บทที่ 455

ไม่ได้อธิบายอะไรให้ศิษย์พี่หานเฟิงมาก ลู่ฝานไปหาลู่หาวกับลู่เฮ่าหรานเลย

ไม่ต้องพูดอธิบาย ลู่ฝานสั่งการไปเลยทีเดียว

“ฉันต้องการเหล็กจำนวนมาก ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม ไปหาเหล็กมาให้ฉัน”

พวกลู่เฮ่าหรานก็ไม่เข้าใจ

ลู่ฝานอธิบายเล็กน้อยว่าสำนักโลหิตพิฆาตจะมาโจมตี พวกลู่เฮ่าหรานก็นั่งไม่ติดเลยทีนี้

“แล้วควรทำไงดี? หรือว่าตอนนี้พวกเราต้องหนีออกไปจากเมืองเจียงหลินงั้นหรือ?”

ลู่ฝานพูดเสียงดังว่า “ผมบอกแล้วไง ว่าผมมีวิธี รีบไปหาเหล็กมา พ่อครับ ปู่ครับ เชื่อผมสักครั้ง”

ลู่เฮ่าหรานก็รีบเดินออกไป ลู่หาวก็รีบไปสั่งการเหมือนกัน

หลังจากนั้นหนึ่งชั่วยาม ตระกูลลู่ก็วุ่นวายไปหมด

สิ่งที่มีเหล็กผสมอยู่ ก็ถูกขนมากองไว้ในลานบ้าน

พวกอาวุธ จอบเสียบ คราด กระทะเหล็ก หรือเศษเหล็กกองเต็มพื้น

เวลาไม่นาน ของที่มีเหล็กก็กองครึ่งลานบ้าน

ลู่ฝานถามเจดีย์เสวียนเก้ามังกรในใจว่า “ของพวกนี้พอหรือยัง?”

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรก็ตอบอย่างไม่ลังเลว่า “ไม่พอ เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ นี่มันยังไม่พอให้ตั้งค่ายกลเลยด้วยซ้ำ”

ลู่ฝานแทบกระอักเลือด เท่านี้ยังไม่พอ ให้ตายเถอะ ของที่มีเหล็กผสมถูกขนมาเกลี้ยงตระกูลลู่แล้ว

ลู่หาวเดินหน้าซีดๆ เข้ามา “ลู่ฝาน เหล็กเท่านี้พอหรือเปล่า?”

ลู่ฝานส่ายหัวพูดว่า “ไม่พอ ยังขาดอีกเยอะเลย พ่อครับ ให้คนออกไปซื้อเหล็กมา เดี๋ยวผมออกเงินเอง！”

พูดไป ลู่ฝานก็หยิบเหรียญทองของตนเองออกมา เทออกมาให้ลู่หาวหมดเลย แม้แต่บัตรเหรียญทองก็ไม่เอาแล้ว