บทที่ 851 ผลสรุปมีสองอย่าง

บทที่ 851 ผลสรุปมีสองอย่าง

“เฉิงเฉิง เรื่องมันก็ผ่านมานานมากแล้ว คุณไม่เห็นตอนนี้เหรอ รายการของพวกเขาก็ยังคงดังอยู่ถึงตอนนี้ และยังไปเปิดการแสดงที่ต่างประเทศอีก ถึงแม้คนที่เข้าร่วมจะมาจากหลายที่ แต่ก็มีหลายคนที่หาความฝันของตัวเองพบ คุณอย่าไปเพื่อการกระทำของบางคน ทำให้การใหญ่มันเสียไป อีกอย่าง ฉันและแม่คุณก็ได้ผ่านเรื่องราวทุกข์ยากมามากมายคุณรู้ไหม ?”

เฉิงเฉิงได้ฟังคำพูดของหยางหยาง ก็กลับกลายเป็นเงียบลง เขายอมรับว่าที่หยางหยางพูดมาไม่ใช่ไม่มีเหตุผล

เขาได้ยักคิ้วขึ้นมา กำลังคิดอยู่ว่าคำที่ตัวเองพูดก่อนหน้ามันจะยืนหยัดเกินไปหรือเปล่า

อาจจะเป็นเพราะว่าตัวเองที่อยู่กับพ่อมานาน แล้วก็ไม่ได้รู้สึกว่าชีวิตที่ลำบากมันเป็นอย่างไร

เขาคิดเพียงแต่ว่าหากแม่ของเขาไปแต่งงานกับคนอื่น หากมีลูกอีกคนหนึ่งแล้ว คุณแม่จะดีต่อกับลูก ๆ ทั้งสามไหม

หรืออาจจะรู้สึกถูกใจกับความคิดของหยางหยาง ให้คุณแม่หาคนที่ชอบและรัก ซึ่งจะเป็นการเลือกที่ดีที่สุดของคุณแม่

แต่ก่อนหน้านี้เขาได้แสดงอาการที่ปฏิเสธกับการที่คุณแม่จะเข้าร่วมรายการนี้ แต่ทำไมตอนนี้กลับรู้สึกสับสน ?

เฉิงเฉิงได้เข้าสู่สถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

......

อาหารกลางวันที่แสนอร่อยกลับกลายเป็นรสชาติที่จืดชืด

หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จ หยางหยางกับลั่วเฉียวก็ได้คิดว่าจะทำอย่างไรให้คุณแม่ไปเข้าร่วมรายการทีวีหาคู่

เฉิงเฉิงก็นั่งอยู่ที่ห้องรับแขกอย่างไร้อารมณ์ จิ่วจิ่วก็นั่งอยู่กับแอนนิเป็นเวลานาน

“เฉิงเฉิง ที่อารมณ์ไม่ดีก็เพราะว่าเรื่องของหยางหยางหรือ ? ” แอนนิเดินไปเดินมา ขณะที่พูดก็ทำการปลอกแอปเปิลให้เขาเสร็จพอดี “ขอบคุณน้าแอนนิ” เฉิงเฉิงรับแอปเปิลมา แต่ก็ถือไว้ที่มือของตัวเอง แล้วก็เล่นไปเล่นมา

“คุณน้าแอนนิ ตอนนี้ฉันกำลังสับสนแปลก ๆ ใจหนึ่งไม่อยากให้คุณแม่ไป แต่ก็รู้สึกว่าที่หยางหยางพูดก็มีเหตุผล”

แอนนิได้ไปนั่งใกล้ ๆ เขา แล้วก็เอามือลูบหัว “ฉันเข้าใจ คุณและหยางหยางก็อยากให้คุณแม่ได้ดี แต่ เรื่องแบบนี้ ฉันรู้สึกว่าหยางหยางทำเกินไปหน่อย แต่กลับดีกับแม่ของคุณนะ ฉันและแม่คุณเป็นพี่น้องกัน แต่ก็ไม่อยากให้เธอมีชีวิตที่เหลือผ่านไปแบบนี้ แต่ยังไงคุณก็ยังอายุน้อย ยังมีทางอีกไกลที่จะต้องเดิน ถึงแม้คุณพ่อของคุณปรากฏออกมาแล้ว แต่ฉันรู้สึกว่าเขาและแม่ของคุณยังมีความสัมพันธ์ที่น้อยไปหน่อย หากทำการแข็งทื่อเช่นนี้ลงไป ก็ให้แม่คุณไปหาคนใหม่เถอะ และขณะเดียวกันก็มีคนที่ชอบเธอ แบบนี้ถึงจะให้คนที่ชอบแม่ของคุณเลือกแม่ของคุณใช่ไหมล่ะ ”

