บทที่ 1054 คริสต์มาสอีฟ

บทที่ 1054 คริสต์มาสอีฟ

หนึ่งในนั้นให้ความสนใจกับแขกที่มาเยือน ส่วนอื่น ๆ ทั้งหมดมุ่งเน้นไปที่เด็ก

เป่หมิงโม่กดแตรต่อไปอยากจะเหยียบคันเร่งลงไปและรีบออกจากกลุ่มคน

แต่ในที่สุดเหตุผลก็แพ้แรงกระตุ้น

โชคดีที่ เป่หมิงโม่แสดงความอดทนอันน้อยนิดและเพิกเฉยต่อผู้สื่อข่าวเหล่านี้ พวกเขาฉายแสงแฟลชและตัวเองก็สวมแว่นกันแดด

ไม่นาน ทหารก็เข้ามาแก้สถานการณ์และพวกเขาก็ขยับขยาย หลังจากต่อสู้กันนานกว่าครึ่งชั่วโมงในที่สุดผู้สื่อข่าวเหล่านี้ก็ยอมแพ้

เมื่อพวกเขาหลีกทางไปเป่หมิงโม่ก็คว้าโอกาสดังกล่าวและฟาดฟันเหมือนนักแข่งรถที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี

เมื่อถึงเวลาที่เขาขับรถไปที่อาคารสำนักงานใหญ่ของ บริษัทGTก็เป็นเวลากว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว

มองไปที่ชั้นแรกของอาคารไม่รู้ว่าวันนี้เป็นเทศกาลอะไรมีการสร้างซุ้มลูกโป่งขนาดใหญ่ในจัตุรัสด้านหลังซุ้มกระเช้าดอกไม้และต้นคริสต์มาสได้ก่อตัวเป็นถนนคดเคี้ยวที่นำไปสู่ประตูร้าน

ถนนยังคงปูด้วยพรมแดง

อย่างไรก็ตามวันนี้เป็นวันคริสต์มาสอีฟและเป็นวันที่ร้านอาหารของแอนนิเปิดทำการด้วย

เป่หมิงโม่ตบหน้าผาก สับสนจริงๆกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ก่อนเข้าร่วมงานเลี้ยงต้อนรับเมื่อวานนี้ยังบอก กู้ฮอน ว่าวันนี้จะมาร่วมพิธีเปิดร้านอาหารแอนนิด้วย

ตอนนี้ตัวเองไม่ได้เตรียมอะไรเลย ไม่มีแม้แต่ของขวัญ

เมื่อมองแวบที่สองก็สังเกตเห็นว่ามีรถสามคันที่มาจากทางตรงข้ามแล้วจอดที่หน้าซุ้มลูกโป่ง

นั่นคือรถของ กู้ฮอน หยินปู้ฝันและ ฉิงฮัว

เมื่อเขาเห็นกู้ฮอนเขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้และเธอจะรู้สึกอย่างไรกับเธอ บางทีสำหรับ ตระกูลเป่หมิงแม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงก็จะไม่ส่งผลกระทบมากเกินไป

ระหว่างประตูรถเปิด กู้ฮอน ลงมาก่อน วันนี้เธอแย่ลงกว่าเมื่อวานนิดหน่อย แต่เธอกังวลมากกว่าปกติ

หลังจากที่เธอลงไปประตูรถก็เปิดออกเด็กทั้งสามคนก็กระโดดลงจากรถทีละคน

ต่อไปคือ หยินปู้ฝันจะเห็นได้ว่าสิ่งที่เขาสวมในวันนี้ค่อนข้างอลังการ

ลองคิดดูว่าถ้าเขาไม่ทำตัวให้ดูน่าสำคัญสักหน่อย เขาจะแสดงให้เห็นได้อย่างไรว่าเขาให้ความสำคัญกับแอนนิและอาชีพของเธอมาก

หลังจากที่เขาลงรถ เขาก็รีบเดินไปรอบ ๆ รถและเปิดประตูข้างคนขับ

ในเวลานี้แอนนิได้ออกจากรถ วันนี้เธอใส่สูทที่ตัวเองให้

ในเวลาเดียวกัน ฉิงฮัว พา ลั่วเฉียวออกจากรถและเธอก็อุ้มเด็กไว้ในอ้อมแขน

หลังจากที่เฉิงเฉิงลงจากรถเขาก็มองหาร่างของเป่หมิงโม่ แต่มีผู้คนมากมาย เลยเป็นเรื่องยากที่จะหาเจอ

“ วันนี้พ่อไปไหน” หยางหยางและจิ่วจิ่วก็มองไปรอบ ๆ

กู้ฮอนยังคงเงียบและเธอรู้อยู่ในใจว่าแม้ว่าเขาจะไม่มาในวันนี้ แต่เขาก็ยังมีความรักให้อยู่

