บทที่ 1798

ลู่ฝานไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แม้เขากินมุกเต๋า ก็ยังไม่ยกระดับขึ้นเร็วขนาดนี้เลย

นี่เหมือนพลังที่ได้มาฟรีๆ เลย!

แววตาประมุขประเทศฉิงเทียนเริ่มล่องลอย ระหว่างกำลังมึนงง ประมุขประเทศฉิงเทียนพูดว่า “ผู้ฝึกชั่วร้าย ถึงนายฆ่าฉัน ทำลายประเทศฉิงเทียน เป้าหมายของพวกนายก็ไม่สำเร็จหรอก พวกนายต้องพ่ายแพ้แน่นอน!”

ผู้อาวุโสซู่มั่นเห็นว่าพอประมาณแล้ว เธอสะบัดมือ มีดสั้นบนตัวประมุขประเทศฉิงเทียนลอยกลับมาทั้งหมด

เธอมองประมุขประเทศฉิงเทียนอย่างเฉยเมย “นายไม่เคยเรียนวิชาคำสาป แล้วก็ไม่เคยฝึกวิชาลิขิตฟ้า แต่มาบอกว่าฉันต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอนงั้นเหรอ”

มีดสั้นเพิ่งลอยกลับมา สีเลือดในโซ่หายไปจนหมด

ผู้ฝึกชั่วร้ายรอบๆ ล้มลงพื้น คนที่ยังยืนอยู่มีเพียงหนานกงสิงเท่านั้น

ซู่มั่นพยักหน้าให้หนานกงสิงแล้วพูดว่า “ไม่เลว เฉาจิน นายทำได้ดีมาก ดูเหมือนภารกิจครั้งนี้ นายคงต้องเป็นผู้นำแล้วล่ะ”

เพิ่งพูดจบ แสงสุดท้ายสว่างขึ้นบนตัวลู่ฝาน

จากนั้นลู่ฝานค่อยๆ ลุกขึ้นมา

ผู้อาวุโสซู่มั่นมองลู่ฝานแล้วพูดว่า “นายก็ทำได้ไม่เลวเหมือนกัน ฉันกลัวว่าจะเสียเปล่าสุดๆ”

ทันใดนั้นผู้ฝึกชั่วร้ายรอบๆ เพิ่งตั้งสติได้ ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

ผู้อาวุโสซู่มั่นปรบมือแล้วพูดว่า “เรียบร้อยแล้วก็ไปเถอะ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป พวกนายอยู่ในประเทศฉิงเทียน ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีของผู้ฝึกชั่วร้ายแล้ว ต้องใช้วิชาปราณทรงพลังให้เยอะๆ เข้าใจไหม”

ผู้ฝึกชั่วร้ายขานรับแล้วคำนับ แต่ละคนพากันเดินโงนเงนออกไป

เห็นได้ชัดว่าถึงพวกเขาได้วิชาปราณทรงพลัง แต่ดูปรับตัวไม่ได้เลย

หนานกงสิงมองไปทางประมุขประเทศฉิงเทียน นัยน์ตามีความเศร้าโศก