บทที่ 274

ก่อนที่ลู่ฝานยังไม่มา สิ่งที่ทำให้ท่านผอ.ตกใจเพียงสิ่งเดียวคือ อู๋เหวยคณะหนึ่งเดียว

ตอนนั้นอู๋เหวยเห็นความไม่ธรรมดาของทะเลสาบ รีบทำความเข้าใจที่ริมฝั่งถึง 3 วัน จากนั้นหัวเราะแล้วเดินจากไป

ไม่มีใครรู้ว่าอู๋เหวยได้อะไรจากการทำความเข้าใจเขตวิถี ขนาดท่านผอ.ก็ยังไม่รู้

ตอนนี้ท่านผอ.ก็ยังไม่รู้ว่าอู๋เหวยได้รับพลัง หรือไม่ได้อะไรเลย อีกทั้งอู๋เหวยเป็นคนถ่อมตน สองสามปีมานี้ยังไม่เห็นเขาแสดงอะไรออกมา ด้วยเหตุนี้จึงไม่นับเขาเป็นคนที่ 4

ตอนนี้ท่านผอ.แน่ใจว่าลู่ฝานต้องได้รับผลดีแน่นอน เพราะระยะเวลาสั้นๆ

บนตัวลู่ฝานเริ่มมีออร่าของวิถีแล้ว

แม้เบาบางและดูอ่อนแอ แต่ยังไงก็คือวิถี แค่มันเล็กน้อยเท่านั้น การฝึกฝนในอนาคตของลู่ฝาน จนถึงแดนปราณฟ้า ต้องราบรื่นไร้อุปสรรค

ท่านผอ.ยืนรอบนเรือเงียบๆ เขาอยากดูว่าลู่ฝานจะทำความเข้าใจนานแค่ไหน

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ ในขณะที่ลู่ฝานกำลังทำความเข้าใจ หนึ่งชั่วยาม สองชั่วยาม หนึ่งวัน สองวัน ผ่านไปเรื่อยๆ

จนถึงวันที่สาม ปราณชี่บนตัวลู่ฝานเคลื่อนไหว

การเคลื่อนไหวนี้เล็กน้อยมาก แต่ก็ทำให้ท่านผอ.สังเกตได้

สามวันมานี้ ท่านผอ. ไม่ละสายตาจากลู่ฝานเลย ตอนนี้เห็นปราณชี่บนตัวลู่ฝานเคลื่อนไหวเล็กน้อย ท่านผอ.รู้ทันทีว่าการทำความเข้าใจวิถีของลู่ฝาน จะสิ้นสุดลงแล้ว

"น่าเสียดาย!"

ท่านผอ.ถอนหายใจเบาๆ เวลา 3 วัน จะว่านานก็ไม่นาน จะว่าสั้นก็ไม่สั้น ถ้าคนอื่นใช้ทำความเข้าใจเคล็ดวิชาบู๊ น่าจะเพียงพอ

แต่อยากทำความเข้าใจพลังในเขตวิถี ไม่มีเวลาครึ่งเดือน คงไม่สามารถทำได้

นี่คือเหตุผลที่ทำไมท่านผอ.จึงไม่จับตาดูอู๋เหวย ศิษย์พี่ใหญ่คณะหนึ่งเดียว เวลาสามวัน ถึงทำความเข้าใจอะไรได้ ก็มีข้อจำกัดเป็นอย่างมาก

ตัวลอยไปด้านหลัง กระแสน้ำพาเรือกลับไปกลางทะเลสาบอีกครั้ง

ตอนนี้ลู่ฝานค่อยๆ ลืมตาขึ้น