ตอนที่ 6 บอกเล่าความจริง

หลังจากเด็กสองคนในสายตาของนางจากไป เซี่ยชิงหลีก็เริ่มทำตามแผนทันที

“ท่านแม่ ข้ามีเรื่องหนึ่งที่ต้องบอกท่าน ความจริงแล้ว....”

เพื่อมิให้ครอบครัวสงสัยความสามารถของตน เซี่ยชิงหลีจึงอุปโลกน์เรื่องเล่าขึ้นมาหนึ่งเรื่อง

นางเล่าว่าปีก่อนตนได้พบกับหมอชราผู้หนึ่ง เขาได้สั่งสอนเรื่องการรักษาและใช้ยาสมุนไพรแก้พิษในร่างของตน ทำให้นางสามารถกลับมาพูดได้อีกครั้ง

“น้องรองเจ้าหมายความว่าอย่างไร เจ้าถูกพิษจึงทำให้พูดไม่ได้หรือ”

“เจ้าค่ะ ท่านอาจารย์บอกว่าร่างกายของข้าถูกพิษเมื่อครั้งยังเป็นทารก จึงใช่เวลานานกว่าจะสามารถถอนพิษนี้ออกไปได้”

หลี่หลันฮวาเมื่อได้ฟังคำบอกเล่าของบุตรสาว ความสงสัยที่ติดอยู่ในใจของนางก็กระจ่างทันที

“มิน่าเล่า หลังจากลูกอายุสองเดือนแม่ก็ไม่ได้ยินเสียงร้องของลูกอีกเลย จะต้องเป็นนางแน่ที่ทำร้ายพวกเราแม่ลูก”

“ท่านแม่รู้หรือขอรับว่าเป็นใคร”

เซี่ยจื่ออี้หันกลับถามมารดาในทันที เขาเองก็อยากรู้เช่นกันใครกันแน่ที่อำมหิตถึงขั้นลงมือกับเด็กทารกได้ลงคอ และเป็นเซี่ยชิงหลีผู้ถูกกระทำเฉลยคำตอบด้วยตนเอง

“ป้าสะใภ้ใหญ่ใช่หรือไม่เจ้าคะ”

หลี่หลันฮวาพยักหน้า นางเองก็ไม่อยากคิดเช่นนั้น แต่หลังจากที่นางคลอดบุตรสาวคนรอง จางซุนโหรวก็ดูเกรี้ยวกราดกับตนมากกว่าเดิม ยิ่งสายตาของนางยามเมื่อมองมายังหลีเอ๋อของตน เหมือนเกลียดชังจากก้นบึ้งของหัวใจ นั่นเป็นสิ่งที่ตัวนางไม่เข้าใจมาตลอด

“อสรพิษ! นางช่างชั่วร้ายจริงเชียว”

เซี่ยจื่ออี้สบถออกมาเสียงดัง เป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้ยินเขาด่าทอใครสักคน ดูเหมือนชายหนุ่มเองก็คงจะเหลืออดแล้วเช่นกัน

“ข้ายังมีอีกเรื่องที่ต้องบอกพวกท่าน เรื่องนี้เกี่ยวกับท่านแม่โดยตรง หลังจากข้าพูดเรื่องนี้ออกไปท่านต้องตัดสินใจให้ดี”

“ได้..แม่รู้แล้ว”

หญิงสาวชั่งใจเล็กน้อย ไม่รู้สิ่งที่ตนพูดออกไปจะเป็นผลดีต่อการตัดสินใจของมารดาหรือไม่ แต่ตนได้คิดเรื่องออกจากบ้านเซี่ยแล้ว จำต้องบอกนางแม้นางจะต้องเสียใจก็ตามที

“ตอนนี้จางซุนโหรวกำลังตั้งครรภ์ ดูเหมือนยังไม่น่าจะเกินสองเดือน และคนที่ข้าสงสัยว่าอาจจะเป็นพ่อของเด็กก็คือ...”

เซี่ยชิงหลีมองมารดาด้วยสายตาเห็นใจ หากนางรู้คนผู้นั้นคือใครนางจะเสียใจหรือไม่

“...เซี่ยจื่อยวน”

“เจ้าว่าอย่างไรนะ!! หลีเอ๋อเรื่องเช่นนี้พูดเหลวไหลมิได้ แม่รู้ว่าลูกไม่ชอบบิดาของเจ้า แต่เจ้าจะใส่ร้ายผู้อื่นไม่ได้”

เมื่อได้เห็นปฏิกิริยาของมารดา หญิงสาวก็มิได้แสดงสีหน้าแปลกใจ เซี่ยชิงหลีเข้าใจความรู้สึกของนาง คนอยู่ด้วยกันมาเกือบยี่สิบปีจะบอกให้เชื่อว่าเขาทำเช่นนั้นจริงคงไม่ง่าย ทว่าตนก็ไม่สามารถปล่อยให้นางถูกหลอกโดยชายชั่วผู้นั้น

“ท่านแม่ ท่านฟังข้าก่อนได้หรือไม่ เรื่องทั้งหมดมิได้มีเพียงเท่านี้”

หญิงสาวเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นจากความทรงจำของร่างเดิม

ครั้งก่อนนางขึ้นเขาเก็บผักป่ากับอาเหิง พบคนทั้งสองกำลังเดินขึ้นเขาโดยบังเอิญ คนที่ไม่เคยทำงานบ้านหรือช่วยเหลือครอบครัวของตนมีหรือจะยอมลำบากขึ้นเขาเพื่อหาอาหาร

บัดนั้นความรู้สึกสงสัยจึงผุดขึ้นในใจ นางพาอาเหิงตามติดคนทั้งสองไป จึงพบว่าพวกเขากำลังลักลอบมีความสัมพันธ์ที่กระท่อมกลางป่า

กระท่อมหลังนั้นเป็นกระท่อมที่ลุงพรานในหมู่บ้านสร้างเอาไว้เมื่อยามที่กลับลงเขาไม่ทันฟ้ามืด เมื่อค้นพบความลับของพวกเขาเกรงจะถูกทำร้ายจึงรีบพาอาเหิงออกมาจากที่นั่น ทว่ากลับถูกจางซุนโหรวพบเห็นเข้า

“ท่านแม่เมื่อวานนางแอบตามข้าขึ้นเขา”