บทที่ 276

แววตาลู่ฝานวูบไหวเล็กน้อย เงียบอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ท่านผอ. บนตัวผมมีความพิเศษเล็กน้อย จึงรู้วิชาของผู้ฝึกชี่เล็กน้อย"

ท่านผอ.พยักหน้านิ่งๆ "อืม อายุแบบนาย มีความสำเร็จขนาดนี้ มีความพิเศษ เป็นเรื่องปกติมาก แต่ฉันต้องเตือนนายไว้ ทุกสิ่งที่ฝึกสำเร็จ ไม่ว่าจะเป็นวิชาบู๊หรือฝึกชี่ ไม่มีใครที่ไม่มีความพิเศษ ตอนนี้ฉันไม่ได้เปิดโปงนาย แต่หวังว่าต่อไปนายจะรอบคอบ หลอกลวงต้องหลอกให้แนบเนียน"

ท่านผอ.พูดถึงตรงนี้ แล้วหัวเราะเบาๆ ออกมา

ลู่ฝานเห็นรอยยิ้มของท่านผอ. ก็เข้าใจทันที

"ที่แท้ท่านผอ.รู้ทุกอย่างแล้ว"

ท่านผอ.หัวเราะแล้วพูดว่า "ไม่ได้รู้ทั้งหมดหรอก อย่างเช่น สถานการณ์ในจวนอากาศธาตุของนาย ฉันไม่รู้จริงๆ แต่เมื่อนายออกจากจวนอากาศธาตุ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น จะปิดบังเทียนฉี่ได้ยังไง ในเมื่อปิดบังเทียนฉี่ไม่ได้ ก็ปิดบังฉันไม่ได้เหมือนกัน ตอนเอี๋ยนชิงออกจากจวนอากาศธาตุ ฉันเห็นอย่างชัดเจน หม้อสือฟางโดนพวกเฟิงหลิงขุดขึ้นมายังไง ฉันก็เห็นอย่างชัดเจน ต้นสายปลายเหตุเป็นอย่างไร แม้ไม่รู้ทั้งหมด แต่ก็พอรู้อยู่บ้าง แค่ไม่พูดเท่านั้น จ้าวซวี่อะไรนั่นคิดว่าฉันเลอะเลือนจริงๆ หรือไง"

ลู่ฝานพูดว่า "แล้วทำไมท่านผอ.ยัง......"

ท่านผอ.ยิ้มแล้วมองลู่ฝาน "เพราะฉันอยากเห็นการแสดงออกของนาย"

ลู่ฝานกลืนคำที่จะพูดลงไป ส่ายหน้าแล้วยิ้มแหย

ท่านผอ.พูดว่า "แต่การแสดงออกของนาย ทำให้ฉันตกใจจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นราศีหรือความสุขุม ความไม่กลัวอันตราย ไม่แข็งกร้าวจนดูเย่อหยิ่ง และไม่ถ่อมตัวเกินจนดูต้อยต่ำ เห็นบุคลิกของผู้กล้าอายุน้อย นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมฉันถึงพานายมาที่นี่ นายคิดว่าในสถาบันสอนวิชาบู๊ ศิษย์ทุกคนจะมาลองเขตวิถีที่นี่ได้เหรอ"

ลู่ฝานประสานมือคำนับ "ขอบพระคุณท่านผอ.มากครับ"

ท่านผอ.โบกมือไปมาเบาๆ "ตอนนี้ไม่พูดเรื่องพวกนี้ก่อน สุดท้ายจะถามนายอีกว่าอุดมคติของนายคืออะไร"

ลู่ฝานตอบโดยไม่ต้องคิดว่า "ผมจะเป็นผู้แข็งแกร่ง"

ท่านผอ.ยิ้มแล้วพูดว่า "ผู้แข็งแกร่งแบบไหน"

ลู่ฝานพูดว่า "ผู้แข็งแกร่งที่แข็งแกร่งกว่าทุกคน แค่ผมยังมีชีวิตอยู่ ผมจะแข็งแกร่งให้ได้"

ท่านผอ.ยกยิ้มมุมปาก จากนั้นหัวเราะออกมา