ตอนที่ 13 ความจริงเมื่อปีนั้น

“อะไร! พี่สะใภ้! ไม่เกี่ยวกับข้า! ท่านอย่ามาทางนี้!”

เซี่ยชิงหลีมองการกระทำของคนทั้งสองด้วยสายตาดูแคลน นี่คือบุรุษที่นางต้องการพึ่งพาหรือ จางซุนโหรว...ดูเหมือนเจ้าจะเลือกผิดแล้ว

ร่างบางแค่นเสียงออกมาจากลำคอ

“หึ! ทุกคนคงจะเห็นด้วยตาตนเองแล้ว คงไม่จำเป็นต้องให้ข้าพูดอีก....ท่านย่าดูสิสะใภ้คนดีกำลังสวมหมวกเขียวให้ตระกูลเซี่ยของท่าน”

แม่เฒ่าหวังผู้ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก นางจำได้เพียงหลานสาวเอ่ยถึงเรื่องการนอกใจ หรือว่าสะใภ้ใหญ่มีชู้

“จางซุนโหรว ที่นางพูดเป็นความจริงหรือ”

“ท่านแม่คือ...ข้า”

หญิงชราถามลูกสะใภ้ของตนด้วยสีหน้าแคลงใจ ทว่าเมื่อเห็นท่าทางที่ตอบไม่เต็มคำถามของนางแม่เฒ่าหวังก็แน่ใจแล้วว่าสิ่งที่เซี่ยชิงหลีเอ่ยเป็นความจริง

หญิงชราในวัยเกือบหกสิบกระโดดเข้าขยุ้มผมของสะใภ้ใหญ่ด้วยความโกรธแค้น ผู้ที่เพิ่มเชื้อไฟอย่างเซี่ยชิงหลีรีบถอยออกมาดูพวกเขาบ้านเซี่ยกัดกัน

“แกนางหญิงสารเลวบอกมานะว่าไปตั้งท้องกับใครมา กล้านอกใจบุตรชายตระกูลเซี่ยไปมีคนอื่นหรือ เจ้าช่างใจกล้าไม่กลัวตาย”

แม่เฒ่าหวังทุบตีจางซุนโหรวไม่ยั้งมือ

“กรี๊ด!!ท่านแม่ปล่อยข้า ข้าเจ็บน้องรองรีบดึงท่านแม่ออกไปเร็วเข้า”

แม่เฒ่าหวังยังไม่ยอมปล่อย นางกัดฟันกรอดพร้อมกระชากผมของจางซุนโหรวแรงยิ่งกว่าเดิม

“บอกมานะ! ว่าชายชู้ของเจ้าคือผู้ใด”

จางซุนโหรวมองไปยังเซี่ยจื่อยวนเพื่อขอความช่วยเหลืออีกครั้ง ทว่าเขากลับส่ายหน้าปฏิเสธห้ามนางพูดออกมา ทุกการกระทำของคนทั้งสองล้วนอยู่ในสายตาของเซี่ยชิงหลี

“ท่านแม่!! ฮื่อ!!!! ข้าบอกไม่ได้!! ข้าบอกไม่ได้จริงๆ”

แม่เฒ่าหวังทุบตีจางซุนโหรวจนเหนื่อยหอบ ทว่าในอกของนางยังคงมีแต่ความคับแค้น ถึงแม้ว่าเซี่ยฉางเยี่ยนจะมิใช่บุตรชายแท้ๆ ของตนทว่าเขาก็แซ่เซี่ย หากสตรีผู้นี้ทำผิดประเวณี นั่นย่อมต้องส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของตระกูลเซี่ยและหลานชายคนโตของนาง

สตรีผู้นี้และเด็กในท้องมิอาจปล่อยเอาไว้ได้

“ดี! ถ้าเจ้าไม่ยอมพูดเช่นนั้นก็ทำตามกฎเถอะ ท่านหัวหน้าหมู่บ้าน กฎของหมู่บ้านหากมีหญิงผิดประเวณีมีชู้ต้องจัดการอย่างไร”

“ใส่กรงหมูถ่วงน้ำ”

คำพูดเดียวของหัวหน้าหมู่บ้านหลิวทำให้จางซุนโหรวถึงขั้นหมดแรง ในหัวของนางอื้ออึงไปด้วยคำพูดของผู้เฒ่า ดวงตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยความสิ้นหวังทว่าบุรุษผู้นั้นกลับไม่แม้แต่จะเอ่ยปากเพื่อนาง

“ไม่นะ! ข้ายังไม่อยากตาย! ท่านแม่ท่านอย่าทำเช่นนั้นเลยนะเจ้าคะ ได้โปรดข้าขอร้อง”

จางซุนโหรวรีบคลานเข่าเข้าไปขอร้องอ้อนวอนหญิงชราทั้งน้ำตา เพราะนางรู้ดีว่าครั้งนี้แม่สามีกำลังเอาจริง

“เจ้าแต่งเข้าตระกูลเซี่ย ตายไปก็เป็นผีของตระกูลเซี่ย สามีของเจ้าตายอยู่ในสนามรบแต่เจ้ากลับลักลอบเล่นชู้กับชายอื่น เจ้าคิดว่าตนเองสมควรมีชีวิตอยู่หรือไม่”