บทที่ 855 เป็นเรื่อง ๆ ไป

บทที่ 855 เป็นเรื่อง ๆ ไป

เฉิงเฉิงพูดกับโม้จิ่งเฉิงและหวีหรูเจี๋ยว่า “คุณยาย คุณตาโม้ พวกคุณไม่ต้องรีบหรอก ฉันไปดูคุณพ่อมา เขาสบายดี ไม่มีใครทำให้เขาลำบากใจ เรื่องของกล่องอาหารจะจริงเท็จยังไงก็ยังสับสนอยู่ ฉันจะกลับไปคิดให้ดีดีก่อน แต่พวกคุณจะต้องสัญญากับผมก่อน นั่นก็คือหากยังไม่มีผลอะไรออกมา อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร รวมถึงคุณยายเจียง ได้ไหม ?”

โม้จิ่งเฉิงและหวีหรูเจี๋ยพยักหน้า พวกเขาก็อยากจะรู้ว่าเรื่องราวทั้งหมดใครเป็นคนทำ เพราะว่าดูไปแล้ว มีเพียงแต่จะหาบุคคลที่สาม เรื่องราวถึงจะชัดเจนได้

ขณะที่กลับไปบ้านของลั่วเฉียว เฉิงเฉิงได้อยู่ที่ด้านหลังของรถแท็กซี่ ก็กำลังคิดอยู่อย่างตั้งใจ

คุณยาย คุณแม่ คุณยายเจียง ไม่ว่าใครเป็นคนทำ ก็ส่งผลกระทบต่อตระกูลเป่หมิงกันทั้งนั้น

ระหว่างคุณพ่อและคุณยาย และคุณยายกับคุณยายเจียง และคุณยายกับคุณย่า และคุณยายเจียงกับคุณย่า และคุณพ่อกับคุณย่า......

ความสัมพันธ์ของพวกเขาทำให้เฉิงเฉิงเริ่มจะปวดหัวขึ้นมา

......

ปวดหัวก็ปวดหัว แต่เรื่องนี้ก็จะต้องให้ตัวเองมาลงมือทำเอง

ตอนนี้ถึงแม้ว่าคุณพ่อจะไม่ได้รับความลำบากอะไร แต่ก็อยู่ที่นั่นตลอดก็คงจะไม่ดี

คุณแม่ตอนนี้ได้ทำงานแทนตระกูลเป่หมิง ทุกวันก็ออกเช้ากลับค่ำ เฉิงเฉิงก็เป็นห่วงร่างกายของคุณแม่

เพียงแต่คุณพ่อออกมาอย่างปลอดภัย คุณแม่ก็จะไม่ต้องกดดันอะไร และเขาเข้าใจตัวเองชัดเจนที่สุด การตายของคุณย่าจะต้องเกี่ยวกับคุณพ่ออย่างแน่นอน แต่ก่อนที่ยังไม่ทำให้คุณพ่อพ้นมลทินได้ ในใจของเธอจะต้องโกรธเกลียดคุณพ่ออย่างแน่นอน ถึงแม้เธอจะไม่แสดงมันออกมา

ขณะที่รอเฉิงเฉิงกลับไปยังบ้าน ข้างนอกก็ตะวันเริ่มตกดินแล้ว แต่กู้ฮอนก็ยังไม่กลับมา

เขาขึ้นบนตึกอย่างไร้เสียง ได้นั่งลงบนเตียงของตัวเอง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล

“เฉิงเฉิง มีความคืบหน้าบ้างไหม คุณยายได้ให้ข้อมูลอะไรบ้างหรือเปล่า ?” ขณะที่หยางหยางพูด ก็ได้เอาเกมทิ้งไปอีกด้านหนึ่ง แล้วก็เดินมาหาเขา

“เรื่องของคุณพ่อมีเงื่อนงำอยู่มาก” เฉิงเฉิงได้บอกสิ่งที่เขารู้จากหวีหรูเจี๋ยให้กับหยางหยาง

หยางหยางฟังเสร็จแล้ว ก็ได้ไปตบไหล่ของเฉิงเฉิง “เรื่องนี้คุณยายไม่อาจจะไม่มีความสัมพันธ์ได้เลย พวกเราไปหาเธอหน่อยเป็นไงล่ะ ? ”

เฉิงเฉิงเมื่อรู้ว่าน้ำซุปเป็นฝีมือของเจียงฮุ่ยซิน ก็รู้สึกเริ่มสงสัยในตัวเธอ

แต่ตัวเองตั้งแต่เด็กจนโต ก็ถูกเธอเลี้ยงมาโดยตลอด ก็เลยเกิดความรู้สึก เขาไม่อาจจะยอมรับได้ว่าคนที่ทำให้คุณย่าตายจะเป็นเจียงฮุ่ยซิน

หยางหยางรู้สึกมีความคิดที่ไม่ตรงกับเขา ก็เพราะว่าเขาและเจียงฮุ่ยซิน ไม่ได้มีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับเหมือนเฉิงเฉิง ตอนนี้เพียงแต่ว่าใบหน้าไม่ตรงกับใจเท่านั้นเอง

