บทที่ 1082 คลื่นใต้น้ำที่ปะทุแรงขึ้น

บทที่ 1082 คลื่นใต้น้ำที่ปะทุแรงขึ้น

“คือเป็นแบบนี้ หนังสือการถือหุ้นหนึ่งฉบับจะเป็นของเป่หมิงเฟยหย่วน อีกฉบับหนึ่งเป็นของโม้จิ่งเฉิงส่งให้เขา สองฉบับรวมกันก็ถึงแม้มูลค่าจะไม่เท่าเมื่อก่อน แต่ก็มากกว่าครึ่งหนึ่ง ดังนั้นฉัน......” ความจริงแล้วในใจของถังเทียนจื๋อมีความรู้สึกนึกคิดของความกลัว

แต่เขาไม่ได้รู้สึกกังวลในเป่หมิงโม่

คนอย่างพวกเขา ในที่สุดก็เข้าใจสิ่ง ๆ หนึ่ง ก็คือแพ้คือแพ้ชนะคือชนะ ถึงแม้จะมีส่วนที่ไม่อาจจะยอมรับ แต่นั่นก็คือความคิดนอกกรอบจากที่อื่นแทรกแซงเข้ามา ก็ไม่ได้ไปจมปลักกับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างมากเกินไป

สิ่งที่เขาเป็นห่วงก็คือกู้ฮอน เขาได้เพียงแต่มองเป่หมิงโม่พากู้ฮอนออกไป หลังจากนั้นก็ขึ้นรถกู้ภัย

เขารู้สึกว่าทำผิดต่อกู้ฮอน ต่อให้เธอยืนอยู่ข้างเป่หมิงโม่ ต่อให้เขาไม่ใช่ลูกของอาจารย์ ตัวเองก็ไม่อาจจะทำได้ลงคอ

***

หลี่เชินหลับตาลง เมื่อได้ยินว่าลูกสาวตัวเองถูกทำร้ายจนเจ็บ แน่นอนว่าใจเจ็บปวดที่สุด แต่อาการเจ็บใจแบบนี้ก็เพียงแค่ช่วงระยะเวลานี้เท่านั้นเอง

“อาจารย์ ลงโทษผมเถอะ กู้ฮอนตอนนี้นอนอยู่ที่โรงพยาบาล ไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง หากว่าเธอ......ผมก็คงไม่มีหน้ามาพบอาจารย์อีกแล้ว”

ถังเทียนจื๋อเป็นคนที่พูดความในใจตัวเองนับครั้งได้เลย แต่ต่อกับหลี่เชินและกู้ฮอนแล้ว ทุกคำที่พูดออกมาเป็นเรื่องจริงจากใจ

แน่นอน ต่อกับเป่หมิงโม่ก็เป็นความจริงของใจ แต่สิ่งนั้นคือความเคียดแค้นแทน

“คุณไม่ต้องมาโทษตัวเองหรอก เธออยู่ดีดีก็ออกมา แล้วถูกคุณทำร้ายก็สมน้ำหน้าแล้วล่ะ สมน้ำหน้าที่ไปปกป้องคนแซ่เป่หมิง หากจะคิดบัญชีหนี้ครั้งนี้ ก็ต้องคิดกับคนแซ่เป่หมิงคนนั้น พวกเขาแม่ลูก หนึ่งคนทำร้ายเมียฉันให้จากโลกนี้ไป ตอนนี้ลูกชายของเธอก็ยังทำให้ลูกชายฉันบาดเจ็บหนักอีก ฉันอยากจะทำมัน.......”

พอพูดถึงตรงนี้ ก็ถูกกลิ่นบุหรี่ให้สำลักและไอออกมา

ถังเทียนจื๋อได้ไปลูบหลังของอาจารย์สองสามที หลังจากนั้นก็ได้เอาน้ำชามาให้หลี่เชิน

หลังจากดื่มชา หลี่เชินก็ได้สบายตัวขึ้นมา

“อาจารย์ วางใจเถอะ ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ไม่จำเป็นจะต้องมาลับ ๆ ล่อ ๆ แล้ว ฉวยโอกาสตอนที่พวกเขาอยู่ที่โรงพยายาล ก็จัดการปัญหาคาใจของท่านเลย”

