บทที่ 146 ตื่นที่โรงพยาบาล

เมื่อแอเรียนตื่นขึ้นมาเธออยู่ในโรงพยาบาล ท้องฟ้าข้างนอกมืดและอากาศมีกลิ่นของน้ำยาฆ่าเชื้อ เธอสามารถมองเห็นเพดานสีขาวและหยดน้ำเหลือและวิตามินที่แขวนอยู่เหนือเธอ ...

จิตใจของเธอว่างเปล่าจนกระทั่งความทรงจำกลับมาท่วมท้น เป็น แอนี่ คินซีย์ ที่ชนเธอ เห็นได้ชัดว่าเธอตั้งใจทำอย่างนั้น!

วิลก็อยู่ในรถด้วยในเวลานั้น เธอพยายามขยับร่างกายในขณะที่เธอพยายามเรียกคืนส่วนที่เหลือ อย่างไรก็ตาม ความเจ็บปวดจากร่างกายของเธอโดยเฉพาะบริเวณท้องน้อยทำให้เธอเหงื่อแตกทันที

เธอกดหน้าท้องเบา ๆ และกำลังจะกดปุ่มเรียกพยาบาลเมื่อประตูห้องผู้ป่วยของเธอถูกดันเปิดออกอย่างกะทันหัน มันกลายเป็นวิล นอกเหนือจากบาดแผลบนหน้าผากของเขาที่มีผ้าพันแผลเขาก็ยังดูสบายดี

เมื่อวิลสังเกตเห็นว่าเธอตื่นขึ้นเขาก็มีความสุขบนใบหน้าของเขาก่อนที่มันจะถูกแทนที่ด้วยการแสดงออกที่ขัดแย้งกัน “แอริ… เธอ… แท้ง”

ร่างกายของแอเรียนแข็งทื่อขณะที่เธอกำเสื้อผ้ามือที่หน้าท้องของเธอ “นายว่าไงนะ?"

วิลพูดซ้ำด้วยความยากลำบาก “เธอแท้งลูก… ฉันไม่รู้ว่าเธอท้อง ฉันขอโทษ เธอคงสบายดีถ้าฉันไม่ได้ขอให้เธอออกมา ตำรวจได้เปิดคดีและผลการสอบสวนจะออกมาเร็ว ๆ นี้”

แอเรียนไม่ได้พูดอะไรเพราะน้ำตาที่ไหลออกมาจากมุมตาของเธอ

เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเด็กในท้องของเธอหายไปแล้ว สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ นี้ยังคงอยู่ในร่างกายของเธอเมื่อไม่นานมานี้และเปลี่ยนรสชาติของเธออย่างซุกซนทำให้เธอมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นสามปอนด์... ตอนนี้มันหายไปอย่างกะทันหัน...

หลังจากนั้นไม่นานเธอก็พูดผ่านฟันที่ขบกันของเธอ “ฉันเห็นเธอ… ฉันเห็นคนที่ชนเรา…”

วิลกำลังจะพูดอะไรบางอย่างเมื่อประตูของวอร์ดถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง คราวนี้เป็นมาร์คที่เดินเข้ามา

เขาดูโกรธมาก ร่างสูงของเขายืนตระหง่านราวกับภูเขาน้ำแข็งที่จะไม่ละลายในหนึ่งหมื่นปี คงไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขา แม้แต่ไบรอันก็เดินตามหลังเขาอย่างระมัดระวัง เห็นได้ชัดว่าเขาค้นพบทุกอย่างแล้ว