บทที่ 456

ค่ายกลเริ่มขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ทุกแห่งที่ผ่านไป ทุกคนล้วนสัมผัสได้ถึงลมเบาๆ พัดเข้ามาที่ใบหน้า ไม่นานค่ายกลหยินหยางก็ปกคลุมไปทั่วเมืองเจียงหลิน

ค่ายกลที่สามารถปกคลุมทั้งคณะหยินหยางได้ แล้วปกคลุมทั้งเมืองเจียงหลินได้อีกครั้ง ไม่มีปัญหาอะไรมาก แต่แค่ค่ายกลนี้ ยังไม่สามารถหยุดยั้งผู้แข็งแกร่งแดนปราณชีวิตของสำนักโลหิตพิฆาตได้

อย่างไรเสีย ด้วยพลังของค่ายกลในตอนนี้ ยังไม่เท่ากับตอนอยู่ที่คณะหยินหยางเลย

ที่สำคัญที่สุดก็คือ ต้องรอดูค่ายกลเสวียนเหล็กเจดีย์เก้าที่เจดีย์เสวียนเก้ามังกรตั้งขึ้นมา

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรอาศัยพลังปราณของลู่ฝานปล่อยสายเชือกจำนวนนับไม่ถ้วนไปที่เหล็กตรงหน้า ทันใดนั้นเหล็กพวกนั้นก็เหมือนจะหลอมรวมเข้าด้วยกันกลายเป็นของเหลว ปล่อยแสงออกมา จากนั้นก็เข้าไปในพื้นดิน ขยายออกไปตามสัญลักษณ์ลวดลายของค่ายกลหยินหยาง

ลู่ฝานสัมผัสได้ว่า เหล็กพวกนี้ก็เหมือนกับพลังปราณหลายๆ สาย ส่วนค่ายกลหยินหยางขนาดใหญ่ก็เป็นเหมือนเส้นเลือด สามารถทำให้เหล็กที่หลอมละลายไหลไปทั่วทั้งเมืองเจียงหลิน

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรจัดการตั้งค่ายกลไปด้วย พูดไปด้วยว่า “ค่ายกลเสวียนเหล็กเจดีย์เก้า ใช้เหล็กเป็นพื้นฐาน กลายเป็นค่ายกลตั้งรับ คนที่มาโจมตีค่ายกล จะถูกพลังเหล็กสะท้อนพลังกลับ พอตั้งค่ายกลออกมา จะได้พลังโลหะจากฟ้าดิน พอตั้งค่ายกลสำเร็จ จะได้พลังที่ทนทานของผืนแผ่นดิน เมื่อเดินค่ายกล จะได้พลังสองธาตุจากห้าธาตุ ใส่สายฟ้าเข้าไปเพิ่ม ค่ายกลก็จะสำเร็จลุล่วง”

ลู่ฝานฟังอยู่เงียบๆ ดูเหมือนว่าค่ายกลนี้จะร้ายกาจมาก

แต่ทำไมตอนที่เจดีย์เสวียนเก้ามังกรหลอมรวมเหล็กพวกนี้นั้น พลังปราณของเขาถึงได้ถูกใช้ไปเร็วมาก

ไม่นาน ลู่ฝานก็รู้สึกว่าพลังปราณไม่พอใช้แล้ว

ลู่ฝานก็รีบนั่งสมาธิลงทันที ห้าจิตขึ้นทางฟ้า เริ่มดูดพลังฟ้าดินเข้ามาอย่างไม่คิดชีวิต

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรก็กำลังอธิบายลักษณะและการควบคุมค่ายกลนี้ให้ลู่ฝานฟัง ลู่ฝานก็ฟังไปด้วย เคลื่อนพลังปราณไปด้วย เหมือนจะเป็นการฝึกวิชาที่รุนแรงมากครั้งนี้

ทางฝั่งลู่ฝานกำลังหลอมเหล็ก ด้านนอกในเมืองเจียงหลินก็วุ่นวายกันหมด

“รับซื้อเหล็ก รับซื้อเหล็ก ป้าจาง บ้านพวกป้ามีเหล็กไหม เหล็กอะไรก็ได้ ซื้อในราคาสูง หนึ่งเหรียญเงินสามกีโล แพงเลยใช่ไหม รีบเอามาขายให้ฉันสิ！”

“อะไรนะ? เหล็กได้ราคานี้เลยหรือ? บ้านฉันยังมีจอบเหล็ก ค้อนเหล็ก เดี๋ยวฉันเอามาให้นะ พ่อเขาเอ้ย เอากระทะเหล็กบ้านเราออกมาที ทุกกระทะขายเหล็กเลย！”

“อื่โก่วจี่ บ้านพวกนายมีเสาเหล็กไม่ใช่หรือไง ขายให้ฉันเถอะ”