บทที่ 1074 ลึกลับเล็กน้อย

บทที่ 1074 ลึกลับเล็กน้อย

น้องมากที่กู้ฮอนจะเห็นเป่หมิงโม่ในท่าทีเช่นนี้ เขาเป็นผู้กล้าหาญที่ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน

เธอโน้มตัวไปด้วยความสงสัย: “ข้างในเขียนอะไรไว้กันแน่ มองท่าทางของคุณแล้วฉันสงสัยมาก”

หลังเธอดูเนื้อหาเสร็จ อดไม่ได้ที่จะทำท่าทางเช่นเดียวกับเป่หมิงโม่

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังวันคริสต์มาสในลานจอดรถของธนาคารxx ในรถBMWมีชายหนึ่งหญิงหนึ่งนั่งอยู่ในรถ พวกเขาจอดอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน...

***

ทำไมเป่หมิงโม่ถึงคิดไม่ถึง จดหมายโอนหุ้นฉบับนี้เกี่ยวข้องกับบริษัทเป่หมิง

ยิ่งไปกว่านั้นหากสามารถเพิ่มหุ้นที่เกี่ยวข้องอย่างเป่หมิงเฟยหย่วน จะมีมูลค่ามากกว่า51%ของหุ้นบริษัทเป่หมิง

กล่าวอีกนัย: “เขาหรือคนของตระกูลเป่หมิงสามารถกู้คืนบริษัทเป่หมิงมาโดยไม่ต้องออกแรง

“คิดไม่ถึงว่าพ่อบุญธรรมจะคอยสังเกตคุณ และสังเกตบริษัทเป่หมิง คุณวางแผนว่าจะทำยังไงกับสิ่งนี้?” กู้ฮอนมองเป่หมิงโม่ที่ขมวดคิ้ว

“ฉันยังไม่แน่ใจ ส่งฉันไปบริษัทGT ฉันจำเป็นต้องคิดให้ดี”

กู้ฮอนพยักหน้า ขับรถออกไปจากลานจอด มุ่งตรงไปยังบริษัทGT

*

หลังจากเธอส่งเป่หมิงโม่ไปบริษัทGTแล้ว ตอนแรกคิดว่าจะไปช่วยแอนนิที่ร้านอาหาร แต่เมื่อกำลังจะไป มือถือของเธอก็ดังขึ้น

น่าจะเป็นเป่หมิงโม่หรือพวกแอนนิโทรมา

คิดแล้ว เธอหยิบออกมาดูกลับเป็นเบอร์แปลก

“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าต้องการโทรหาใครคะ?”

ปลายสายมีเสียงของผู้ชายดังมา: “คุณกู้ ฉันเอง โล่ฮาน”

กู้ฮอนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย: “ออ คุณโล่ ไม่ทราบว่าคุณโทรหาฉันมีอะไรรึเปล่าคะ?”

“ตอนนี้คุณว่างไหม ผมอยากคุยด้วย”

รู้สึกแปลกใจจริงๆ พวกเขาไม่ค่อยได้คุยกัน แม้ว่าเขาจะเป็นพี่ชายของโลั่วเฉียวและเป็นครูสอนพิเศษของหยางหยาง ก็ยังรู้สึกแปลกหน้าเล็กน้อย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการพูดคุย

แต่ เธอก็ยังมีมารยาท: “ตอนนี้ฉันไม่มีธุระอะไร เราไปเจอกันที่ไหนดี?”

“คุณรู้สถานที่ไหนปลอดภัยและเชื่อถือได้ไหม?”

ปลอดภัยเชื่อถือได้? คำร้องขอของโล่ฮานพิเศษเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอลำบากใจอะไร

เธอคิดแล้วพูดว่า: “คุณรู้จักอาคารสำนักงานใหญ่ของบริษัทGTที่สร้างขึ้นใหม่ไหม ชั้นล่างมีร้านอาหารชื่อ ‘ครัวของแอนนิ’ ร้านของแอนนิ มาหาฉันที่นี่”

“อืม เดี๋ยวเจอกัน” หลังจากโล่ฮานพูดแล้วก็วางสาย

กู้ฮอนเก็บมือถือ ทำไมเธอถึงคิดไม่ออกเขาอยากมาพบตัวเองแล้วต้องร้องขอแบบนี้

แต่เดี๋ยวก็รู้แล้ว

เธอออกจากลานจอด ขับไปทางร้านอาหารของแอนนิ

“คิดไม่ถึงว่าเธอจะเปิดร้านเช้าขนาดนี้ คนอื่นๆ ล่ะ?” กู้ฮอนเปิดประตู ห้องอาหารขนาดใหญ่ เห็นเพียงแอนนิที่กำลังเก็บกวาดเอง

แอนนิหยุดกิจกรรมในมือ: “เมื่อวานเป็นวันคริสต์มาสไม่ใช่เหรอ ต้องปาร์ตี้จนดึกอยู่แล้ว ดังนั้นฉันให้พวกเขามาทำงานสายได้”

“เจอเจ้านายแบบนี้ เป็นความโชคดีจริงๆ ใช่แล้ว ที่นี่มีสถานที่เงียบสงบไหม ที่เหมาะกับการพูดคุยธุระ”

“มีแน่นอน ห้องทำงานของฉันก็ได้ ทำไมเธอมีธุระอะไรที่ต้องการสถานที่แบบนี้ ตามหลักแล้ว หากเป่หมิงโม่มาพูดคุยกับเธอ ไปชั้นบนก็ได้แล้ว”

“แอนนิ เธอพูดเล่นได้ไม่ตลกเลย พี่ชายของโลั่วเฉียวหาฉัน เมื่อกี้เขาโทรหาฉัน น่าจะมีธุระที่อยากจะพูดคุยกับฉัน”

“หาเธอ ยังต้องทำเป็นลึกลับ มีสองทางที่เป็นไปได้ ข้อแรก เกี่ยวกับเรื่องของเฉียวเฉียว ข้อสอง เขาสนใจเธอ” แอนนิหัวเราะพูดติดตลก

กู้ฮอนถลึงตาใส่เธอ: “ยังจะมาพูดเล่นอีก หากเธอยังพูดอีก ฉันจะโทรให้เขาเปลี่ยนสถานที่ทันที จริงๆ เลย คราวหน้าไม่มาคุยธุระที่เธอตรงนี้แล้ว”

***

” นี่นี่ เธออย่าโกรธสิ พอแล้วเธอขึ้นไปรอชั้นบนเถอะ เขามาแล้วฉันจะให้เขาตรงขึ้นไปหาเธอชั้นบน เครื่องดื่มผลไม้วันนี้ฉันฟรีเอาไหม”

แอนนิตบไหล่ของกู้ฮอนอย่างสนิทสนม

กู้ฮอนเบ้ปาก: “ฉันก็ไม่หวังจะเสียเงินที่นี่อยู่แล้ว โอเค ฉันไม่ขึ้นไปรอเขาแล้ว ช่วยเธอเก็บกวาดที่นี่ก่อน ให้เจ้านายใหญ่อย่างเธอทำเรื่องแบบนี้ ฉันทนไม่ได้”

แอนนิมองท่าทางของเธอแล้วยิ้ม: “ดูเธอพูดเข้า คนอื่นได้ยินจะคิดว่าฉันมีเงินมากมาย อยู่ที่นี่ เธอต่างหากเล่า นักเขียนนิยาย นักกฎหมายและอดีตประธานบริษัทเป่หมิง เหนือกว่าฉันทุกอย่าง”

“พอแล้วพอแล้ว เราไม่ต้องอวยกันไปอวยกันมาแล้ว”