บทที่ 851

“เก็บไว้เหรอ”

ลู่ฝานถามอย่างไม่เข้าใจ

ฮ่วนเย่ว์พยักหน้าพูดว่า “ใช่ ไม่รู้นายเห็นไหมว่าพลังนี้ใช้งานได้ดีมาก แม้ไม่รู้ว่าใครเป็นคนทิ้งเอาไว้ แต่ระดับสูงมาก ดูเหมือนจะเก่งกว่าอาจารย์จอมปลอมของฉัน ช่วงนี้ฉันทำความเข้าใจวิธีใช้พลังนี่อยู่ที่นี่ รู้สึกได้อะไรเยอะมาก พลังระดับนี้ ทำให้ฉันเห็นหนทางที่สามารถทำได้ทุกอย่าง น่าสนใจมาก”

ฮ่วนเย่ว์ยิ่งพูด ตายิ่งเป็นประกาย ลู่ฝานเห็นประกายแวววาวในตาของเธอ

ลู่ฝานเข้าใจความคิดของเธอ เพราะตอนนี้เขาก็รู้สึกแบบนี้

แค่ขยันฝึกฝนต่อไปเรื่อยๆ เขาน่าจะเหนือกว่าคนส่วนใหญ่ เส้นทางของเขาจะกว้างขวางกว่านักบู๊ 90 เปอร์เซ็นต์บนโลกนี้ เรียกได้ว่าอนาคตของเขาสามารถใช้คำว่าไม่จำกัดมาบรรยายได้เลย

แม้สถานการณ์ของเขากับฮ่วนเย่ว์แตกต่างกัน แต่เขาเข้าใจความรู้สึกของฮ่วนเย่ว์มาก

ลู่ฝานคิดแล้วพูดว่า “เธอจะฝึกฝนต่อไปอีกสักระยะไหม เพราะยังไงเธอก็ไม่รีบนิ”

เพิ่งพูดจบ เขารู้สึกว่ามีดสั้นของฮ่วนเย่ว์มาจ่อที่คอเขาอีกแล้ว

ลู่ฝานถอนหายใจพูดว่า “มีอะไรพูดกันดีๆ ไม่เห็นต้องลงไม้ลงมือ”

ฮ่วนเย่ว์พูดอย่างไม่สบอารมณ์ “อะไรคือไม่รีบ ฉันไม่อยากอยู่ในที่บ้าๆ นี่แม้แต่วันเดียว หนึ่งคือไม่มีของกิน สองคือไม่มีที่เที่ยวเล่น แถมยังมืดมองไม่เห็นแสงอาทิตย์ นอกจากฝึกฝนก็ทำอะไรไม่ได้เลย ฉันจะฟื้นฟูพลังปราณของฉัน ฉันจะออกไป ใครชอบอยู่ที่นี่ก็อยู่ไป เพราะฉันอยู่มามากพอแล้ว”

นอกจากพยักหน้า ลู่ฝานจะพูดอะไรได้อีก ฮ่วนเย่ว์สะบัดมีดสั้นในมือออก