บทที่ 579

ลู่ฝานใช้ความเร็วสูงสุดมาถึงที่ประตูเมือง มองหาพวกลู่หาวรอบๆ

ในใจมีความตื่นเต้น มุมปากมีรอยยิ้ม แต่มองหาอยู่รอบหนึ่ง ก็ไม่เห็นพวกลู่หาว

ขณะนั้น ลู่ฝานเห็นทหารคุ้มกันเมืองทีมหนึ่ง พุ่งมาบนถนน

“หลีกไป หลีกไป! อย่าขวางทาง!”

ตะโกนเสียงสูง คนรอบๆ หลีกทางให้ เด็กที่หลบไม่ทันยืนอยู่ที่เดิม เมื่อเห็นว่ากำลังจะชน ลู่ฝานอุ้มเด็กขึ้นมา

ทหารคุ้มกันเมืองเห็นว่ากำลังจะพุ่งใส่ลู่ฝาน ชายร่างกายกำยำสบถออกมาว่า “บอกให้หลีกไปได้ยินไหม ไอ้เวร”

ลู่ฝานขมวดคิ้วเบาๆ เอาป้ายผู้ตรวจการชั้นล่างออกมาจากอก ด้วยสีหน้าราบเรียบ

ชายร่างกายกำยำที่พุ่งเข้ามา กำลังจะผลักลู่ฝานออกไป เมื่อเห็นป้ายในมือลู่ฝาน

คนพวกนี้หยุดลงทันที

“คำนับท่านผู้ตรวจการ!”

ทำความเคารพและตะโกนออกมาอย่างพร้อมเพรียง

ลู่ฝานเก็บป้ายแล้ววางเด็กลงข้างๆ จากนั้นถามว่า “เกิดอะไรขึ้น เกิดเรื่องที่ไหน”

ชายร่างกายกำยำที่นำมาพูดว่า “ท่านผู้ตรวจการ ได้รับภารกิจมาว่า เกิดเรื่องทะเลาะวิวาทที่ภัตตาคารตระกูลหลี่บนถนนประตูเมือง เราจะไปจัดการครับ!”

ลู่ฝานพูดว่า “ทะเลาะวิวาทเหรอ ใครกับใคร ต้องไปกันเยอะขนาดนี้เลยเหรอ”

ลู่ฝานเงยหน้ามองกองทหารเกือบร้อยคน แล้วขมวดคิ้วถาม

ชายร่างกายกำยำพูดว่า “ว่ากันว่าเป็นนักบู๊จากที่อื่นทะเลาะกับผู้มีอิทธิพลในพื้นที่ครับ ส่วนโดยรวมต้องดูก่อนครับ”

“มาจากที่อื่นเหรอ มาจากไหน”

ลู่ฝานรู้สึกระแวงขึ้นในใจ

ชายร่างกายกำยำพูดว่า “เหมือนว่ามาจากเมืองเจียงหลินครับ”

ลู่ฝานหน้าเปลี่ยนสีทันที เขาพูดเสียงดังว่า “รีบพาฉันไป เร็ว!”

“ครับ!”

ตอบรับเสียงสูง พวกทหารคุ้มกันเมืองใช้วิชากายพุ่งไปข้างหน้า

ลู่ฝานตามไปข้างๆ พวกเขา สีหน้าเคร่งขรึม

ไม่นาน ทุกคนมาถึงภัตตาคารตระกูลหลี่ เห็นด้านนอกร้านมีคนยืนเต็มไปหมด ส่งเสียงซุบซิบไม่หยุด