บทที่ 896 ยังไงถึงจะเหมือนสไตล์​ของผม

บทที่ 896 ยังไงถึงจะเหมือนสไตล์​ของผม

เป่หมิงโม่พยักหน้า​เบาๆ:"สำหรับนายและ'เบลล่า'​ต่างไม่ได้รับการลงโทษ​ ไม่เพียงเช่นนี้​ สำหรับความคิดที่แปลกใหม่​และมหัศจรรย์​ของนายพ่อก็ยอมรับด้วย​ ที่สำคัญพ่อสนับสนุน​นายแสดงความคิดจินตนาการ​ได้อย่างเต็มที่​ นี่เป็นสิ่งที่ล้ำค่า" พูดจบ​ สายตาของเขาย้ายไปที่'เบลล่า'​ "สำหรับมัน........"

วินาที​นี้​ เฉิงเฉิงและหยางหยางฟังถึงตรงนี้​ ในที่สุดโล่งอกแทน'เบลล่า'​เสียที​ แต่ว่า​ สำหรับเรื่องการสนับสนุน​จาก​พ่อ​ พวกเขามีความสนใจอยากฟังดูสักหน่อย

" อืม ถ้าอย่างนั้น​ก็อนุญาต​ให้​มันเข้าออกในบ้านได้ทุกที่​เลยก็แล้วกัน​ แต่ว่าถ้าหาก​ทำให้ข้าวของทุกอย่าง​ในบ้านมีร่องรอย​จากการเสียหาย​ ถ้าอย่างนั้น​ผลที่ตามมาก็ไม่ต้องให้เอ่ยแล้วนะ"

"พ่อครับ​ ผมรับรอง​กับพ่อได้เลย'เชี่ย' ต้องเป็นหมาที่รักษามารยาทได้ดีที่สุด" ทันทีนั้นหยาง​หยางยิ้มแย้ม​อย่างดีอกดีใจ​ และรับรองเพื่อ'เบลล่า'​อย่างสุดกำลัง

เป่หมิงโม่พยักหน้า​ จากนั้นเปลี่ยน​เรื่องทันที:" ยังมีอีก​ พ่อได้ยินว่าพวกนายอยู่​ที่​นี่​ คนนอนกับหมาบ่อยๆ? มีเรื่องเช่นนี้จริงๆรึเปล่า​"

" เออ.......... " วินาที​นี้​เฉิงเฉิงและหยางหยางต่างเงียบสนิท​ แต่ว่าหยางหยางไม่ได้แก้ตัว​ เพราะว่าช่วงนี้พวกเขาอยู่​กับ'เบลล่า'​บ่อยๆมันเป็นความจริง

บางครั้งพวกเขานอนอยู่บนพื้น​ 'เบลล่า'​ก็จะกระโดด​เข้ามา​ ต่อให้นอนอยู่บนเตียง​ 'เบลล่า'​ก็จะกระโดด​เข้ามาเบียดพวกเขา​

สำหรับเด็กๆ เป็นเรื่องปกติ​ที่ชินเสียแล้ว ตอนนี้คุณ​พ่อพูดเรื่องนี้​ คงไม่ได้จะตบหัวก่อน​ แล้วค่อยมาลูกหัวทีหลังหรอกนะ........

เป่หมิงโม่มองหน้าลูกทั้งสองคน​:" พวกนายไม่ตอบ​ ดูท่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง"

"เฉิงเฉิงพยักหน้า​:" พ่อครับ​ เรายอมรับผิดแล้วครับ​ แต่ว่ามันเป็นเพราะว่า​ความสัมพันธ์​ของเรากับ'เบลล่า'​ดีมากเลยนะครับ​ ได้โปรด​ท่านอย่าทำให้'เบลล่า'​ลำบากใจอีกเลยได้มั้ยครับ? "

เป่หมิงโม่ยักคิ้ว​เบาๆ:" เฉิง นายขอร้องเพื่อมันหรือ?"

***

"เฉิงเฉิงพยักหน้า​ พูดต่อเนื่อง​อย่างเสียงเบาว่า​:"พ่อครับ​ เรารู้ว่าเราผิดไปแล้วครับ"

ขณะนี้​ กู้ฮอนก็ช่วยลูกพูดขึ้นมาว่า:" คุณ​ต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือ​ อาบน้ำให้กับ'เบลล่า'​ทุกวันเลยนะ ที่สำคัญไม่เคยพามันออกไปด้วยซ้ำ ไม่ได้สกปรก​อย่างทึ่คุณ​คิดหรอก​นะ​ นายกระปรี้กระเปร่า​ขึ้นมาบ้าง​ ก็เริ่มทรมานคนแล้วใช่มั้ย​ มิเช่นนั้นจะไม่สบายใจ? "

เป่หมิงโม่มองบนให้กับกู้ฮอน:" คุณ​ตามใจพวกเขาเกินไปแล้วนะ​ ตามใจจนถึงขั้นทำลายพวกเขาโดยไม่รู้ตัว​ คุณ​รู้มั้ยร่างกายของหมามีเชื้อ​โรคและหนอนเยอะแค่ไหน​ ส่วนใหญ่​ต่อให้อาบน้ำทุกวันก็ไม่สามารถ​อาบจนสะอาดหมดจด​ ไม่มีความรู้​ทั่วไปแม้แต่นิดเดียวเลยอ่ะ​ โชคดี​ที่เด็กดวงแข็ง​ มิเช่นนั้นไม่รู้​มีชีวิต​จนถึงตอนนี้ได้ไง"