***

หยินปู้ฝันได้รับข่าวเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับ บริษัทเป่หมิงทางอินเทอร์เน็ตเมื่อเช้านี้

ตอนแรกเขาไม่อยากจะเชื่อเลย คิดว่าน่าจะสร้างข่าวเพื่อโปรโมทเทศกาลที่กำลังจะมาถึง

และเขาคิดว่าสื่อที่ได้รับความสนใจด้วยวิธีนี้ ตระกูลเป่หมิงจะไม่ปล่อยพวกเขาไปอย่างแน่นอน ยังไงก็ต้องทำให้ปิดฉากไปให้ได้

แต่แล้วเขาก็พบว่าแม้แต่เว็บไซต์ขนาดใหญ่และแบบเห็นหน้าก็ดันพาดหัวข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ในระดับที่แตกต่างกัน

สิ่งนี้ทำให้ หยินปู้ฝันรู้สึกว่าเริ่มไม่ชอบมาพากลแล้ว และเขาก็เริ่มสงสัยว่า เป่หมิงโม่จะจัดการกับเรื่องนี้ต่อยังไง

แต่ในตอนที่รู้สึกเป็นห่วงเขา มีอีกสิ่งหนึ่งที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับเขานั่นคือการเปิดร้านอาหารของแอนนิ

เช้าตรู่ หยินปู้ฝันขับรถไปที่ ปิ่นฮอนเป่หยวน

แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับ บริษัทเป่หมิงตอนแรกเขารู้สึกว่าเนื่องจากสื่อมีความชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องนี้สำหรับ กู้ฮอน พวกเขาควรจะรู้

ยิ่งไปกว่านั้นมีการกล่าวถึงในรายงานว่า เป่หมิงโม่และ กู้ฮอน อยู่ในขณะนั้น

การไม่พูดต่อหน้าพวกเขาก็เพราะไม่อยากทำให้อารมณ์แย่ลง

ประการที่สอง สิ่งที่สามารถบอกได้ว่าวันนี้เป็นวันที่มีความสุขสำหรับแอนนิดังนั้นอย่าเพิ่มเข้าไป

แต่ความคิดของ กู้ฮอน และแอนนินั้นคล้ายคลึงกับ หยินปู้ฝันและพวกเขาก็ไม่ต้องการที่จะพูดเรื่องนี้ทำให้ หยินปู้ฝันรู้สึกรำคาญ ท้ายที่สุดเขาและเป่หมิงโม่ก็ถือว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน

สำหรับเรื่องล่าสุดของ เป่หมิงโม่ หยินปู้ฝันไม่ได้กังวลน้อยลง ตอนนี้เรื่องนี้เกี่ยวกับบ้านเป่หมิงพูดอย่างเคร่งครัด หยินปู้ฝันไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับพวกเขา

เป่หมิงโม่ไม่ใช่คนเดียวในบ้านเป่หมิงที่มีความสามารถ

"เฮ้ ฮอนดินสีดำเป่หมิงของคุณหายไปไหนทำไมไม่เห็นเงา คุณเตือนเขาในงานเลี้ยงค็อกเทลเมื่อวานรึยัง"

ในเวลาลั่วเฉียวอยู่ในความมืด แน่นอนว่าเธอไม่มีอะไรต้องกังวลเมื่อเธอพูด

ฉิงฮัว ลากเสื้อผ้าของภรรยาของเขาและกระซิบ: "คุณไม่ต้องแปลกใจ นายไม่ได้มาเพราะเหตุผลของเขา คุณเห็นไหมว่าคุณผู้หญิงยังไม่ได้พูดอะไรเลย"

"เฮ้ จะไปไหน ที่นี่คนเยอะ ระวังหลงล่ะ" กู้ฮอนร้องออกมาขณะที่เขาดูเฉิงเฉิงและร่างเล็ก ๆ ที่เดินไป

ตอนนี้มีแค่จิ่วจิ่วที่อยู่กับเธอ อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าจะเสียอารมณ์ไปนานเพราะพี่ชายทั้งสองออกไปโดยไม่เรียกตัวเอง

"ไปหาพ่อกันเถอะ ... " หลังจากที่เฉิงเฉิงตอบและหยางหยางก็วิ่งไปที่ห้องโถงด้านหน้าของสำนักงานใหญ่บริษัทGT

หลังจากที่เฉิงเฉิงและหยางหยางออกไป ก็มีรถอีกคันจอดอยู่ข้างๆรถของพวกเขา

กู้ฮอน และคนอื่น ๆ มองไปที่รถทันที

ทันทีที่ประตูรถเปิดคนสองคนก็ลุกจากมัน