“เรื่องนี้จะต้องวางแผนระยะยาวเลยนะ ไม่อาจจะสรุปได้ในเวลาสั้น ๆ หากเกิดเป็นการสร้างมลทินให้กับคุณยาย เธอจะต้องเสียใจเป็นอย่างแน่นอน” เฉิงเฉิงก็ยังรู้สึกว่าเรื่องนี้จะต้องระมัดระวังให้ดีดีสักหน่อย

แน่นอนว่าหยางหยางรู้ถึงความคิดของเฉิงเฉิง ต่อให้คำตอบจะปรากฏต่อหน้าตัวเอง แต่เฉิงเฉิงก็ยังคงจะต้องคิดอยู่ดี

แต่ตอนนี้เขาก็ได้เพียงแค่ให้เฉิงเฉิงไปหาคำตอบ ถึงจะให้เขายอมรับและตายใจ

“บ้านพวกเราไม่ใช่คุณตาติดตั้งกล้องวงจรปิดไว้ไม่ใช่หรือ ? ก็เอามาดูดูว่าเมื่อหลายวันก่อนเกิดอะไรขึ้น เรื่องนี้ก็จะกระจ่างขึ้นมาเองแหละ” หยางหยาง ก็ได้เอาวิดีโอที่บันทึกในคลาวด์ไดรฟ์เอาออกมาจากคอมตัวเอง

เฉิงเฉิงก็รู้สึกว่าอาจจะเป็นวิธีนี้ที่ทำให้เรื่องราวทั้งหมดจะกระจ่างออกมา แต่ก็ได้คิดถึงปัญหาอีกหนึ่งอย่าง “แต่ว่า พวกเราไม่ได้มีกล้องวงจรปิดที่ห้องครัวนี่นา ต่อให้คุณยายเป็นคนทำ แต่พวกเราไม่เห็น ก็ไม่ได้มีหลักฐานอะไร”

“นี่ก็จะต้องดูโชคของพวกเราแล้วล่ะ เอาล่ะ ไม่ต้องคิดมากแล้ว คุณไม่ใช่จะช่วยคุณพ่อผ่านเรื่องราวนี้ไปไม่ใช่หรือ ? ก็รีบ ๆ ไปหาหลักฐานเถอะ ” หยางหยางพูดเสร็จ ก็เริ่มเปิดเอกสารวิดีโอที่บันทึกขึ้นมา

เฉิงเฉิงมองหยางหยาง “คุณไม่ใช่อยากจะหาพ่อใหม่ให้แม่หรือ ? ทำไมจะต้องช่วยคุณพ่ออีกล่ะ ?”

หยางหยางหัวเราะเบา ๆ “ถึงแม้ฉันจะมีความคิดไม่ค่อยดีกับคุณพ่อ แต่คุณพ่อก็ยังดีกับฉันอยู่บ้าง ก็แยกเป็นเรื่อง ๆ ไป พวกเราหาพ่อใหม่ ก็ไม่ใช่ให้คุณแม่มีชีวิตที่ดีกว่านี้หรอกหรือ ”

เฉิงเฉิงพยักหน้า แล้วก็เปิดคอมตัวเอง จึงค่อยเริ่มสืบเสาะหาความจริงต่าง ๆ

มีเอกสารเป็นสิบ ๆ เรื่อง ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่จะมาทำภายในระยะเวลาอันสั้นเลย แต่ก็ยังคงมีความคิดที่จะช่วยคุณพ่อให้พ้นจากมลทิน เฉิงเฉิงและหยางหยางก็ได้ร่วมมือกันเพื่อที่จะค้นหาหลักฐาน

“อาจารย์ พวกเราจำเป็นจะต้องทำร้ายตระกูลเป่หมิงขนาดนี้เลยหรือ ? ตอนนี้กู้ฮอนเป็นประธานบริษัทตระกูลเป่หมิงแล้ว ที่พวกเราทำไม่ใช่ทำให้เธอเข้าสู่ความอันตรายหรอกหรือ ?”

ห้องทำงานของหลี่เชิน

ถังเทียนจื๋อก็มีใบหน้าที่ค่อนข้างจริงจังมองไปยังคนที่นั่งอยู่ด้านหลังห้องทำงาน ก็คือหลี่เชินที่กำลังสูบบุหรี่

เมื่อสักครู่นี้ก็ได้นำความคิดของตัวเองที่ตกเป็นผลึกออกมาบอกให้กับลูกศิษย์ตัวเอง ความจริงแล้วเขาก็ไม่ได้อาจจะทำการตัดสินแบบนี้

แต่พวกเขารู้ว่าการตายของลู่ลู่กับเป่หมิงโม่มีความเกี่ยวข้องกัน ก็รู้สึกว่าการก้าวเดินมาถึงตรงนี้ก็ไม่ควรที่จะทำ ซึ่งทำให้ลูกสาวตัวเองเข้าสู่สถานการณ์ที่อันตราย นั่นก็คือสิ่งที่น่าเสียดาย