บทที่ 2050 ห้ามฆ่าเธอ(2)

พลังแห่งโลกบนร่างเทพเงินแปดทิศเริ่มพลุ่งพล่านปั่นป่วน ตอนที่เขาพูดว่าเทวทูตสองคำนี้ รังสีสังหารที่แฝงอยู่ในน้ำเสียง ไม่ได้น้อยกว่ายามที่เขาพูดผู้ฝึกชั่วร้ายสองคำด้วยซ้ำ

อริยบุคคลแห่งจักรวาลเหินบินถึงด้านหลังของ“หลิงเหยา”แล้วโดยตรง เพื่อสกัดกั้นปิดตายทางถอยของหลิงเหยา

สองมหาอริยบุคคลเกิดเจตนาฆ่าต่อ“หลิงเหยา”แล้วอย่างเห็นได้ชัด!

“ศิษย์น้องลู่ฝาน นายไม่เป็นไรกระมัง หลิงเหยา เธอกำลังทำอะไร ยังไม่รีบลงมาอีก!”

ศิษย์พี่หานเฟิงที่เพิ่งมาถึงก็ตะโกนเรียก“หลิงเหยา”เสียงดัง

แต่“หลิงเหยา”จะไปสนใจเขาได้อย่างไร ยามนี้สายตาเธอมุ่งหน้าจ้องมองไปที่เทพเงินแปดทิศและอริยบุคคลแห่งจักรวาลด้วยความสนใจทั้งหมดแล้ว ภายในสายตาของเธอ เวลานี้มีเพียงสองคนนี้เท่านั้นที่ส่งผลคุกคามต่อเธอ

“ปรากฏว่า พวกคุณสูญเสียความเคารพยำเกรงต่อสวรรค์เบื้องบนแล้ว พวกคุณเผ่ามนุษย์เหล่านี้ช่างกำเริบเสิบสานไร้ขื่อไร้แป กลับเริ่มเสาะแสวงหาได้รับพลังที่ย้อนทวนฟ้าอย่างเพ้อเจ้อแล้วจริงๆ วันนี้พวกคุณยังคิดจะลงมือต่อฉันอีกเช่นนั้นหรือ?”

กระบี่อ่อนภายในมือ“หลิงเหยา”สะบัดคราหนึ่ง เสียงระเบิดของพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ดังขึ้นในกลางนภากาศ

นอกจากเทพเงินแปดทิศและอริยบุคคลแห่งจักรวาลแล้ว คนอื่นๆ ที่เหลือกลับถูกพลังไร้สภาพกระแทกกระเด็นออกไปโดยตรง

รวมทั้งลู่ฝานก็อยู่ในจำนวนนั้น ถูกกระแทกถอยหลังอย่างต่อเนื่องหลายก้าว

“ปรากฏว่าเป็นพลังของเทวทูตแห่งเทพจริงๆ การดำรงอยู่เช่นนี้ของเธอ สมควรจะจมหายไปภายในแม่น้ำสายธารแห่งประวัติศาสตร์แต่แรกเนิ่นนานแล้ว”

เทพเงินแปดทิศยกมือขึ้น แล้วโลกหล้าภูมิภาคหนึ่งก็แผ่ขยายออกมาอย่างกะทันหัน

วิวัฒนาการมหามรรคาที่อยู่บนร่างอริยบุคคลแห่งจักรวาล ก็รวมตัวเป็นค่ายกลขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ปรากฏอยู่ข้างล่างใต้เท้าของ“หลิงเหยา”แล้ว

ด้วยพลังแห่งการร่วมมือของสองมหาอริยบุคคล ในที่สุดก็ทำให้สีหน้าของ“หลิงเหยา”แปรเปลี่ยนแล้ว

เวลานี้เธอจึงได้พบว่า แม้ว่าเธอจะฟื้นฟูพลังของตนเองกลับคืนมาแล้ว ยามเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งระดับแนวหน้าสุดยอดแท้จริงของโลกหล้า คล้ายดั่งยังด้อยกว่าอยู่บ้าง

แต่หลิงเหยาก็หาได้หวาดหวั่นไม่เช่นกัน อีกทั้งหาได้รู้สึกครั่นคร้ามแต่อย่างไร

เธอเพียงแค่ชี้นิ้วใส่ทุกคนพูดขึ้นเสียงดังว่า “เผ่ามนุษย์ที่ช่างน่าขบขันนัก ที่ไม่ทราบว่าสวรรค์มีทิพยเนตร พฤติการณ์ของพวกคุณในเวลานี้ จะตอแยนำมาซึ่งการถูกลงทัณฑ์ด้วยความตายของพวกคุณ!”

