ตอนที่ 903
บทที่ 903 หัวอกของผู้เป็นพ่อ
October 28, 2026
บทที่ 903 หัวอกของผู้เป็นพ่อ
"ฉันหรือ ช่วงนี้อ่านหนังสือที่เกี่ยวกับพระธรรมเล่มนึงตัวเองอยู่คนเดียวมาโดยตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ จู่ๆก็รู้สึกว่าเหมือนตัวเองใช้ชีวิตคนเดียวถึงจะเหมาะสมกับฉัน สำหรับผลกรรมระหว่างคุณกับเป่หมิงโม่ พูดกับคุณแค่คำสองคำตอนนี้คุณก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอก พูดง่ายๆเลยนะ ระหว่างการพบเจอของพวกคุณคือกรรม ส่วนเรื่องราวสุดท้ายล้วนเป็นผลจึงก่อให้เกิดกรรม"
ดูหน้าตาแอนนิพูดเหมือนมีเหตุมีผลมาก กู้ฮอนจึงแอบลิ้มรสคนเดียวอย่างละเอียดโดยไม่รู้ตัว
พบเจอกับเป่หมิงโม่........ เป็นกรรม ส่วนลูกๆทั้งสามคนที่น่ารักซึ่งอยู่ข้างกายตัวเองตอนนี้ก็คือผลสินะ......."
แอนนิพยักหน้า:"คุณพูดถูกแล้ว นี่ก็คือผลกรรม แน่นอน ไม่ใช่แค่ลูกๆทั้งหมด คุณคิดชีวิตความเป็นอยู่ของคุณดูสิ คุณเคยพูดอดีตของคุณให้ฉันฟัง สมมุติคุณยังคบกับเป่หมิงยี่เฟิงอยู่ ถ้างั้นตอนนี้คุณจะเป็นยังไง? อาจจะเป็นแค่คุณนายน้อยที่บ้านเป่หมิง แค่นี้เอง ส่วนด้านอื่นๆหล่ะ? คุณจะได้เป็นทนายความรึเปล่า? คุณจะมีเฉิงเฉิง หยางหยางยังมีจิ่วจิ่วลูกๆทั้งสามคนที่น่ารักน่าชังเช่นนี้รึเปล่า? แล้วยังจะรู้จักเพื่อนอย่างพวกเราไหม? แน่นอน คุณคบกับเป่หมิงยี่เฟิง ต้องมีลูกด้วยกันอยู่แล้ว แต่ว่ามีความเป็นไปได้ไหมว่าจะเป็นพวกเขาหรือไม่? นอกจากคุณจะขาดสิ่งเหล่านี้ไป สิ่งที่มีเพิ่มขึ้นมาจะต้องมีมากกว่าตอนนี้แน่นอน เช่น คุณท่าน เป่หมิงที่เข้มงวด คุณนายเป่หมิงที่ทำตัวเป็นผู้ไกล่เกลี่ย...... แน่นอนขาดไม่ได้คือ เป่หมิงโม่ก็กลายเป็นลุงรองของคุณ นิสัยของเขายังคงแย่มาก ชักกับชักปี่กับคุณท่านเป่หมิงทั้งวัน สิ่งที่คุณห้ามไม่ได้คือ สุดท้ายคุณก็ต้องถูกบ้านเป่หมิงยี่เฟิงทั้งบ้านไล่ออกจากบ้านเป่หมิง...........สิ่งเหล่านี้สำหรับคุณอาจจะไม่สำคัญ แต่ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ:"มีความเป็นไปได้สูงมากที่คุณอาจจะไม่ได้พบเจอกับแม่ของคุณ คุณพูดสิ ชีวิตความเป็นอยู่แบบนั้นคือสิ่งที่คุณอยากได้?"
คำถามสมมุติที่ยาวเหยียดของแอนนิ ทำให้กู้ฮอนเริ่มคิดทบทวนใหม่อีกครั้ง ดูๆไปแบบนี้ เหมือนกับว่าชีวิตความเป็นอยู่ที่ตั้งสมมติฐานขึ้นมานั้นตอนนี้ดูๆไปแล้วก็ไม่ใช่สิ่งที่เธออยากได้
ต่อให้ชีวิตความเป็นอยู่ตรงหน้ามีความน่าเสียดายอยู่ไม่น้อยก็ตาม อย่างเช่น ป้า ปฏิกิริยาของท่านเป่หมิงที่มีต่อตัวเองได้เปลี่ยนไป แน่นอนยังมีแม่ของตัวเอง........
