บทที่ 923 เอาใจเขามาใส่ใจเรา

บทที่ 923 เอาใจเขามาใส่ใจเรา

เฉิงเฉิงกัดฟัน เขาอดที่จะยื่นมือออกไปหยิกเอวของหยางหยางไม่ได้ นี่มันเวลาไหนกันแล้วเจ้าเด็กคนนี้นี่ ยังพูดจาปากไม่มีหูรูดอยู่ได้

คุณพ่อยอมเสียสละตัวเองเป็นตัวประกัน เพื่อแลกกับความปลอดภัยของคุณปู่โม้ คุณย่าหวี และลูก ๆ อีกสามคน

ถ้าเจ้าหมอนี่ยังทำตัวปากไม่มีหูรูด แล้วทำให้หัวหน้ากลุ่มโจรโกรธขึ้นมาอีก ที่คุณพ่ออุตส่าห์พยายามมาทั้งหมดจะไม่เสียเปล่าเอาเหรอ

“โอ๊ย! นายหยิกฉันทำไมเนี่ย” หยางหยางหันไปมองเฉิงเฉิงอย่างไม่พอใจ

ยังดีที่ว่าหัวหน้ากลุ่มโจรที่ยังคงตื่นเต้นเกินไปไม่ได้ยินคำพูดเมื่อกี้นี้ของหยางหยาง แต่ถึงอย่างไรพวกโจรคนอื่นก็ยังได้ยิน พวกเขามองไปที่ท่าทางของลูกพี่ใหญ่อีกครั้ง เป็นอย่างที่เด็กนั่นพูดจริง ๆ พวกเขาเม้มริมฝีปากแน่นไม่กล้าที่จะหัวเราะออกมา

หลังจากตื่นเต้นไปสักพักหนึ่ง ในที่สุดหัวหน้ากลุ่มโจรก็กลับมาเป็นปกติ เขาหันไปแล้วโบกมือให้ลูกน้อง “รีบปล่อยคนไป”

เมื่อลูกพี่สั่งแล้วพวกลูกน้องก็ไม่ได้คัดค้านอะไร ทยอยพากันหลบทางให้

เมื่อสามารถออกไปได้อย่างปลอดภัย โม้จิ่งเฉิงก็ช่วยประคองหวีหรูเจี๋ยที่ค่อนข้างจะอ่อนแรงเดินออกไปข้างนอก แล้วยังหันมาพูดเป็นระยะ “เด็ก ๆ ตามมาเร็วเข้า”

ตอนที่พวกเขาเดินผ่านเป่หมิงโม่ หวีหรูเจี๋ยมองไปที่ลูกชาย ทำราวกับว่าต้องตายจากกันอย่างไรอย่างนั้น ดวงตาแดงก่ำ หยดน้ำตาไหลลงมาเป็นสาย “โม่ อย่าทำแบบนี้ อย่าทำแบบนี้เลยนะ”

เป่หมิงโม่มองผู้เป็นแม่ ในใจของเขาปรากฏความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้ เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าที่ติดตัวไว้ออกมาให้หวีหรูเจี๋ยเช็ดน้ำตา “คุณแม่ วางใจเถอะ ผมจะต้องกลับไปอย่างปลอดภัย ก่อนที่ผมจะกลับมา ก็ฝากคุณแม่ดูแลพวกเด็ก ๆ แทนผมด้วย”

“ได้ ได้…” หวีหรูเจี๋ยพยักหน้ารัว เธอได้ยินลูกชายเรียกตัวเองว่า ‘แม่’ อีกครั้งแล้ว ตอนที่อยู่บนเรือก่อนหน้านี้เขาพูดมันออกมาโดยไม่ทันระวัง แต่ครั้งนี้เธอฟังออกว่าลูกชายเรียกมันออกมาจากใจจริง

โม้จิ่งเฉิงตบไหล่เป่หมิงโม่ “โม่ แกวางใจเถอะ ฉันจะดูแลแม่กับลูก ๆ ของแกให้เอง รีบกลับมาล่ะ หลังจากนี้พวกเขายังต้องคาดหวังในตัวแก”

เป่หมิงโม่พยักหน้า “วางใจเถอะ ตลอดมาผมยังไม่เคยขอบคุณคุณเลย ขอบคุณที่หลายปีนี้คอยดูแลแม่ของผม...”

