บทที่ 1036 ความกังวลใจของเป่หมิงยี่เฟิง

บทที่ 1036 ความกังวลใจของเป่หมิงยี่เฟิง

“คุณ ไม่ใช่ว่าพวกคุณมีความสัมพันธ์และร่วมมือกับบริษัทเป่หมิงอยู่หรือ นอกจากนี้......” เธอไม่ได้เอ่ยพูดต่อ

“แน่นอนว่าการร่วมมือกับพวกเขายังคงดำเนินต่อไป เพียงแต่ว่าก็เหมือนกับฉิงฮัว ทางฝ่ายนี้ก็มีพนักงานที่รับผิดชอบติดต่อพูดคุยโดยเฉพาะเช่นกัน ดังนั้นผมไม่มีความจำเป็นต้องถามอะไรมาก นอกจากนี้ ช่วงระยะเวลานี้ หลังจากที่เป่หมิงยี่เฟิง เจ้าเด็กนั่นขึ้นดำรงตำแหน่ง บริษัทก็มั่นคงมากกว่าเดิมเยอะ รวมถึงไม่มีเหตุการณ์วุ่นวายหรือข่าวอะไรออกมาด้วย เมื่อเทียบกับตอนที่คุณเป็น”

“คุณอย่าเอาฉันไปเปรียบเทียบกับเขาได้หรือไม่ ตอนนั้นฉันก็แค่ถูกบีบให้ขึ้นไปทำ ทั้งที่ความสามารถไม่ถึงเท่านั้นเอง ฉันได้ยินมาว่าหลังจากที่ยี่เฟิงขึ้นดำรงตำแหน่งแล้ว ก็ได้จัดการปรับปรุงบุคลากรภายในบริษัทครั้งใหญ่ เพียงแต่คนเดียวที่ไม่ถูกขยับ ก็คือฉิงฮัว”

“อืม” เป่หมิงโม่ที่ขับรถอยู่ก็รับคำง่ายๆประโยคหนึ่ง

จากน้ำเสียงก็ฟังออกว่า เขาไม่มีความสนใจในหัวข้อสนทนานี้

กู้ฮอนเห็นท่าทางการแสดงออกแบบนี้ของเขาแล้ว สุดท้ายก็ปิดปากไม่พูดอะไรอีก

เธอแอบพูดกับตัวเองในใจเงียบๆ “กู้ฮอนนะกู้ฮอน เจ้าของเรื่องไม่ร้อนใจ แต่คนรอบข้างร้อนใจแทนเสียแล้ว ตอนนี้จิตใจของเป่หมิงโม่ไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้วรู้หรือไม่ สภาพการณ์แบบนี้ในตอนนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ

เรื่องทั้งหมดล้วนกลับสู่ความสงบ ไม่มีความขัดแย้งใดๆเกิดขึ้น.......

ความสงบ เมื่อคิดถึงความสงบ กู้ฮอนก็รู้สึกถึงความไม่สบายใจที่ผุดขึ้นมาอย่างกะทันหัน ความรู้สึกแบบนี้ไม่ใช่รู้สึกเป็นครั้งแรก ดูเหมือนว่ากำลังส่งสัญญาณอะไรบางอย่างให้กับตัวเองอย่างไรอย่างนั้น

*

“ประธานเป่หมิง อีกไม่กี่วันก็จะถึงการเฉลิมฉลองเทศกาลคริสต์มาสแล้ว พวกเราจำเป็นต้องการจัดงานเลี้ยงค็อกเทล เพื่อเป็นการขอบคุณหลายๆบริษัทที่ให้ความร่วมมือกับบริษัทเป่หมิงมาในช่วงระยะเวลาหนึ่งหรือไม่ แบบนี้จะเป็นการรวมอำนาจใหม่ในปีหน้า เพื่อที่จะทำให้พวกเราสามารถยืนอยู่ได้อย่างมั่นคงไม่มีวันแพ้หรือ”

