ตอนที่ 1575
บทที่ 1575 กินไม่พูดนอนไม่มีเสียง
October 21, 2026
บทที่ 1575 กินไม่พูดนอนไม่มีเสียง
จงฉู่เฟิงอยากจะตะโกนออกมา แต่ทว่าต้องฝืนกลั้นเอาไว้
เขามองถางหยวนหยวน แล้วพูดขึ้นเบาๆ : “พี่ฉู่เฟิงออกไปรับโทรศัพท์ก่อน เดี๋ยวกลับมานะ”
แล้วก็ลุกขึ้นเดินออกไป ไม่ได้บอกถางหยวนหยวนว่าใช่พี่ของเธอหรือเปล่าที่โทรมา ถางหยวนหยวนผิดหวังนิดหน่อย ทำได้แค่พิงลงไปบนโต๊ะรอเขา
หยวนเย่าหันกับจางเสี่ยวลู่ที่อยู่ด้านข้างก็ไม่ง่ายเลยที่จะจัดการ พวกเธอพยายามดันถางหยวนหยวนอย่างเต็มที่
“หยวนหยวน ต้องเป็นพี่เธอแน่ๆที่โทรมา เธอรีบไปส่งเสียง เรียกพี่เธอมากินปิ้งย่างด้วยสิ”
“ใช่ ต้องเป็นพี่เธอที่โทรมาแน่ๆ”
ปฏิกิริยาที่ตื่นเต้นเกินไปอย่างนี้ทำให้ถางหยวนหยวนมึนงงไปหมด “พวกเธอรู้ได้ยังไง?”
“ต้องรู้สิ นี่พูดจากประสบการณ์เลยนะ ถ้าไม่ใช่พี่ชายเธอโทรมา ทำไมเขาต้องออกไปรับโทรศัพท์ข้างนอกด้วย รับตรงนี้ก็ได้”
“ใช่”
“แต่ว่า ต่อให้เป็นพี่ที่โทรมา พี่ฉู่เฟิงก็ไม่จำเป็นต้องออกไปรับข้างนอกนะ ทำไมเขาต้องออกไปข้างนอกด้วยล่ะ?”
ถางหยวนหยวนคิดไม่ออกจริงๆ นี่เหมือนไม่มีอะไรนี่นา?
โง่เง่า เพราะจงฉู่เฟิงชอบเธอไง แค่นี้ก็ดูไม่ออก สมองหมูจริงๆ ในใจของจางเสี่ยวลู่ด่าอย่างรุนแรง แต่บนใบหน้ากลับไม่แสดงออกเลยสักนิด เพียงแต่แสร้งทำเป็นพูดจาซับซ้อน : “ยังไงฉันก็รู้แล้วกัน เธอจะเชื่อไม่เชื่อก็ตามใจ”
หยวนเย่าหันแนะนำออกมาเบาๆ : “จริงๆเธอไม่ต้องสนใจหรอกว่าพี่ชายเธอโทรมาหรือเปล่า เธอแค่ตะโกนออกไปเรื่อยเปื่อย ไม่ใช่ก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าใช่ พี่ชายเธอก็จะรู้แล้วไม่ใช่เหรอว่าเธออยู่ที่นี่?”
“ใช่เลย ถ้าพี่ชายเธอได้ยินเสียงเธอก็คงมาหาเธอใช่ไหมล่ะ? เธอไม่คาดหวังให้พี่ชายเธอมาหาเหรอ?”
คาดหวังสิ
ในหัวของถางหยวนหยวนเหลือเพียงแค่สามคำนี้ จากนั้นจึงรีบลุกขึ้นวิ่งออกไปข้างนอก เห็นจงฉู่เฟิงยืนคุยโทรศัพท์อยู่ตรงนั้น
“พี่ซู ฉันก็แค่ออกมาเองสักครั้ง ทำไม? ฉันยังต้องรายงานนายว่าไปไหนด้วยงั้นเหรอ?”
“ไม่ใช่ ฉันแค่ออกมากินอะไรนิดหน่อย กำลัง กำลังจะกลับแล้ว”
“พี่ฉู่เฟิง พี่ฉันโทรมาใช่ไหมคะ?”
แค่ได้ยินเสียงนี้ จงฉู่เฟิงก็รู้สึกทันที จบกัน เขาเสียเวลาอธิบายอยู่ตั้งนาน แล้วคืนนี้กลับไปคงโดนพี่ซูตีตายแน่ๆ!
“จงฉู่เฟิง?”
อย่างที่คิด เสียงของยู่ฉือยี่ซูทุ้มขึ้นเล็กน้อย เรียกชื่อเต็มของเขา
จงฉู่เฟิงแค่รู้สึกว่าซวยแล้ว ไม่ได้โต้ตอบ
“ที่อยู่”
“รู้แล้ว ฉันจะรีบส่งโลเคชั่นไปให้นาย”
หลังจากวางโทรศัพท์ จงฉู่เฟิงก็ส่งโลเคชั่นไปให้ยู่ฉือยี่ซูเป็นอย่างแรก แล้วจึงโน้มตัวลงมามองถางหยวนหยวน : “แม่คุณ แม่คุณทูนหัว พี่แค่ออกมารับโทรศัพท์ เธอออกมาช้ากว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ?”
น้ำเสียงของเขาร้อนรน แล้วก็จำใจ