บทที่ 794

รอยยิ้มบางๆ ปรากฏตรงมุมปากของนักปราชญ์ ลู่ฝานไม่รู้ว่าเขาตกใจหรือเยาะเย้ยกันแน่

“นี่น่าจะชัดเจนมากแล้วนะ ภาพที่ผมนึกย้อนไปเมื่อกี้ มีภาพที่ผมเอาป้ายคำสั่งผู้ตรวจการชั้นกลางมาได้ด้วย”

ลู่ฝานขมวดคิ้วพูด ขณะเดียวกันก็แอบคิดในใจ คนของหน่วยองครักษ์เสิ่นหวาแบบนาย ฉันเป็นคนใช้ค่ายกลแยกเรียกมา

นักปราชญ์ผายมือพูดว่า “นายเข้าใจผิดแล้ว ฉันรู้ว่านายเป็นผู้ตรวจการชั้นกลาง แต่ฉันไม่รู้ว่านายคือลู่ฝาน คนที่ได้ป้ายอันนี้ แม้จะมีไม่มาก แต่ก็ไม่น้อย ไม่ใช่เรื่องใหม่อะไร ชื่อนายมีค่ามากกว่าป้ายอันนั้น”

ลู่ฝานมองเขาอย่างไม่เข้าใจ พูดตามตรง ลู่ฝานไม่คิดว่าชื่อตัวเองมีค่าขนาดนั้น

นักปราชญ์ยิ้มแล้วพูดว่า “ดูจากท่าทางนาย คงยังไม่รู้ว่าชื่อนายอยู่บนรายชื่อประเทศแล้ว”

ลู่ฝานถามว่า “รายชื่อประเทศอะไร”

นักปราชญ์มองเขาด้วยสีหน้าประหลาด “ขนาดรายชื่อประเทศนายยังไม่รู้ โอเค เป็นสถานที่เล็กๆ ที่อยู่ห่างไกลจริงๆ นายควรจะออกไปเปิดหูเปิดตาบ้างนะ”

ลู่ฝานไม่โกรธเลยสักนิด เทียบวิทยายุทธกับนักปราชญ์คนนี้ อีกฝ่ายบอกว่าเขาเป็นคนจากเมืองเล็กๆ ก็ถือว่าเกรงใจมากแล้ว

ดูอย่างสุ่ยเชียนโหรวสิ พูดโพล่งออกมาว่าคนกระจอกทันที

“ผู้อาวุโส อธิบายผมหน่อยได้ไหม”

ลู่ฝานมีท่าทางถ่อมตัว

นักปราชญ์ยกเท้าขึ้นมา เกาเท้าพลางพูดว่า “รายชื่อประเทศก็คืออันดับรายชื่อบู๊ของประเทศอู่อานไง ในรายชื่อล้วนเป็นคนอายุน้อยที่มีความสามารถของประเทศอู่อาน ชื่อนายอยู่ในร้อยอันดับแรกเพียงไม่กี่วัน ไม่เลวจริงๆ”

ลู่ฝานตอบรับ แม้ไม่ค่อยเข้าใจ แต่ฟังดูเหมือนสุดยอดมาก