ถังเทียนจื๋อที่นั่งอยู่ตรงข้ามฉิงฮัวเอ่ยพูดแล้วลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าโต๊ะทำงานของเป่หมิงยี่เฟิง พลางนำเอกสารที่จัดการเสร็จเรียบร้อยวางลงบนโต๊ะ “นี่คือรายชื่อผู้ได้รับเชิญที่ผมร่างเสร็จแล้วฉบับหนึ่ง สำหรับเรื่องที่อยากจะเชิญใคร ไม่อยากเชิญใคร คุณก็ตัดสินใจเองนะ”

หลังจากเป่หมิงยี่เฟิงมองดูแวบหนึ่งแล้วก็พยักหน้า “ได้ ฉันจะหาเวลาว่างมาดู ส่วนเรื่องสถานที่จัดงานก็ให้คุณเป็นคนจัดการแล้วกัน”

“OK ผมจะต้องจัดงานเลี้ยงค็อกเทลที่ทำให้ผู้คนไม่มีทางลืมไปได้ชั่วชีวิตอย่างแน่นอน” ถังเทียนจื๋อยิ้มให้เขา จากนั้นก็หมุนตัวกลับไปยังที่นั่ง

ฉิงฮัวเงยหน้ามองเขา พลางขมวดคิ้วน้อยๆ เจ้านี่คิดจะทำอะไรอีก

***

แม้ว่าฉิงฮัวจะมีความสงสัยต่อถังเทียนจื๋อมากมาย แต่ตอนนี้กลับไม่สามารถทำอะไรได้

สิ่งที่เขาจำเป็นต้องทำก็เพียงแค่อยู่นิ่งๆรับมือกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปเท่านั้น

ภายในระยะเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา เขาทำแบบนี้มาโดยตลอด

ไม่มีความขัดแย้งใดๆกับถังเทียนจื๋อเป็นการชั่วคราว แบบนี้สามารถรักษาอำนาจที่มีอยู่เพียงหนึ่งเดียวเอาไว้ได้

เป่หมิงยี่เฟิงหยิบรายชื่อฉบับนั้นขึ้นมา กวาดตาอ่านรายชื่อที่อยู่บนนั้นทีละคนทีละคนรอบหนึ่ง จนกระทั่งเขาอ่านเจอชื่อของเป่หมิงโม่ คิ้วก็ขมวดน้อยๆ

คำอธิบายตำแหน่งที่อยู่ด้านหลังชื่อเขาคือ ตัวแทนประธานบริษัทGT

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นชื่อของเป่หมิงโม่อีกครั้งบนเอกสารที่เป็นลายลักษณ์อักษร

นับตั้งแต่ที่ได้รับรู้ถึงการพิจารณาตัดสินคดีควบคุมความประพฤติเป่หมิงโม่เป็นเวลาหนึ่งปีเป็นการสิ้นสุดแล้ว ก็ไม่ได้ยินข่าวคราวของเขาอีก กระทั่งเขาเข้ารับตำแหน่งตัวแทนประธานบริษัทGT ก็ล้วนไม่ชัดเจน

แน่นอนว่า นี่ก็เป็นสิ่งที่เป่หมิงโม่ไม่ให้ฉิงฮัวบอกเขา

ส่วนที่ว่าทำไมถังเทียนจื๋อถึงไม่ได้บอกเขาในเรื่องนี้ ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรแล้ว

วันนั้น นอกจากรู้ว่าเป่หมิงโม่ออกมาแล้ว ก็ยังได้รู้ข่าวที่ผู้อำนวยการโกวเข้าไปอย่างไม่คาดฝันด้วย หลายวันถัดมา ก็ได้รับภาพเป็นการยืนยันเช่นกัน

