บทที่ 388

หลางเจ๋อก็เดินกลับมาพูดว่า "สู้พร้อมกันเหรอ"

จูหยู่พยักหน้าพูดว่า "หึ ดูสิว่าเขาจะเสแสร้งได้ถึงขั้นไหน"

"หมุนเก้าครั้งวิญญาณกลับ ครั้งที่หก สะเทือนพีสางเทวดา!"

"วิชากระบี่แสงเมรุ ทำลายธาตุ!"

แสงบนตัวทั้งสองคนสว่างขึ้นมา กระบี่ของหลางเจ๋อเหมือนดวงอาทิตย์แสบตา ด้านหลังจูหยู่มีเงาขนาดใหญ่ ฟันขวานใหญ่ในมือลงมา

"ดี!"

ฉู่เทียนที่อยู่บนที่นั่งชม ส่งเสียงตะโกนออกมา จนทำให้ลู่ฝานเกือบสะดุ้ง

จู่ๆ ฉู่สิงลืมตาขึ้นมา

ขณะเดียวกันก็ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมา พลังในแหวนบนนิ้วเขา ทะลักเข้าไปในเส้นลมปราณ

มุมปากฉู่สิงมีรอยยิ้ม

ตัวอักษรคำว่าฉู่ขนาดใหญ่ ปรากฏขึ้นในมือเขา ค่ายกลแปดทิศปรากฏขึ้นใต้เท้าอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ค่ายกลแปดทิศมนตราสิบหกตัวอักษร

แต่เป็นค่ายกลแปดทิศของประตูหกสิบสี่ เคลื่อนไหวตามตัวอักษรคำว่าฉู่

ตู้ม!

เกิดเสียงระเบิดดังขึ้น ลานประลองทรงกลมสั่นเล็กน้อย

พลังสามพลัง ดันวงแสงบริเวณรอบๆ ออกไป พวกลู่ฝานและคนอื่นก็โดนดันออกไปด้วย

บนลานประลอง จูหยู่กระเด็นออกไปเป็นคนแรก รอยแผลกระบี่เต็มตัว กระอักเลือดออกจากปากไม่หยุด

จากนั้นหลางเจ๋อทรุดล้มลงบนพื้น หน้าซีดเผือด น้ำลายฟูมปาก

พลังสองพลัง ทะลุออกมาจากตัวทั้งสองคน กลายเป็นพลังแผ่กว้างออกไปอีกครั้ง ทำให้เสื้อผ้าของทุกคนปลิวไปมา ขนาดค่ายกลยังโดนกระตุ้นด้วย

ทุกคนรู้สึกปวดหัว!

ฉู่สิงยืนอยู่ที่เดิม ใบหน้ามีรอยยิ้ม