บทที่ 1121 ฝนแท่งเหล็กให้เป็นเข็ม

บทที่ 1121 ฝนทั่งเหล็กให้เป็นเข็ม

แต่ความหลงใหลแบบนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหนล่ะ? มีหลักการทฤษฎีบอกไว้ว่าสิบแปดถึงสามสิบเดือน เป็นช่วงระหว่างที่ผ่านประสบการณ์ความรัก ความหลงใหล ที่ลดระดับลง สุดท้ายแล้วก็กลายเป็นการใช้ชีวิตที่มั่นคงยั่งยืน หรือต่างคนต่างไป

อีกทฤษฎีหนึ่งคือเพียงระยะเวลาสั้นๆไม่กี่วันหรือไม่กี่ชั่วโมง หลายสิบชั่วโมง หลายชั่วโมง....

คนส่วนมากเรียกสิ่งนี้ว่า “รักแรกพบ” ความรักที่มั่นคงแข็งแรงอย่างบ้าคลั่งที่สุด

แต่อายุกับความคงทนของความรักดังกล่าวจะยิ่งสั้นลง สถานการณ์ความทรงจำส่วนใหญ่ที่ยังคงอยู่หลังจากความหลงใหลสิ้นสุดลงด้วยการเลิกรา

เหตุผลงานมาก อย่าทำสิ่งที่เกินพอดี

คนสมัยก่อนมักพูดว่า ใช้ชีวิตต้องใช้เวลานาน ชีวิตเป็นแบบนี้ ความรักก็เช่นเดียวกัน

วันนี้มีเหล้าวันนี้เมา เหมือนมีชีวิตที่งดงาม แต่ในที่สุดยังไงก็ต้องเผชิญหน้ากับ สถานการณ์ที่พรุ่งนี้ต้องดื่มน้ำเย็น คนรักอยู่ในอีกมุมหนึ่งเท่ากับเพื่อน

เพื่อนกินเพื่อนดื่มคนไหนที่ไม่เคยพบกับสองสิ่งนี้? เวลาดื่มเวลากินก็ใจอยู่ข้างกาย พูดแต่เรื่องที่เต็มไปด้วยความเมตตากรุณาความยุติธรรมมารยาทและภูมิปัญญา เมื่อดื่มเหล้าหมดแล้ว หลังจากทานเนื้อหมดแล้วล่ะ? ถึงเวลาที่ต้องช่วยเหลือกันจริงๆ ก็จะไม่เห็นแม้แต่เงาใครสักคน

คนรักแบบนี้ก็เป็นเช่นนี้ ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย ต่างก็มีเป้าหมาย เมื่อพวกเขาอยากได้ “ความหวาน” ก็จะพูดจาอ่อนหวาน ยินยอมทำให้ทุกอย่าง แต่เมื่อถึงเวลาที่ต่างคนต่างต้อง “พึ่งพากัน” จะหายสาบสูญไปจนหมดสิ้น

นี่ก็คือชีวิตคน

คนที่โชคดี จับมือกับอีกคนหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นคนที่ตนเองรัก หรือว่าคนที่รักตนเอง แล้วใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอดชีวิต

คนที่โชคไม่ดี ก็จะต้องผ่านประสบการณ์การเปลี่ยนแปลงจากความรักอย่างมากมาย บางทีอาจจะได้รับความเจ็บปวดจากคนอื่น ทีบางอาจจะเป็นการทำร้ายคนอื่น.....

แต่แน่นอนพวกเขาก็จะมีเหตุผลที่จะพูดให้ตัวเองหลุดพ้น สุดท้ายก็จะเอาปัญหาทุกอย่างโยนให้กับคนอื่น ให้ตัวเองได้เป็นฝ่าย “ถูกกระทำ”

ระหว่างเป่หมิงโม่กับกู้ฮอน พวกเขาผ่านเรื่องราวต่างๆมาด้วยกันอย่างมากมาย พูดได้ว่าช่วงแรกๆมีแต่เรื่องแย่ๆมากกว่าเรื่องดีๆ สิ่งที่ผูกมัดระหว่างพวกเขาตั้งแต่แรกจนถึงสุดท้ายก็คือลูก

แต่หลังจากที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันแล้ว ก็ค่อยๆกลายเป็นความรู้สึกอีกแบบหนึ่ง ต่างคนต่างก็หาเจอจุดเด่นของกันและกัน จนเพียงพอที่จะเป็นสิ่งดึงดูดตัวเอง

พวกเขาต่างก็เป็นคนฉลาด ไม่ได้เลือกที่จะถลำลึกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น แต่เลือกที่จะทดลองทีละนิด

จะไม่มีวันก้าวไปข้างหน้าจนกว่าจะพบเหตุผลเพียงพอที่จะโน้มน้าวตัวเอง

พวกเขาต่างคนต่างก็มีเหตุผลและข้อกังวลของตัวเอง

เป่หมิงโม่ในฐานะที่เป็นประธานบริษัทที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง เป็นคนที่เป็นที่นิยมเรื่องเยอะปัญหาเยอะอยู่แล้ว และผู้หญิงที่อยู่ข้างกายเขาก็ล้วนเป็นคนที่มีชื่อเสียงไม่มากก็น้อย

