บทที่ 936 แดดดี๊จะใจแคบแบบนี้ไม่ได้นะ

บทที่ 936 แดดดี๊จะใจแคบแบบนี้ไม่ได้นะ

เย่โม่เซินยื่นมือไปกดศีรษะของเขาที่ยื่นมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยและน้ำเสียงเย็นชา “ ลงไป ”

เสี่ยวหมี่โต้วเผยสีหน้าที่สงสัยและไร้เดียงสาออกมา ：“ ทำไมหรอกครับแดดดี๊ หรือว่าเป็นเพราะหม่ามี๊รักเสี่ยวหมี่มากกว่า แดดดี๊เลยโกรธงั้นเหรอครับ？”

เย่โม่เซิน：“……”

เสี่ยวหมี่โต็วตั้งใจทิ่มแทงใจของเขาต่อ：“หรือว่าหม่ามี๊ไม่พูดกับแดดดี๊ แดดดี๊ก็เลยเสียใจเหรอครับ？”

เย่โม่เซิน：“……”

เสี่ยวหมี่โต้วทำปากจู๋：“แดดดี๊จะใจแคบแบบนี้ไม่ได้นะครับ！ไม่อย่างนั้น หม่ามี๊จะยิ่งไม่ชอบแดดดี๊ได้นะครับ！”

เย่โม่เซิน：“……”

ก่อนหน้านั้น เขายังรู้สึกดีใจ มีความสุขและรู้สึกทึ่งที่มีลูกชาย อารมณ์ต่างๆที่ยากจะอธิบายได้เอ่อล้นเต็มอก

แต่ตอนนี้ได้ยินคำพูดของเสี่ยวหมี่โต้วแล้ว เย่โม่เซินกลับถึงขั้นมีความวู่วามที่อย่าจะกดศีรษะของเขาถูกับโต๊ะทำงาน

ไม่นะ ไม่ได้เด็ดขาด！

เย่โม่เซินจ้องเสี่ยวหมี่โต้วทีนึง ถึงใบหน้าของเขาในตอนนี้จะกวนตีนมากก็ตาม แต่ในขณะเดียวกันก็ได้เตือนสติว่านี่เป็นลูกชายของเขาในความเป็นจริง เป็นลูกของเขากับมู่จื่อ

ลูกแท้ๆของตัวเอง

อดทนหน่อยแล้วกัน

นึกถึงนี่แล้ว สายตาที่เย่โม่เซินจ้องเสี่ยวหมี่โต้วได้เก็บกลับมา พยายามเก็บอารมณ์ร้อนและความโกรธของตัวเองไว้

เสี่ยวหมี่โต้วได้พูดทิ่มแทงใจของเย่โม่เซินยาวเหยียด เห็นสีหน้าแววตาของเย่โม่เซินที่เปลี่ยนไปหลายครั้ง เขาแอบสะใจ ขอแค่แดดดี๊ใจร้ายทนไม่ไหวตำหนิเขาหรือตีเขาแล้วละก็ เขาก็จะรีบไปฟ้องแม่แล้วจะให้แม่เลิกกับแดดดี๊ใจร้ายคนนี้ไปเลย！

ฮึ！！

แต่ตอนที่เย่โม่เซินมองมานั้น สายตาก็แค่เย็นๆ แต่ในแววตากลับซ่อนความฝืนทนที่ไร้ทางสั้นสุด สุดท้ายก็เก็บอารมณ์ไว้

หลังจากนั้น ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เสี่ยวหมี่โต้ว：“？？？”

เออ？นี่มันเกิดอะไรขึ้น？

หรือว่าที่เขาพูดเมื่อกี๊ยังไม่ทิ่มแทงใจพอเหรอ？แดดดี๊เลยไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้？แต่ทั้งๆที่เมื่อกี๊เขาเห็นแววตาของแดดดี๊โกรธเป็นไฟเลยนี่น่ะ นั่นเป็นการแสดงอารมณ์โกรธนี่น่ะ

ทำไมถึงได้หายไป？

นั้นเขาควรจะทิ่มแทงใจเขาให้หนักกว่าดีมั้ย？？

แต่เซียวซู่ที่อยู่ข้างๆ กลับเห็นฉากนี้และได้ยินบนสนทนาของสองพ่อจนจบ หลังจากนั้น เขาก็ได้เปลี่ยนความคิดที่มีอยู่ก่อนหน้า

ก่อนหน้านี้ เขายังรู้สึกคุณชายเย่มีความคิดที่ปัญญาอ่อนมาก ถึงกับไปหึงเด็ก

แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกคุณชายเย่น่าสงสารมาก

คำพูดของเสี่ยวหมี่โต้วแต่ละคำ มันทิ่มแทงใจของคุณชายเย่ชัดๆ？เซียวซู่นึกถึงวันนั้นตอนที่อยู่โรงพยาบาล คำพูดที่เสี่ยวหมี่โต้วถามเขาว่าชอบเสี่ยวเหยียนหรือเปล่านั้น ทันใดนั้นก็เกิดแรงบันดาลใจขึ้นมา

ไอ้เด็กหัวสมองฉลาด แม้แต่อารมณ์ของเขายังดูออก นั้นคำพูดของเมื่อกี๊เขาตั้งใจพูดหรือเปล่าน๊า？

คิดๆแล้วก็น่าจะเป็นไปได้ เพราะยังไงซะเขาก็ลูกของคุณชายเย่กับคุณนายน้อย คงเป็นเพราะกรรมพันธุ์ดีล่ะมั่ง？

ก็แค่เด็กตัวกะเปี๊ยกแค่เนี่ย มันน่าทึ่งมากที่มีความคิดเหมือนผู้ใหญ่ขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เห็นด้วยตาตัวเอง แค่ได้ยินจากปาก เซียวซู่คงไม่มีทางเชื่อแน่

เสี่ยวหมี่โต้วยังดื้อรั้นไม่ยอมลงจากตักของเย่โม่เซินสักที แม้กระทั่งในสมองยังคิดว่าจะทิ่มแทงใจของแดดดี๊ต่ออีกหรือเปล่า

คิดไปคิดมา เสี่ยวหมี่โต้วก็รู้สึกช่างเหอะ

จะทำเกินไปในครั้งเดียวไม่ได้ แต่ว่าจำนวนครั้งจะน้อยไม่ได้ จะให้แดดดี๊ชะล่าใจไม่ได้