บทที่ 840

บ้านหิน โต๊ะหิน เตียงหิน

เป็นการจัดวางที่เรียบง่ายมาก

ลู่ฝานเดินเข้ามาในห้องกับมู่หนี แม้การเดินยังดูกะโผลกกะเผลก แต่อย่างน้อยก็เดินได้แล้ว

เพิ่งเข้ามาในห้อง ลู่ฝานรู้สึกว่าแรงกดดันน้อยลงมาก ทำให้ปราณชี่ในตันเถียนเคลื่อนไหวเล็กน้อย

มู่หนีไม่ได้หลอกเขา ที่นี่ดีกว่าข้างนอกเยอะมาก

ส่วนน้ำใสที่มู่หนีบอกเขา ลู่ฝานไม่ได้สนใจ เพราะเขาไม่ได้ต้องการเท่าไร แค่ปราณชี่ของเขาฟื้นฟูขึ้นมาเล็กน้อย เรื่องน้ำไฟเป็นเรื่องง่ายดายมาก ใช่ว่าที่นี่จะไม่มีพลังฟ้าดิน

“โอเค นายพักผ่อนที่นี่เถอะ ยาเม็ดล่ะ”

มู่หนียื่นมือไปหาลู่ฝาน ลู่ฝานโยนขวดยาให้ขวดหนึ่ง

“นี่หนึ่งขวด ฉันต้องการอยู่อย่างสงบสองสามวัน สงบแบบไม่มีใครรบกวน ถ้าเธอทำได้ หลังผ่านไปสองสามวัน รอฉันออกมา ฉันจะให้เธออีกขวด”

ลู่ฝานมองมู่หนีแล้วเอ่ยขึ้น

ตอนนี้ทำอะไรต้องเด็ดขาด พวกยาต่างๆ แค่พลังกลับคืนมา ก็เป็นเรื่องง่ายนิดเดียว

เวลาคือสิ่งสำคัญ ตอนนี้เขาไม่มีเวลา

มู่หนีไม่พูดอะไร เอายาเม็ดออกมาจากขวดหนึ่งเม็ด แล้วมองดูอย่างละเอียด

หลังผ่านไปครู่หนึ่ง มู่หนีพูดว่า “เป็นยาชั้นดีจริงๆ แต่ถ้าจะพูดว่าเป็นยาฝีมือเซียนบำเพ็ญชี่ เหมือนยังห่างชั้นกันอยู่มาก แต่ก็ใช้ได้แล้ว ฉันเก็บไว้ละ ฉันรับรองว่าพวกเด็กน้อยไม่มีทางมารบกวนนาย อย่างเช่น จ้าวซวี่ ตอนนี้ลั่วหยู่ก็โดนนายตัดเท้าไปแล้ว ฉันน่าจะขวางเขาได้ สามวัน ฉันช่วยนายขวางเขาได้สามวัน”