ถึงแม้พวกเขาแค่จากไปในระยะเวลาอันสั้นๆ แต่ว่ากลับทำให้ตัวเองได้รับสติปัญญาที่ทั้งชีวิตนี้ซึ่งไม่เคยได้รับมาก่อน แน่นอนขณะเดียวกันก็ได้ชดเชยให้กับสิ่งที่เสียใจในชีวิตนี้
จู่ๆ เธอคิดถึงศัพท์คำนึง ที่เรียกว่า:" การให้และการได้รับ
การให้และการได้รับ: มีการให้ก็ย่อมมีการได้รับ ชีวิตคนไม่มีความสมบูรณ์แบบ นี่ถึงจะเป็นสีสันของชีวิต ลองคิดดู ชีวิตที่สมบูรณ์แบบอย่างที่ว่านั้น ทำไมจะไม่ใช่ความไม่สมบูรณ์แบบอีกรูปแบบนึงหล่ะ
*
เป่หมิงโม่และเป่หมิงยันสองคนพี่น้องคู่นี้ ทานอาหารเที่ยงเรียบร้อย ต่างคนต่างกลับไปที่ห้องนอนของตัวเองแล้ว
เรื่องราวที่เกิดขึ้นมาในหลายวันนี้ พวกเขาต่างต้องการจัดการกับอารมณ์ของตัวเองอีกครั้ง
นอนอยู่บนเตียงใหญ่ที่นุ่มสบาย ความรู้สึกที่ส่งผ่านไม่ได้ทำให้เป่หมิงโม่รู้สึกปลอดโปร่งเลยสักนิด กลับทำให้เขากลุ้มใจมากขึ้น
เขากำลังคิดว่า: ทางเลือกที่อยู่ตรงหน้ากู้ฮอนทั้งสองทางเธอจะเลือกยังไง? หลังจากเธอเลือกแล้ว ตัวเองควรจะรับมือยังไง?
สำหรับเป่หมิงโม่ เรื่องที่จุกจิกพวกนี้ยุ่งยากกว่าการจัดการกับธุระที่บริษัทเป่หมิงเสียอีก
ขณะนี้ มือถือของเขาดังขึ้นมา
***
เป่หมิงโม่หันหลัง ยื่นมือไปหยิบมือถือที่อยู่บนตู้หัวเตียง
ขณะที่เห็นเบอร์โทรปรากฏขึ้นมา สติของเขาก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาในทันที:"ตอนนี้ยังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง คุณคิดได้แล้วใช่มั้ย?"
กู้ฮอนได้ยินเสียงที่ดังออกมานั้นเป็นเสียงของเป่หมิงโม่เอง เธอตั้งสติอารมณ์ของตัวเองให้นิ่งสงบ เธอตัดสินใจแบบนี้ ได้ผ่านการคิดทบทวนอย่างตระหนักดีแล้ว
"ฉันไม่ต้องการคิดนานขนาดนั้น"
" คิดไม่ถึงคุณมีความกล้าหาญมากถึงเพียงนี้เชียว เอาหล่ะ ในเมื่อคุณได้เลือกแล้ว ถ้างั้นผมก็ขอตั้งใจฟังแล้วกัน" ใบหน้าเป่หมิงโม่มีรอยยิ้มเผยออกมา
"สิ่งที่ฉันเลือกคือ ลูกๆทั้งสามคนล้วนอยู่กับฉัน" หลังจากพูดคำนี้ออกไป กู้ฮอนเหมือนได้วางก้อนหินลงไป จากนั้นก็หายใจเข้าลึกๆ"
เป่่หมิงโม่ได้ยินคำตอบแบบนี้ ยักษ์คิ้วโดยไม่รู้ตัว มุมปากก็ค่อยๆยกขึ้นมา:" คุณแน่ใจแล้วหรือ? การชดใช้ในการเลือกลูกๆทั้งสามคนคือ........."
ไม่รอให้เป่หมิงโม่ได้พูดจบเสียก่อน กู้ฮอนก็แย่งคำพูดกลับมา:" ฉันรู้ เลือกลูกๆทั้งสามคน ก็ต้องเป็น ประธานบริษัทเป่หมิงต่อถูกต้องรึเปล่า"
"ถูกต้องทั้งหมด ดูท่าคุณได้เตรียมตัวเรียบร้อยแล้วว่าวันข้างหน้าต้องเผชิญกับอะไร ในฐานะผู้ที่เคยผ่านมาก่อน ผมมีความจำเป็นต้องบอกกับคุณว่า สิ่งที่ต้องเผชิญคือ นอกจากต้องเผชิญหน้ากับเป่หมิงยี่เฟิงแล้ว ยังมีถังเทียนจื๋อ คุณน่าจะคิดได้แล้วนะ จุดประสงค์ที่เขามาในบริษัทเป่หมิงไม่ได้ใสซื่อเลย ส่วนเธอในฐานะประธานเป่หมิง หน้าที่ก็คือให้มันตกอยู่ในกำมือของใครไม่ได้ เพราะฉะนั้น ถ้าหากคุณยังมีความคิดอื่นๆ ผมอนุมัติให้คุณเลือกใหม่อีกครั้ง"