บทที่ 1574 เอ็นดู

บทที่ 1574 เอ็นดู

เมิ่งเข่อเฟยรู้ว่า เธอเจตนาดี เธอเป็นเพื่อนกับตนเองมาหลายปีขนาดนี้ ไม่เคยดูถูกเธอเพราะเรื่องครอบครัวอะไรเลย แล้วยังพาเธอไปที่บ้าน ให้เธอสวมชุดสวยๆ นอนบนเตียงเดียวกัน ไปดูดวงอาทิตย์ขึ้นด้วยกัน แล้วยังแนะนำพี่ชายของตนเองให้เธอรู้จักด้วย

ดังนั้นเมิ่งเข่อเฟยรู้ว่า เธอไม่มีความเห็นแก่ตัวและระมัดระวังตัวกับเธอเลย คำพูดเหล่านั้นเมื่อครู่นี้ คิดเพื่อเธอโดยสิ้นเชิง

แต่แม้จะเป็นเช่นนี้ ความภูมิใจในตนเองของเมิ่งเข่อเฟยยังคงรบกวนอยู่

สิ่งที่ตนเองพยายามขนาดนั้น คนอื่นพูดง่ายๆกลับทำได้แล้ว แต่ไหนแต่ไรชีวิตของแต่ละคน ช่างไม่ยุติธรรมเลยจริงๆ

“ไม่ต้องหรอก” เมิ่งเข่อเฟยปฏิเสธข้อเสนอของถางหยวนหยวนเบาๆ ฝืนยิ้มเล็กน้อย “ฉันอยากได้ทุนการศึกษาด้วยความสามารถของฉันเอง”

“แต่ว่า......”

“หยวนหยวน ไม่ต้องพูดแล้ว” เมิ่งเข่อเฟยจับมือของเธอเอาไว้ “ความคิดของเธอฉันรู้ดี แล้วฉันก็รู้ด้วยว่าเธอทำเพื่อฉัน แต่ฉันไม่ต้องการพวกนี้จริงๆ”

เห็นเธอยืนกรานในความคิดของตนเอง ถางหยวนหยวนจึงทำได้เพียงล้มเลิกความตั้งใจ ตอนเย็นจึงไม่กล้าเรียกเธอไปกินปิ้งย่างด้วยกันแล้ว

กลับเป็นหยวนเย่าหันกับจางเสี่ยวลู่ เมื่อได้ยินว่าถางหยวนหยวนจะออกไปกินปิ้งย่าง จึงแต่งตัวอย่างเต็มที่ แล้วบอกเธอว่าจะไปด้วย

สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากถึงสถานที่นัดหมาย กลับเจอเพียงแค่จงฉู่เฟิงคนเดียวเท่านั้น หยวนเย่าหันกับจางเสี่ยวลู่ผิดหวังขึ้นมาทันที ดึงถางหยวนหยวนไปอีกด้าน ถามเธอเบาๆ : “ทำไมพี่ชายเธอไม่มาล่ะ?”

“พี่มีเรื่องอื่นที่ต้องทำ จึงมาไม่ได้น่ะ” ถางหยวนหยวนไม่ได้บอกเหตุผลที่แท้จริงกับพวกเขา เพียงแค่พูดไปเรื่อยเปื่อย หลังจากพวกเธอได้ฟัง แววตาก็ปรากฏความผิดหวังออกมา

“งั้นทำไมเธอไม่รีบบอก?”

“นั่นสิ ทำไมเธอไม่รีบบอกฉันหน่อยล่ะ?”

ถางหยวนหยวนตะลึงงัน : “นี่หมายความว่าไง ? ? พวกเธอไม่ได้ออกมาเพื่อกินปิ้งย่างงั้นเหรอ?”

ทำไมเธอถึงรู้สึกเหมือนมีบางอย่างแปลกๆ มากินปิ้งย่างชัดๆ เพราะอะไรถึงเกี่ยวกับพี่ชายของตนเองได้?