เฉิงเฉิงพยักหน้า ถึงแม้เขาจะอายุน้อย แต่ก็สามารถเข้าใจได้

“คุณน้าแอนนิ ฉันเข้าใจว่าหยางหยางคิดดีกับแม่ แต่ก็ยังมีความคิดที่มากมาย หยางหยางก็มีความเกินไปอยู่เช่นกัน โดยเฉพาะคุณแม่ หากพูดถึงอารมณ์ของเธอแล้วคงจะไม่ยอมแน่นอน ฉันคิดว่าหากหยางหยางทำเช่นนี้คุณแม่จะยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่ พวกเรามาช่วยคิดวิธีกันดีกว่า ถึงจะเรียกว่ายิงนัดเดียวได้นกสองตัว”

แอนนิพยักหน้า “เอาล่ะ อย่าไปคิดคนเดียวเลย ไปปรึกษาหยางหยางกันเถอะ”

......

เฉิงเฉิงพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วขึ้นไปด้านบน

หยางหยางกำลังปรึกษากับลั่วเฉียวอยู่ จะทำอย่างไรให้กู้ฮอนไปเข้าร่วมถ่ายทำรายการหาคู่

แต่เหมือนกับว่าจะไม่มีผลอะไรออกมาเลย

ณ ตอนนี้ หยางหยางก็เห็นเฉิงเฉิงขึ้นมา เขาก็เลยใช้ภาษามือให้ลั่วเฉียวเงียบ

เขาไม่อยากจะให้ความคิดตัวเองให้เฉิงเฉิงได้รับรู้

เพราะว่าเฉิงเฉิงยืนคนละข้างกับเขา

“พวกคุณคิดไม่ออกใช่ไหมว่าจะให้แม่ไปเข้าร่วมรายการอย่างไร ?”

หากที่ไม่ให้คุณแม่เข้าร่วมจนถึงเห็นด้วยในการเข้าร่วมรายการ หากมองไปยังเฉิงเฉิงแล้วเป็นเรื่องที่ยากที่จะเปลี่ยนความคิดนี้

แต่เฉิงเฉิงเป็นเด็กที่รู้เรื่อง

แต่หยางหยางยังเห็นเฉิงเฉิงเป็นศัตรูอยู่ “พวกเราคิดออกไม่ออกมันก็ไม่ใช่เรื่องของคุณ”

เฉิงเฉิงถูกหยางหยางปฏิเสธเข้าแล้ว ก็เลยไม่ได้พูดต่อไป

“หยางหยาง คุณไม่อยากจะฟังเฉิงเฉิงบ้างหรือ ? ” ตอนนี้แอนนิได้อุ้มจิ่วจิ่วด้วย

“คุณน้าแอนนิ เขาไม่ได้อยู่ฝั่งพวกเรา เพราะอะไรฉันจะต้องฟังเขาล่ะ ? ” หยางหยางมีท่าทีที่ยืนหยัด

“เมื่อกี้ฉันพูดกับเฉิงเฉิงแล้ว พวกคุณล้วนเป็นเด็กที่ดี คิดดีเพื่อคุณแม่ ตอนนี้เขาก็เห็นด้วยกับความคิดของพวกคุณ เขามาครั้งนี้ก็เพื่อที่จะช่วยพวกคุณคิดไงล่ะ”

หยางหยางยังมีความสงสัยและมองไปยังแอนนิ แล้วก็มองเฉิงเฉิง “จริงหรือ ? ”

แอนนิยิ้ม “ทำไมหรือหยางหยาง หรือว่าแม้คำพูดของฉันคุณก็ไม่เชื่อแล้ว ?”

หยางหยางส่ายหัว “ไม่ใช่หรอกคุณน้าแอนนิ เพียงแค่เห็นความคิดของเฉิงเฉิงอยู่ดีดีก็เปลี่ยนในทันใด ฉันก็เลยมีความงงงวยนิดหน่อย”

“หยางหยาง คิดมากไปแล้ว เฉิงเฉิง พูดความคิดของคุณหน่อยไหม ?”

แอนนิพูดอยู่ แล้วหันไปพยักหน้ากับเฉิงเฉิง “เฉิงเฉิง”

เฉิงเฉิงครุ่นคิดแล้วพูดว่า “ตอนที่ฉันรู้ว่าขณะที่หยางหยางได้ทำการประกาศหาคู่อินเทอร์เน็ต ฉันก็รู้สึกว่าคุณแม่จะต้องไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้แน่นอน”

“ดูสิ ดูสิ ฉันก็บอกแล้วไง ฉันกับเขาไม่ใช่ฝั่งเดียวกัน”

“หยางหยางอย่าเพิ่งรีบ ให้เฉิงเฉิงพูดเสร็จก่อน”