บทที่ 905 ในที่สุดก็ปรากฏตัว

ฉิงฮัวส่ายหน้า “นี่เป็นการตัดสินใจของเจ้านายครับ เมื่อเช้าท่านโทรมาบอกว่าให้ทำ”

หมาอย่างเป่หมิงเอ้ออีกแล้วงั้นเหรอ แถลงข่าว? ขอบคุณความรอบคอบของเขา หรือว่ากลัวว่าฉันจะเทกลางคันไม่ทำแล้วงั้นเหรอ? ก็เลยทุบหม้อจมเรือ บังคับให้เธอนั่งอยู่ในตำแหน่งนี้

ถึงแม้ว่ากู้ฮอนจะคิดแบบนี้ แต่ว่าก็ไม่สามารถพูดแบบนี้ออกมาได้

“คุณผู้หญิง งั้นเอาแบบนี้ไหมครับ ผมว่าก่อนจะถึงงานแถลงข่าวยังพอมีเวลาอยู่ ผมพาคุณไปซื้อเสื้อผ้าหน่อยดีกว่า” สมกับเป็นฉิงฮัวจริงๆ พอเจอปัญหาอะไรก็สามารถแก้ไขได้อย่างรวดเร็ว

นี่ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้เป่หมิงโม่เห็นความสำคัญของเขามาก

ก็ได้แต่ต้องทำแบบนี้แล้วล่ะ กู้ฮอนพยักหน้า หลังจากนั้นก็ออกจากห้องทำงานพร้อมกับฉิงฮัว

เพื่อที่จะป้องกันนักข่าวที่รออยู่ตรงลานจอดรถหรือหน้าประตูบริษัท กู้ฮอนไม่ได้ขับรถของตัวเอง แต่ว่านั่งรถของฉิงฮัวแล้วก็ออกจากตระกูลเป่หมิงไป

ตอนที่รถแล่นมาถึงทางออกที่จอดรถนั้น อย่างที่คาดไว้จริงๆ นักข่าวที่เคยล้อมรถของกู้ฮอนยังคงนั่งเฝ้าอยู่ตรงนั้นด้วยความพยายาม แน่นอน พวกเขาก็ไม่ได้ทำเพื่อเรื่องนี้ทั้งหมด ก็ยังมีส่วนที่มารองานแถลงข่าวด้วย

ที่พวกเขาทำแบบนี้ ก็เพราะว่าอยากจะได้รายงานพิเศษไปก่อนหน้าคนอื่น

ฉิงฮัวขับรถพากู้ฮอนมาที่ห้างสรรพสินค้าอันดับหนึ่ง ที่นี่มีร้านค้าเฉพาะของแบรนด์ชั้นนำระดับโลก กู้ฮอนเองมาก็มาที่นี่เป็นครั้งคราว แต่ว่าไม่เคยซื้ออะไรเลย

สำหรับเหตุผลน่ะเหรอ……ข้อแรก， เพราะว่าเงินเธอไม่ค่อยเยอะ ข้อที่2，เธอต้องเอาเงินของเธอไปเลี้ยงลูก

อย่างที่เขาว่ากันว่า : มีลูกชายต้อง ‘สร้างธนาคาร’ , มีลูกสาวต้อง ‘หาคนมาลงทุนกับธนาคาร’

ตอนนี้ เธอมีลูกชาย2คน ยังไงก็ต้องเตรียมให้พร้อมก่อนพวกเขา2คนจะแต่งงาน ถึงแม้ว่าพ่อของลูกชายเธอเป่หมิงโม่มีเงินมากมาย แต่ว่าไม่ว่าจะมากหรือน้อยก็เป็นความตั้งใจของคนเป็นแม่เหมือนกัน

ฉิงฮัวพาเธอมาที่นี่เพื่อซื้อเสื้อผ้า ทำให้กู้ฮอนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย มันไม่ง่ายเลยกว่าตัวเองจะสามารถเก็บเงินได้ แล้ววันนี้ต้อง ‘ล้มละลาย’ แล้วเหรอ?

