”

จ้าวเหลียงโย่วลงจากรถด้วยรอยยิ้ม

ดวงตาที่อยู่หลังเลนส์เป็นประกาย ดูเหมือนมีความคิดชั่วร้ายเล็กน้อย

กู้หยุนม่งคล้องแขนของเขา และกล่าวว่า “โอเค โอเค ฉันจะไปห้องเทรดหุ้นเป็นเพื่อนพี่จ้าว!”

หลังจากพูดจบ เธอก็พ่นลมออกมาอย่างเย็นชาไปทางซ่งซานสี่

จ้าวเหลียงโย่วมองซ่งซานสี่ ขมวดคิ้วและกล่าวว่า “คนนี้เป็นใครเหรอ? ดูเหมือนว่าพวกคุณจะรู้จักกัน?”

ซ่งซานสี่ไม่ตอบ กู้หยุนม่งกล่าวว่า “เขาเป็นคนล้างผลาญที่ขึ้นชื่อ! ไม่พูดถึงเขาแล้ว!”

จ้าวเหลียงโย่วพยักหน้า มองซ่งซานสี่ด้วยความเหยียดหยาม และกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “หรือว่าคนประเภทนี้ ก็อยากจะมาจีบสาวงามอย่างม่งม่งด้วย”

“เชอะ! เขาคู่ควรเหรอ?” สีหน้าของกู้หยุนม่งเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

หลังจากพูดจบ เธอมองซ่งซานสี่ด้วยความเย็นชา “คุณรีบกลับไปเถอะ! สถานที่แบบนี้ มีเพียงลูกค้ารายใหญ่อย่างพี่จ้าว ที่มีเงินหลายสิบล้านเท่านั้นที่มีสิทธิ์มา คุณลองดูพี่จ้าวสิ เขาประสบความสำเร็จในอาชีพการงานตั้งแต่อายุยังน้อย เขาเล่นหุ้นเหมือนเล่นขายของ แล้วคุณล่ะ? นอกจากล้างผลาญแล้ว ยังสามารถทำอะไรได้?”

หลังจากนั้น เขาคล้องแขนกู้หยุนม่ง แล้วเดินตรงเข้าไปในอาคาร

ซ่งซานสี่ยังคงเงียบ

ผู้หญิงหน้าเงินมักจะดัดจริต

อย่างไรก็ตาม เมื่อตัดสินจากการวิจัยของเจ้าพ่อสี่เกี่ยวกับสรีรวิทยาแล้ว

กู้หยุนม่ง ถึงวัยแต่งานแล้ว แต่เธอยังไม่แต่งงาน น่าสนใจเล็กน้อย

เดาว่าเธอไม่ใช่คนดีเช่นกัน?

ผู้หญิงประเภทนี้ ถ้าไม่เจอผู้ชายรวยอย่างแท้จริง ก็จะไม่ยอมแต่งงาน

หลังจากเดินเข้าไปในประตูบริษัทแล้ว กู้หยุนม่งพบว่าซ่งซานสี่ก็เดินเข้ามาแล้วเช่นกัน

“คนล้างผลาญ คุณจะทำอะไร? รีบออกไป ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่คุณควรมา! ถ้าคุณยังไม่ออกไปอีก ฉันก็จะเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย!”

ซ่งซานสี่ชี้ไปที่แผนกธุรกิจสินเชื่อ “ผมมาจำนอง ผมเป็นลูกค้า คุณเอาใจผมด้วยสิ?”

กู้หยุนม่งรู้สึกประหลาดใจ “หือ? คุณยังมีทรัพย์สินที่จะนำมาจำนองอีกเหรอ?”

“เป็นห้องชุดเก่าห้องสุดท้าย สองห้องนอน”