บทที่ 651

“ผู้ฝึกวิชาชั่วร้าย!”

ลู่ฝานพูดออกมา

อู่คงหลิงพยักหน้าเบาๆ “ใช่ เขาเป็นผู้ฝึกวิชาชั่วร้าย คนที่สำนักมารมอบผู้อาวุโสและยาให้ เขาทำลายทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน พาฉันเข้าสู่สำนักมาร แต่เขาคงคิดไม่ถึงว่าวันหนึ่งเขาจะตายคามือฉัน”

ลู่ฝานพูดว่า “เขาตายแล้วเหรอ”

อู่คงหลิงพูดว่า “ใช่ เขาตายแล้ว ฉันฆ่าเขาด้วยมือตัวเอง ตัดหัวเขามาวางไว้หน้าหลุมศพของคนในครอบครัวฉัน”

“เธอทำได้ยังไง”

ลู่ฝานถามขึ้น

อู่คงหลิงพูดว่า “ง่ายมาก เขาโลภในความงามของฉัน ส่วนฉันก็แอบยั่วยวนคนที่แข็งแกร่งกว่าเขา ได้รับพลังที่เขาคิดไม่ถึง จากนั้นฆ่าเขาก่อนที่เขาจะลงมือกับฉัน”

เมื่อลู่ฝานได้ยินก็เข้าใจ เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

อู่คงหลิงพูดว่า “นายคิดว่าฉันทำถูกไหม”

ลู่ฝานคิดอยู่นาน แล้วพูดว่า “ถูก ถ้าเป็นฉัน ฉันก็ทำแบบนี้”

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าอู่คงหลิง

“นายซื่อสัตย์มาก ดูเหมือนความแตกต่างระหว่างฉันกับนาย คงแค่เรื่องชะตากรรมเท่านั้น”

ลู่ฝานไม่ได้พูดอะไร มองเธอเงียบๆ ไอเย็นเข้าใกล้แก้มอู่คงหลิงเรื่อยๆ เธอเหลือเวลาไม่มากแล้ว

อู่คงหลิงยิ้มแล้วพูดว่า “ลู่ฝาน ถ้าฉันตายไป นายก็กินฉันสิ นายจะได้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้”

ลู่ฝานพูดว่า “เธอกำลังพูดตลกเหรอ ฉันไม่กินเธอหรอก ฉันขอแค่เวลา 1-2 วันก็ฟื้นฟูได้แล้ว เชื่อฉัน เธอก็ต้องอดทนไว้”

อู่คงหลิงพูดว่า “ถ้าฉันอดทนไม่ไหวล่ะ ถ้านายฟื้นฟูไม่ได้ล่ะ นายจะกินฉันไหม”

ลู่ฝานพูดว่า “ไม่ เพราะถ้าเธอตายฉันจะเสียใจ”