บทที่ 1797

สวบ!

เสียงดังขึ้นชัดเจน มีดสั้นของลู่ฝานเฉียดหว่างคิ้วประมุขประเทศฉิงเทียนออกไปหนึ่งนิ้ว

แรงกระเพื่อมแผ่ออกมาจากตัวลู่ฝาน จากนั้นมีดสั้นหลุดออกจากมือลู่ฝาน พุ่งไปปักลงบนหน้าผา

สวบ!

ลู่ฝานกระเด็นถอยหลัง กระอักเลือดออกมาไม่หยุด

เขาทรุดลงพื้น ชี้ประมุขประเทศฉิงเทียนแล้วพูดว่า “ฝ่าบาท......”

ประมุขประเทศฉิงเทียนก็อึ้งเหมือนกัน นี่มันเกิดอะไรขึ้น

เขายังไม่ได้ทำอะไรเลย!

ผู้อาวุโสซู่มั่นรีบมาข้างประมุขประเทศฉิงเทียน เธอสะบัดมือ มีโซ่ปรากฏออกมามัดประมุขประเทศฉิงเทียนไว้อีก

มองลู่ฝานที่ล้มอยู่บนพื้นแล้วมองประมุขประเทศฉิงเทียน ผู้อาวุโสซู่มั่นพูดอย่างเย็นชา “คิดไม่ถึงว่านายโดนมัดขนาดนี้ยังมีแรงตอบโต้กลับอีก!”

ประมุขประเทศฉิงเทียนอ้าปากเหมือนอยากพูดอะไร แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกมา

ตอนนี้มีดสั้นแหลมคมปรากฏในมือผู้อาวุโสซู่มั่นสิบกว่าเล่ม แทงไปบนตัวประมุขประเทศฉิงเทียนอย่างรวดเร็ว

เลือดไหลออกมาเป็นสาย เริ่มไหลไปในโซ่นับไม่ถ้วน

“ค่ายกลปรากฏ!”

ผู้อาวุโสซู่มั่นยกมือขึ้น ค่ายกลปรากฏออกมา

หินลาวารอบๆ กลายเป็นรูปร่างค่ายกล เริ่มรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว

จากนั้นผู้อาวุโสซู่มั่นใช้มือกดลงบนตัวประมุขประเทศฉิงเทียนแล้วพูดว่า “ชิงพลัง!”

แสงสีขาวออกมาจากตัวประมุขประเทศฉิงเทียน แผ่ซ่านไปตามโซ่เสวียนอย่างรวดเร็ว

จากนั้นเหมือนผู้ฝึกชั่วร้ายรอบๆกลายเป็นหิน ยืนนิ่งอยู่ข้างโซ่

เลือดกับแสงสีขาวค่อยๆ เข้าไปในตัวพวกเขา