“โม่ หมายความว่ายังไง ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดอะไรแบบนี้นะ” โม้จิ่งเฉิงพูดจบก็หันไปถลึงตาใส่หัวหน้ากลุ่มโจรอย่างแค้นเคือง

โม้จิ่งเฉิงเองก็เป็นคนที่มาจากเส้นทางสีดำ ออร่าของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าเป่หมิงโม่ บางทีอาจจะเหนือกว่านิดหน่อยด้วยซ้ำ กลุ่มอิทธิพลมืดที่เขาจัดการดูแลในตอนนั้น แม้แต่ในยุโรปและอเมริกาก็มีชื่อเสียงโด่งดังไม่น้อย ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ถ้าหากเขาเอาจริงขึ้นมา จะไปเทียบกับหัวหน้ากลุ่มโจรกระจอก ๆ ที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ได้ยังไง

หัวหน้ากลุ่มโจรถูกสายตาของเขาจ้องจนสะดุ้ง แม้ว่าในหัวใจของเขาจะรับรู้ได้ถึงความโหดร้ายของชายชราคนนี้ แต่ในฐานะลูกพี่ใหญ่เขาไม่สามารถที่จะเผยความกลัวออกมาต่อหน้าลูกน้องได้

“ฉันเตือนแกไว้เลยนะ ได้เงินแล้วก็รีบหนีไป ไม่อย่างนั้นแก๊งสามจู๋จะจัดการแก” พูดจบก็ประคองหวีหรูเจี๋ยเดินออกไป

เมื่อเห็นพวกคนแก่เดินออกไปแล้ว หัวหน้ากลุ่มโจรก็หันไปหัวเราะกับพวกลูกน้องอย่างจองหอง “แก๊งสามจู๋ ฉันก็เป็นแก๊งหลีปาละวะ ไม่เคยได้ยินโว้ย”

แต่คนในกลุ่มโจรที่จำเป่หมิงโม่ขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังจากได้ยินชื่อ ราวกับว่าเขากำลังคิดอะไรบางอย่าง

“คุณพ่อจะต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะครับ”

“พ่อต้องช่วยแก้แค้นให้ผมนะ เมื่อกี้หมอนั่นมันดึงหูผมอยู่เจ็บอยู่เลย...โอ๊ย เฉิงเฉิงนายหยิกฉันทำไมเนี่ย” หยางหยางขมวดคิ้ว ทำหน้ามุ่ยแล้วมองเฉิงเฉิงอย่างโมโห

***

สองพี่น้องข้างหน้าพูดจบแล้ว สุดท้ายก็ถึงตาจิ่วจิ่ว เธอเงยหน้ามองเป่หมิงโม่ที่หล่อเหลามากอย่างเขินอาย

นี่อาจเป็นเพราะบางทีเธอกำลังจ้องมองคุณพ่ออย่างละเอียดมากจริงๆ

ในหัวเล็ก ๆ ของเธอเกิดคำถามน่าสงสัยขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย ทำไมหม่ามี๊ถึงเอาแต่เรียก พ่อ ว่าปีศาจล่ะ วันนี้เขากำลังช่วยพวกเธออยู่นะ

เห็นลูกสาวตัวน้อยยังคงมีสีหน้ากลัว ๆ แต่ในแววตากลับเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น เป่หมิงโม่ก็ยิ้มน้อย ๆ “ลูกไปกับคุณย่าและพวกพี่ ๆ ก่อน ตอนเย็นกลับไปแล้วพ่อจะเอาของขวัญไปให้”

จิ่วจิ่วพยักหน้า สุดท้ายเธอก็พูดออกมาว่า “ต้องกลับมานะคะ”

“แน่นอน”

ถึงแม้ว่านี่จะเป็นบทสนทนาสั้น ๆ ระหว่างเขากับลูกสาว แต่เป่หมิงโม่กลับรู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมาก นี่ก็หมายความว่าลูกสาวจะไม่หลบหน้าหรือไม่พูดคุยกับเขาแล้ว

ระหว่างที่กำลังมีความสุขอยู่นั่นเอง เขาก็หันกลับไปมองแม่ของตัวเองที่อยู่ข้างกายโม้จิ่งเฉิง ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าตั้งแต่เล็กจนโตเขาก็ไม่เคยพูดอะไรกับเธอเลย

คิดว่าแม่ก็คงรู้สึกไม่ต่างจากเขานัก

ไม่ได้เลี้ยงลูก จึงไม่รู้บุญคุณพ่อแม่ ประโยคนี้ทิ้งรอยลึกไว้ในใจของเป่หมิงโม่

เขาใช้สายตามองส่งโม้จิ่งเฉิง หวีหรูเจี๋ย และเด็ก ๆ อีกสามคนไปจนถึงที่ปลอดภัย และถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคุ้มครองลงไปข้างล่าง

ตอนนี้ข้างในก็เหลือแค่เป่หมิงโม่กับโจรอีกหกคน