บทที่ 1156

“ขอโทษด้วยนะลู่ฝาน! ฉันขอโทษแทนหยวนหนิง ตอนนี้เขาคงไม่ฟังคำเกลี้ยกล่อมอะไรแล้ว”

หานอู๋ซวงพูดเสียงเบา

ลู่ฝานครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ลุงหาน อันที่จริงเรื่องนี้ฉันก็มีส่วนต้องรับผิดชอบ”

หานอู๋ซวงขมวดคิ้วพูดว่า “นายมีอะไรต้องรับผิดชอบ”

ลู่ฝานส่ายหน้า ไม่ตอบอะไร หลังจากนั้นพูดว่า “ลุงหาน สองสามวันนี้ฉันอยู่ที่ตระกูลหานได้ไหม”

หานอู๋ซวงพยักหน้าพูดว่า “ไม่มีปัญหา นายอยู่ห้องเดิมได้เลย ยังไงตอนนี้ตระกูลหานก็วุ่นวายแล้ว เพิ่มนายอีกคนจะเป็นไรไป!”

ลู่ฝานพูดว่า “ขอบคุณลุงหานมากครับ งั้นลุงหานช่วยแจ้งสิบสามพ่อบ้านฉันหน่อย ให้เขามาที่นี่ด้วย ฉันจะออกไปทำธุระนิดหน่อย”

หานอู๋ซวงพูดว่า “ไปเถอะ ลู่ฝาน นายก็ต้องระวังเทียนชิงหยางนะ”

ลู่ฝานส่งเสียงตอบรับ หลังจากนั้นเดินออกจากตระกูลหานอย่างรวดเร็ว

ลู่ฝานค่อยๆ เอาของอย่างหนึ่งออกมาจากอก นั่นเป็นที่อยู่ที่อู่คงหลิงให้เขา

ลู่ฝานเอาแผนที่ออกมาดูครู่หนึ่ง จากนั้นเขารีบไปตามที่อยู่อย่างรวดเร็ว

ผ่านหนทางคดเคี้ยวเลี้ยวลด

หลังจากผ่านจุดวาร์ปค่ายกลเคลื่อนฟ้าหลายแห่ง ลู่ฝานมาถึงหน้าโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง

“โรงเตี๊ยมร่ำรวย!”

ชื่อเป็นมงคลและธรรมดามาก แต่ดูจากการตกแต่งแล้ว

โรงเตี๊ยมแห่งนี้เหมาะสมที่จะเรียกว่าร่ำรวยจริงๆ

เดินเข้ามาในโรงเตี๊ยม ลู่ฝานให้เด็กที่ทำงานในโรงเตี๊ยมพาไปที่ห้องหมายเลขหนึ่ง