เทพเงินแปดทิศและอริยบุคคลแห่งจักรวาลคร้านที่จะฟัง“หลิงเหยา”พูดพล่ามขนานใหญ่อีกต่อไป

ทั้งสองลงมือโดยตรงแล้ว

“ค่ายกลพิฆาตดับสูญ!”

“หนึ่งภูมิภาคสะท้านสังหาร!”

ทันใดนั้น พลังของเทพเงินแปดทิศและอริยบุคคลแห่งจักรวาล แยกพื้นที่มิติอิสระส่วนตัวออกมาแล้วกลางนภากาศ และผนึก“หลิงเหยา”เข้าไปอยู่ภายในโลกใบเล็กส่วนตัวของเทพเงินแปดทิศแล้วอย่างหักโหม

ภายในโลกซึ่งฉันเป็นเจ้าผู้ปกครอง พลังการทำลายล้างต่างๆ นานา ระดมกระหน่ำใส่บนร่างของหลิงเหยา

ร่างกายของหลิงเหยาถึงกับเปลี่ยนผันเป็นมายารางเลือนขึ้นมาแล้วทันที

ตามมาอย่างกระชั้นชิดด้วย วิชาค่ายกลของอริยบุคคลแห่งจักรวาลก็ระเบิดพลังออกมาโดยสิ้นเชิงเช่นกัน ความแข็งแกร่งของพลังนั้น เพียงแค่สายตามองคราหนึ่ง ก็ยังทำให้ผู้คนรู้สึกถึงผลกระทบและการรุกล้ำกล้ำกรายของความตาย

ทุกคนต่างล้วนเริ่มก้าวถอยหลัง ศิษย์พี่หานเฟิงเองก็ก้มหน้าลงแล้ว ไม่สามารถมองดูพลังนี้อีกแล้ว

การสัประยุทธ์ของยอดฝีมือ ความแข็งแกร่งไม่บรรลุถึงระดับหนึ่ง ต้องการจะชมดู ก็ยังเป็นเรื่องยากลำบากอย่างยิ่งเรื่องหนึ่ง

ภายในนั้นกอปรด้วยพลังของเต๋า สามารถทำให้คนที่วิทยายุทธอ่อนด้อย จิตสมาธิวุ่นวายสับสนได้โดยตรง จนจิตแห่งมรรคาพังทลาย คนที่วิทยายุทธสูงกว่าอยู่บ้างเล็กน้อย จิตแห่งมรรคาก็สั่นสะท้านเช่นกัน ไม่กล้าจ้องมองตรงๆ

คนที่อยู่ในเหตุการณ์ นอกจากผู้แข็งแกร่งระดับสุดยอดหลายคนแล้ว คนอื่นๆ ที่เหลือมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถดูการสัประยุทธ์ของพวกเทพเงินแปดทิศได้โดยตรง

ทว่าประจวบกับลู่ฝานเป็นหนึ่งในจำนวนนั้นพอดี เขาได้เห็น“หลิงเหยา”กำลังดิ้นรนอยู่ ภายใต้การโจมตีของเทพเงินแปดทิศและอริยบุคคลแห่งจักรวาล

ถึงแม้แสงสีทองบนร่างของ“หลิงเหยา”ก็แข็งแกร่งจนน่าสะพรึงกลัวเช่นกัน แต่ภายใต้การร่วมมือของสองมหาอริยบุคคล

กลับยังด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด!

บูมมม!

เสียงแตกร้าวเสียงหนึ่งดังขึ้น “หลิงเหยา”กลับอาศัยกระบี่อ่อนเล่มหนึ่งภายในมือ กระหน่ำฟันโลกหล้าภูมิภาคหนึ่งของเทพเงินแปดทิศเปิดออกโดยตรงแล้วอย่างหักโหม

แต่พลังของค่ายกลที่ระเบิดตามมา ยังคงระเบิดจน“หลิงเหยา”ร่วงกระแทกลงบนพื้นแล้ว

ตรงบริเวณพื้นที่ซึ่งหวงฝู่อู่เพิ่งจะร่วงลงเมื่อครู่นี้พอดี หลิงเหยาระเบิดเป็นหลุมลึกรูปร่างคนขึ้นมาแล้วอีกแห่งหนึ่ง