“ไม่ต้องรีบ โอกาสที่จะต้องจัดการก็มีเยอะแยะมากมาย และยังมีคนแซ่โม้อยู่ข้าง ๆ อีก ยังคงทำอะไรไม่ได้ ทางที่ดีก็คิดวิธีไว้ก่อนละกัน ไม่อาจจะเปิดเผยอะไรได้แม้แต่นิดเดียว และถ้าหากเกิดผิดพลาดขึ้นมา ลูกสาวเจ็บฉันไม่เจ็บใจหรอก แต่หากคุณเกิดอะไรขึ้น ฉันจะลำบากมากกว่านี้ คุณก็รู้ ฉันมองคุณเป็นลูกชายแท้ ๆ คนหนึ่ง”

*

เป่หมิงโม่และกู้ฮอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล

เป่หมิงยี่เฟิงดูแลงานแทนเป่หมิงโม่ชั่วคราว โดยมีฉิงฮัวด้วย เมื่อก่อนทำงานคนละทาง แต่ตอนนี้ต้องทำงานเดียวกัน

ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่คนละฝั่ง แต่ก็มีความรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก และในการทำงานก็เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

เมื่อผ่านระยะเวลาการรักษาและหายดีของเป่หมิงโม่ คนในตระกูลเป่หมิงก็ได้เริ่มให้ความสำคัญกับเป่หมิงเจิ้งเทียนในการสืบทอดกิจการ

แน่นอน สำหรับเป่หมิงโม่ที่นำตระกูลเป่หมิงกลับมาโดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ ก็รู้สึกถึงการยอมรับไปอีก

ความสามารถเช่นนี้ไม่ใช่ใครก็จะมีได้

เรื่องราวที่ผันผ่าน พวกเขาก็ได้ยอมรับให้เป่หมิงโม่เป็นประธานของบริษัทเป่หมิง

แต่สำหรับสิ่งเหล่านี้ เป่หมิงโม่ที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยก็ไม่ค่อยชัดเจน การจัดการตระกูลเป่หมิง ในใจของเขาก็ยังมีความคิดอีกหนึ่งอย่าง

ในช่วงนี้ฉิงฮัวก็ได้ติดต่อสื่อสารกับเป่หมิงโม่ตลอดเวลา

ถังเทียนจื๋อที่ออกจากตระกูลเป่หมิงอย่างเหนือความคาดหมาย สำหรับหุ้นที่เขามีอยู่ในมือ เขาก็ได้ขายออกไปหมดแล้ว

หากถูกกับเขาแล้ว หุ้นเท่านี้ก็ไม่ได้มีอะไรมากมายนัก จะดีกว่าถ้าได้เป็นเงิน เขาก็จะสามารถใช้เงินส่วนนี้ในการก่อกวนตระกูลเป่หมิง

ความจริงมูลเหตุนี้ก็ง่ายมาก ก็คือไม่ได้คิดถึงเรื่องของเวลา

อาการบาดเจ็บของเขามันน้อยนัก และร่างกายของเขายังแข็งแรงอยู่ ต่อให้ได้รับการโจมตีแบบกู้ฮอน ร่างกายของเขาก็ยังสามารถที่จะแบกรับไว้ได้

***

สิ่งที่กู้ฮอนได้รับ ถึงแม้จะเป็นแรงที่รุนแรงมาก แต่ตอนนั้นถังเทียนจื๋อก็ได้ผ่อนแรงไปเกือบครึ่งหนึ่งแล้ว

เป่หมิงโม่ไม่กี่วันก็สามารถกลับมาเหมือนเดิมได้ อาการบาดเจ็บไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่อะไรแล้ว

แต่อาการของกู้ฮอนหากเปรียบกับเขาแล้วจะหนักกว่ามาก

หลังจากที่ตรวจเสร็จ ไหล่ของเธอหัก

และตอนที่เธอโดยโจมตี หัวของเธอก็ได้รับการกระทบอย่างรุนแรง ดังนั้นหลายวันมานี้เธอก็มีอาการสะลึมสะลือ

ซึ่งส่วนนี้ทำให้เป่หมิงโม่เป็นห่วง

มองเธอที่หลับตาอยู่ และเครื่องที่มีเสียง ๆ เดียว “ตี๊ด ๆ ๆ ”

ถ้าหากนำความเจ็บปวดของเธอมาเปลี่ยนเป็นตัวเองได้ก็นับว่าดีมากมายเลย

หลายปีที่ผ่านมาเธอก็ได้รับความเจ็บปวดมามากพอแล้ว

จะไม่พูดต่ออย่างอื่น ตอนที่อยู่กับตัวเอง ก็ไม่อาจจะนับได้แล้วล่ะ