ถางหยวนหยวนเหมือนจะรู้สึกว่าตนเองเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ก็ยังคงงงๆอยู่มาก กำลังครุ่นคิด

ส่วนสองคนนั้นก็รู้สึกตัวแล้วว่าตนเองเปิดเผยอะไรออกมา จึงรีบพูดแก้ไขสถานการณ์ “ไม่ใช่อย่างนั้น หลักๆคือพวกฉันคิดว่าพี่ชายเธอมาด้วย แต่สุดท้ายเขาไม่มา จึงทำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่าความรู้สึกแตกต่าง เธอเข้าใจไหม?”

“ความรู้สึกแตกต่าง?” ถางหยวนหยวนไม่เข้าใจ “พี่ไม่มาแล้วเกี่ยวอะไรกับความรู้สึกแตกต่างล่ะ?”

“แน่นอนว่าเกี่ยวกันสิ ไม่เพียงแต่พี่ชายของเธอ ยกตัวอย่างเช่นวันนี้มา แล้วมีแต่พี่ของเธอ ถ้าอีกคนไม่มาด้วย พวกฉันก็จะมีความรู้สึกแตกต่าง ก็อย่างวันนี้พวกฉันบอกว่าจะมากินปิ้งย่าง แต่หลังจากมาแล้วถึงได้รู้ ในใจจึงเกิดความรู้สึกแตกต่างนิดหน่อย เธอเข้าใจความหมายของฉันไหม?”

“อ้อๆ” ถางหยวนหยวนรู้สึกว่าตนเองเข้าใจ แต่ก็เหมือนไม่เข้าใจอีกแล้ว เธอเอียงหัวไปถามเบาๆ “ความหมายของพวกเธอคือหวังว่าจะได้เจอพี่ชายฉันใช่ไหม?”

จู่ๆถางหยวนหยวนก็นึกถึงคำพูดเหล่านั้นที่จงฉู่เฟิงพูดกับตนเองเมื่อตอนบ่าย เขาบอกว่าผู้หญิงที่ชอบพี่มีเยอะมาก และสองคนตรงหน้านี้ก็ดูเหมือนจะใช่

ถางหยวนหยวนค่อนข้างใสซื่อ จึงไม่ได้สืบสาวราวเรื่องอย่างละเอียด ถามพวกเธอสองคนไปตรงๆ

“พวกเธอชอบพี่ฉันเหรอ?”

พี่เนื้อหอมขนาดนั้นจริงๆเหรอ? แม้แต่เพื่อนในชั้นเรียนของตนเองก็ยังชอบเขา?

หยวนเย่าหันกับจางเสี่ยวลู่ไม่คิดว่าอยู่ๆถางหยวนหยวนจะถามออกมาอย่างนี้ และเหมือนกับเริ่มรู้อะไรบางอย่างแล้ว จึงถามอีกครั้ง : “หยวนหยวน ทำไมเธอถึงถามคำถามอย่างนี้ มีใครพูดอะไรกับเธอใช่ไหม?”

“เอ่อ ไม่มีนะ”

ถางหยวนหยวนรู้สึกว่าตนเองไม่ควรหักหลังจงฉู่เฟิง

“ที่พวกเราดีกับเธอ เป็นเพราะว่าเธอใสซื่อน่ารัก ไม่มีความคิดอื่น เธออย่าเข้าใจผิดเด็ดขาดนะ”

พูดจบ สายตาของจางเสี่ยวลู่ก็ปรากฏความเย็นชาออกมาชั่วครู่ ต้องเป็นเมิ่งเข่อเฟยยัยบ้านั่นแน่ๆที่นินทาลับหลัง แต่แรกคิดว่าช่วงนี้เธอจะสงบศึกแล้ว ไม่คิดว่าจะอดกลั้นเอาไว้เพื่อรอที่จะยั่วโมโหให้มากกว่าเดิม?