" คุณ.......... "

กู้ฮอนโมโห​จนหน้าแดงไปหมด​ ชี้เป่หมิงโม่ไว้กลับไม่รู้​จะพูดอะไรต่อดี

เป่หมิงโม่ไม่สนใจเธอ​ พูด​ต่อเนื่อง​ว่า:" วันหลังห้ามพวกนายทำแบบนี้อีก พ่อจะให้ฉิงฮัวซื้อบ้านสำหรับหมาให้กับมันเอง​ วันหลังต้องแยกแยะ​คนกับหมาให้ถูก​ต้องรู้รึเปล่า​"

" พ่อครับ​ เรารู้แล้วครับ​ เชื่อคำสั่งสอนของพ่อแน่นอน​ครับ​ รับรองว่าเวลานอนจะไม่มั่วสุม​กับ'เชี่ย' ครับ​ งั้นเราออกไปเล่นแล้วน่ะครับ​"หยางหยางพูดอยู่​ ว่องไว​มากกำลังจะวิ่งออกไปทางประตู​ข้างนอก​

เพียงแต่​ว่าเขาถูกคุณพ่อยื่นมือจับเอาไว้อย่างแน่นๆ:"อะไรคือ'มั่วสุม'​ฮ่ะ​ ใช้ศัพท์​ไม่​เป็นก็อย่าใช้มั่วๆรู้มั๊ย​ ไม่รู้จริงๆ​การสอบครั้งก่อน​ นายสอบได้ยังไง​ เฉิง​ วันหลัง​นายต้องสอนเขาให้มากๆ

เฉิงเฉิงรีบพยักหน้า​:" พ่อครับ​ ท่านวางใจเถอะ​ ผมจะสอนหยางหยางให้ดีๆเลยนะครับ"

มองดูลูกๆพาหมาออกไปเล่นอย่างสุขใจ​ เป่หมิงโม่ย้ายสายตามาที่กู้ฮอนต่อ​

กู้ฮอนมีลางสังหรณ์​ไม่ดีเกิดขึ้นมาอย่างกระทันหัน​ ร่างกายของเธอกระตุกเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว​ กล้ามเนื้อของร่างกายทุกส่วนเกือบตกอยู่ในอาการตึงเครียด​

" คุณ​กำลังทำอะไร​ ทำไมถึงได้เหมือนกับไก่ชนที่เตรียม​พร้อม​จะ​ต่อสู้​อยู่​ตลอดเ​วลาหล่ะ" เป่หมิงโม่เห็นท่าทางของเธอเช่นนี้​ ทันทีนั้นรู้สึกว่าช่างสนุกเหลือเกิน​

ไก่​ เขาเปรียบเทียบ​ตัวเองเหมือนไก่....... ทำให้กู้ฮอนรู้สึกโมโห​อย่างกับกำลังไฟลุกไหม้​ เธอไม่สนใจหรอกนะอะไรคือไก่ชน

เกลียดชัง​ซะจนอยากจะยกมือขึ้น​มาตบ​ ตบหน้าของเป่หมิงเอ้อคนนี้อย่างแรงๆ

ทำไงได้​ สติชนะตัวเองอีกครั้ง​ ไม่ว่าจากแรง​กาย​ หรือด้านอื่นๆก็ตาม​ ตัวเองล้วนไม่ใช่คู่ต่อสู้​ผู้ชาย​ตรงหน้า​คนนี้

ถ้าหากลงมือแบบสุ่มสี่สุ่มห้า​ ถ้าอย่างนั้น​มีแต่จะทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย​

ในที่สุด​ เธอเลือกใช้วิธีการ​ที่​'เหมาะสม'​มาโต้กลับ​:" วันนี้คุณ​ดูขึ้นไปผิดปกติ​มากเลยนะ สมองเป็นไข้จนเสียไปหมดแล้วใช่มั้ยเนี่ย?"

"ผิดปกติ?" เป่หมิงโม่วางตะเกียบ​ในมือไว้บนโต๊ะ​ ทำหน้าตาท่าทางที่ยอมรับฟังรายละเอียด​ออกมา? "

กู้ฮอนก็วางตะเกียบ​ตัวเองเอาไว้ข้างๆ:" หรือไม่ใช่​ ตั้งแต่วินาทีที่คุณตื่นมาในวันนี้ก็เผยความผิดปกติ​ทุกอย่าง​ออกมา​ คุณ​ไม่เคยใจกว้างกับหมาแม้แต่นิดเดียว​มาก่อน แต่กลับ​ใจกว้าง​กับ'เบลล่า'​ ที่สำคัญยังยอมรับคำตอบที่เหลวไหล​ของหยางหยางอีกด้วย​ คุณ​พูดสิสมองของคุณเสียไปแล้วใช่รึเปล่า"