ผู้อำนวยการโกวถูกกรรมาธิการวินัยปลดให้พ้นจากสภาพการเป็นสมาชิกพรรค เพราะปัญหาเรื่องวิธีการทำงาน ทั้งยังถูกส่งตัวไปที่กระทรวงยุติธรรม เพื่อดำเนินการตรวจสำนวนและตัดสินในขั้นต่อไป

ข่าวนี้ทำให้เป่หมิงยี่เฟิงเคร่งเครียดไปช่วงเวลาหนึ่ง เพราะในใจของเขาชัดเจนเป็นอย่างมากถึงความสัมพันธ์ด้านผลประโยชน์ระหว่างตัวเอง ผู้อำนวยการโกว และถังเทียนจื๋อ

ในไม่ช้าเป่หมิงยี่เฟิงก็กลับสู่ความสงบอีกครั้ง เพราะตัวเองและถังเทียนจื๋อไม่ได้รับผลกระทบใดๆ และอยู่อย่างสงบสุขไร้ความขัดแย้งเช่นกัน

หลายเดือนถัดมา สุดท้ายแล้วเงามืดที่เก็บอยู่ในใจส่วนใหญ่ก็ถูกกำจัดออกไปแล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ช่วงเวลาที่เป่หมิงยี่เฟิงเข้ารับตำแหน่งนี้ ได้ทำเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อบริษัทเป่หมิงเป็นอย่างมากหลายเรื่อง

ก่อนอื่นการเปิดประมูลเสนอราคา Modern city ที่เป็นของภาครัฐ เขาก็นำกลุ่มโครงการที่ยอดเยี่ยมที่สุดของบริษัทเป่หมิงเข้าร่วมต่อสู้จนสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองและบริษัทเป่หมิงในแวดวงธุรกิจการก่อสร้างมากยิ่งขึ้น

ในเวลาเดียวกัน แม้ว่าจะมีวันหนึ่งที่ผู้อำนวยการโกวดึงตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้อง อย่างนั้นก็ยังสามารถใช้โครงการก่อสร้างที่ยอดเยี่ยมนี้มาพิสูจน์ตัวเองได้ว่า นี่เป็นการอาศัยความสามารถ ไม่ได้ใช้แผนการอื่นอะไรในการต่อสู้เพื่อให้ได้มา

หลังจากได้รับการสืบทอดบริษัทเป่หมิงจากคุณปู่และอารอง เป่หมิงยี่เฟิงก็อยากจะสร้างความรุ่งโรจน์อีกเป็นครั้งที่สามอย่างจริงใจ ด้วยเหตุนี้เขาจึงมีความมั่นใจมาก

*

เป่หมิงโม่นั่งอยู่บนเก้าอี้ล้อเลื่อน ตอนนี้เขาไม่ได้นั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงานเหมือนเมื่อก่อน แต่กลับหันหน้าไปทางหน้าต่างบานใหญ่ มองเกล็ดหิมะที่ยังคงบินว่อนโปรยปรายอยู่ที่ด้านนอก ไปจนถึงสามารถมองเห็นโครงร่างอาคารใหญ่ของบริษัทเป่หมิงได้อย่างเลือนราง

ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มประดับเล็กน้อย คิดถึงท่าทางเอ๋อๆของกู้ฮอนตอนที่อยู่บนรถ

“กริ๊ง.....” หลังจากโทรศัพท์ภายในบนโต๊ะทำงานดังขึ้นสองครั้ง ก็มีเสียงของเลขาลอยออกมา “ประธานเป่หมิง เมื่อครู่ดิฉันได้รับการ์ดเชิญที่ส่งมาจากบริษัทเป่หมิงค่ะ”

การ์ดเชิญที่ส่งมาจากบริษัทเป่หมิงหรือ

“คุณนำมันเข้ามาเถอะ” เป่หมิงโม่เอ่ยจบ เท้าก็ออกแรงดันบนพื้นเบาๆ หมุนกลับไปยังโต๊ะทำงานอย่างรวดเร็ว