ช่างเถอะ ยังไงฉิงฮัวก็ถือว่าเป็นคนของเธอ ก็ไม่มีอะไรที่พูดไม่ได้หรอก พอคิดได้แบบนี้ กู้ฮอนก็รวบรวมความกล้าของตัวเอง “ฉิงฮัว หรือว่าพวกเราไปหาซื้อเสื้อผ้าที่อื่นดีกว่าไหม”

***

พอฉิงฮัวได้ยินกู้ฮอนพูดดังนี้ ก็รู้สึกประหลาดใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาหยุดเดินแล้วก็หันมามองหน้าเธอ “คุณผู้หญิง ที่นี่มีอะไรผิดปกติรึเปล่าครับ? ”

ใบหน้าของกู้ฮอนค่อยๆ แดง เธอก้มหน้าลงนิดหน่อย แล้วก็พูดอย่างเบาๆ และตะกุกตะกัก “คือ คือว่าเสื้อผ้าที่นี่มันแพงมากไปหน่อย นายก็รู้ ว่าฉันมีลูก3คนต้องเลี้ยง เพราะฉะนั้น ฉันไม่มีเงินมากขนาดที่จะซื้ออะไรพวกนี้ได้หรอกนะ”

หลังจากพูดจบ แม้แต่ตัวเธอเองยังรู้สึกขายหน้า ในฐานะที่เป็นหัวหน้าองค์กรชั้นนำ เป็นประธานของบริษัทเป่หมิงที่ทั้งโลกรู้จัก มาในสถานที่แบบนี้ กลับต้องมาขายหน้าเพราะเรื่องเงิน……

ถ้าเกิดว่านักข่าวพวกนั้นจับได้ แล้วก็เติมน้ำมันเข้าไป มันจะต้องกลายเป็นข่าวดังแน่นอน

ฉิงฮัวพอได้ฟังแล้วจะไม่เข้าใจได้ยังไงว่าเธอกำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่ “คุณผู้หญิง เรื่องนี้ไม่ต้องกังวลไปเลยครับ คุณไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินสำหรับเสื้อผ้าพวกนี้เลย”

“ไม่ต้องจ่ายงั้นเหรอ? ถึงแม้ว่าฉันจะพึ่งเข้ามารับตำแหน่ง แล้วจะมาใช้เงินของตระกูลเป่หมิงได้ยังไงกัน ถ้าเกิดว่าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป มันน่าจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอกมั้ง”กู้ฮอนไม่อยากจะถูกพูดถึงในเรื่องนี้ โดยเฉพาะเป่หมิงยี่เฟิงกับถังเทียนจื๋อ

ตอนนี้พวกเขา2คนร่วมมือกัน แค่นี้ก็ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจมากพอแล้ว แล้วอีกอย่างกู้ฮอนก็เข้าใจเป็นอย่างดีว่า พวกเขาน่าจะกำลังจ้องตำแหน่งประธานตระกูลเป่หมิงตาเป็นมัน ถ้าเกิดว่าพวกเขาเอาเรื่องนี้ไปเขียนบทความละก็ ตัวเธอพึ่งเข้ามาอยู่ที่นี่ ไม่ได้มีรากฐานอะไรในตระกูลเป่หมิง ต้องรับมือกับการกระทำเพียงเล็กน้อยของพวกเขาไม่ไหวแน่ๆ

“วางใจเถอะครับคุณผู้หญิง เงินนี้ก็ไม่ได้มาจากบัญชีของบริษัทตระกูลเป่หมิงแน่นอนครับ ค่าใช้จ่ายในครั้งนี้เจ้านายจะเป็นคนจ่ายเอง เมื่อเช้าหลังจากที่เจ้านายบอกผมเกี่ยวกับเรื่องงานแถลงข่าวแล้วนั้น ก็คิดไว้แล้วว่าคุณน่าจะไม่มีชุดที่เหมาะสม และคุณก็น่าจะไม่ยอมใช้เงินของบริษัทตระกูลเป่หมิงด้วย เพราะฉะนั้นก็เลยบอกผมว่าเขาจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดเองครับ”

“ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว งั้นพวกเราก็รีบไปเลือกเสื้อผ้ากันเถอะ” กู้ฮอนพูด แล้วก็เดินเข้าไปในร้านค้า

เป่หมิงโม่คนนี้ช่างเข้าใจจิตใจคนอื่นจริงๆ เขาสามารถคาดเดาความกังวลทั้งหมดของเธอได้ เนื่องจากเขาเสนอจะจ่ายค่าใช้จ่ายให้อย่างใจกว้าง ถ้ายังงั้นจะพูดอะไรได้อีกล่ะ ถือว่ามันเป็นรางวัลสำหรับการที่เธอดูแลเขาทั้งคืนตอนที่เขาเป็นไข้แล้วกัน

กู้ฮอนคิดได้แล้ว สำหรับเป่หมิงโม่แล้วก็ไม่ต้องเกรงใจอะไรหรอก

หลังจากผ่านไป1ชั่วโมง ในมือของฉิงฮัวก็เต็มไปด้วยถุงหิ้วมากมาย ทั้งเล็กและใหญ่

ถุงใหญ่เอาไว้สำหรับงานแถลงข่าว แล้วก็ฟังคำแนะนำจากฉิงฮัว บอกว่าให้เลือกชุดที่เหมาะสมที่เอาไว้พบกับประธานบริษัทอื่นหรือว่าเอาไว้สำหรับงานเข้าสังคมด้วย

ส่วนถุงเล็ก สำหรับเธอที่เป็นแม่คนนั้น แน่นอนว่าต้องเป็นเสื้อผ้าที่เธอเลือกให้ลูกทั้ง3คนของเธอ นี่ถือว่าเป็น ‘ยืมดอกไม้มาถวายพระ’ แน่นอน ใช้เงินของพ่อของพวกเขามาซื้อเสื้อผ้า ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่เหมาะสมอยู่แล้ว

ตอน9.50นาที ในห้องโถงชั้น1หนึ่งบริษัทตระกูลเป่หมิง ได้เตรียมสำหรับการแถลงข่าวไว้เรียบร้อยแล้ว

พวกนักข่าวก็มานั่งกันจนเต็มแล้ว

กู้ฮอนสวมใส่ชุดมืออาชีพสีแดงกุหลาบที่พึ่งซื้อมาเมื่อกี้นี้ เดินเข้ามาในสถานที่พร้อมกับฉิงฮัวอย่างช้าๆ การปรากฏตัวของเธอ สามารถเรียกเสียงแฟลชจากกล้องได้มากมาย

ยังไม่ต้องพูดถึงรูปร่างของกู้ฮอน ไม่ว่าเธอจะสวมใส่อะไรก็จะดูดี ผิวขาวเนียน เอวเรียวบาง ชุดสีแดงกุหลาบ พวกกับความรู้สึกที่ดูฉลาดแหลมคมจากตอนที่เธอเป็นทนาย มันเปลี่ยนภาพลักษณ์ก่อนหน้านี้ของเธอในฐานะ "ผู้ติดตาม" จริงๆ เธอได้กลายเป็นผู้หญิงที่เป็นมืออาชีพที่มีวุฒิภาวะและมั่นคงในทันที

ต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์แบบนี้ เธอเองก็ชินแล้วเหมือนกัน ฉิงฮัวจัดตำแหน่งให้เธอนั่งอยู่ด้านซ้ายของที่นั่งตรงกลาง และฉิงฮัวก็นั่งอยู่ข้างๆ เธอ ส่วนอีกด้านหนึ่งก็ยังมีที่หนึ่งว่างอยู่

***

ความคิดเห็น