ในฐานะที่เป็นผู้ชายคนหนึ่ง เผชิญหน้ากับผู้หญิงแบบนี้ ไม่สามารถที่จะไร้ซึ่งเยื่อใยไมตรี

ความรู้สึกนึกคิดของผู้หญิงลึกดั่งทะเล กู้ฮอนก็เป็นเช่นนี้

เธอเติบโตมากับชีวิตที่ค่อนข้างซับซ้อน ผ่านประสบการณ์ถูกทอดทิ้ง ถูกหลอกใช้ เพื่อช่วยแม่บุญธรรมที่คิดว่าเป็นคนที่ดีกับตัวเองที่สุด โดยเซ็นสัญญาหนึ่งฉบับ

นับตั้งแต่นั้นมาก็เริ่มเกี่ยวข้องพัวพันผู้ชายเย็นชาคนนี้ ด้วยความสัมพันธ์ที่บอกไม่ถูก

ด้วยเหตุนี้ทำให้เธอ หยุดเพ้อฝันถึงชีวิตที่สวยงามในอนาคต....

ดูเหมือนชีวิตในอนาคตของเธอ จะไร้ซึ่งสีสัน จะได้ใช้ชีวิตอยู่แต่ในความมืดอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ดูเหมือนพวกนี้จะค่อนข้างไม่ยุติธรรมกับตนเอง แต่สวรรค์ก็ยังนับว่าเห็นใจเธอ เพราะความมีเมตตาของเธอ

ก่อนอื่น ในขณะที่กำลังสูญเสียทุกอย่าง ได้มอบลูกชายให้เธอสองคน ต่อให้เธอต้องสูญเสียไปแล้วหนึ่งคน ก็ยังเหลืออีกคนไว้ข้างกาย

ลูกแฝดที่สามารถเห็นได้แค่คนเดียว ก็จะทำให้คิดถึงอีกคนในทันใดนั้นจะทำให้มีความรู้สึกอย่างไร

ด้วยเหตุนี้ หลังจากนั้นหลายปี ลูกชายคนนั้นของเธอที่หายไปได้กลับมาอยู่ในสายตาของเธอ และก็อยู่ข้างกายของเธออย่างไม่คาดคิด

กลับมาของลูกชายทำให้เธอมีแรงฮึดสู้ขึ้นมาใหม่

ต่อมา หลังจากที่หาลูกชายกลับมาได้แล้ว ก็มีลูกสาวที่น่ารักเพิ่มมาอีกคน ทำให้มีทั้งลูกชายและลูกสาวอย่างครบถ้วน จนกลายเป็นคำว่า “ดี”

คำว่า “ดี” นี้ ได้มาอย่างไม่ง่ายเลย

และเธอก็หาความรักความผูกพันจากญาติพี่น้องที่ขาดหายกลับคืนมา หวีหรูเจี๋ยกับโม้จิ่งเฉิงมีความอบอุ่นแก่เธอ และทำให้เธอสามารถลุกขึ้นออกมาจากห้วงจิตใจที่เคยถูกทำร้าย

ชีวิตที่ข้างบนมีผู้ใหญ่ ด้านล่างมีลูกเล็ก ดูเหมือนเป็นชีวิตที่ครบสมบูรณ์แล้ว

เรื่องดีๆบางครั้งก็ไม่ใช่ความสมบูรณ์แบบทั้งคู่ โดยส่วนมากแล้วจะมาทีละอย่างทีละครั้ง

เพื่อนที่ดีที่อยู่เคียงข้างเธอเสมอ และเป็นกำลังใจทำให้เธออยู่รอดผ่านช่วงเวลาที่มืดมนนั้นมาได้

สุดท้าย เมื่อทุกอย่างกำลังจะมาถึง ก็หาแม่แท้ๆของตนเองแล้ว

ไม่สามารถที่จะปฏิเสธได้ว่า ช่วงเวลานั้นสำหรับกู้ฮอน เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด สีสวยงามทุกอย่างล้วนโอบล้อมอยู่ข้างกายของเธอ

แต่เมื่อเรื่องทุกอย่างกำลังจะพัฒนาไปถึงที่สุด ก็มักจะเกิดการเปลี่ยนแปลงไม่มากก็น้อย

ในชีวิตของมนุษย์ตลอดทั้งชีวิต ไม่สามารถที่จะได้พบแต่ความราบรื่น จะต้องมีอะไรที่ต้องผิดหวังเสียใจบ้าง

ความสมบูรณ์แบบเก้าประการ ถือเป็นความโชคดีแล้ว

การจากไปของลู่ลู่ ผลกระทบต่อสภาพจิตใจของเธออย่างล้ำลึก

แน่นอน มีผู้อาวุโสล้อมรอบตัวเธอ มีลูกกับเพื่อนที่ดี ให้กำลังใจเธอ ทำให้เธอผ่านเหตุการณ์นี้มาได้อย่างราบรื่น