บทที่ 924 ทางเลือกของผู้เป็นพ่อ

บทที่ 924 ทางเลือกของผู้เป็นพ่อ

“เรื่องที่น่ารำคาญที่สุดก็คือการแทรกโฆษณาในเวลาคับขัน และแน่นอนว่าสิ่งที่น่ารำคาญยิ่งกว่าคือการฉายโฆษณาตอนที่ฉันกำลังดูหนังนี่แหละ ต่อให้เป็นแค่ช่วงสั้น ๆ ก็ไม่โอเค”

แอนนิได้ยินคำพูดของลั่วเฉียวก็ยิ้มเล็กน้อย “เธอนี่นะ แค่คนเขาขัดผลประโยชน์ของเธอนิดหน่อยก็ต่อว่าซะแล้ว พวกรายการทีวีทำแบบนี้ก็เพื่อหาเงินไม่ใช่หรือไง”

ลั่วเฉียวแค่นเสียงในลำคอ “รายการทีวีพวกนี้ขาดเงินที่ไหน คนพวกนั้นเป็นผีดูดเลือดตัวจริงต่างหาก ภาพลักษณ์ภายนอกดูเป็นกระบอกเสียงของรัฐบาล แต่ความจริงแล้วก็กำลังทำกำไรกันทั้งนั้น หลอกลวงกันทั้งเพละสิไม่ว่า โจรตั้งคน แต่กลับถูกคนคนเดียวเปลี่ยนสถานการณ์ ฉันอยากเห็นจริง ๆ ว่าคนคนนั้นเป็นยังไง”

“เฮ้ ๆ คุณอย่าคิดฝันไปหน่อยเลย ตอนนี้คุณแต่งงานมีสามี แถมยังมีลูกแล้วด้วย ”

“แล้วยังไง คุณจะไม่อนุญาตให้ฉันคิดฝันหน่อยเหรอ ถ้าจะบอกว่าสามารถควบคุมสถานการณ์ด้วยรวมได้แล้ว นอกจากคุณลุงฮัวบ้านคุณแล้ว ฉันคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าจะเป็นใคร” ลั่วเฉียวยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกสนุกขึ้นมาแล้ว

แอนนิเม้มริมฝีปาก “คุณนี่นะ เมื่อก่อนเอาแต่หลบอยู่ตลอด ตอนนี้มาหนึ่งคนก็หันไปมองแบบร้อยแปดสิบองศา ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบตอนนี้ตั้งแต่แรก ทำไมต้องเป็นแบบเมื่อก่อนกันนะ ”

“ฉัน ฉัน ไม่ใช่ว่าเป็นเพราะ ‘เจ้านาย’ คนนั้นที่เขาชอบพูดถึงหรือไง หมอนั่นน่ารังเกียจเป็นที่สุด อะไรที่เรียกว่า ‘เกลียดใครก็เกลียดคนของเขาด้วย’ พรรค์นั้น ฉันเกลียดท่าทีที่เย็นชากับความเผด็จการบ้าอำนาจของเป่หมิงโม่ แน่นอนยังคิดไปถึงว่าลุงฮัวจะเป็นคนแบบนั้นหรือเปล่า แบบว่า ‘คบคนแบบไหนเป็นคนแบบนั้น’ แต่จากการตรวจสอบในระยะยาวและการวินิจฉัยอย่างละเอียดของฉันแล้วพบว่า ลุงฮัวเป็นดอกบัวขาวที่ ‘โผล่พ้นโคลนตมโดยไม่แปดเปื้อน’ ดอกหนึ่ง”

“ลั่วเฉียว หยุดพูดได้แล้ว จะพูดจนฉันรู้สึกหนาวไปทั้งตัว” แอนนิจงใจแสร้งทำเป็นตัวสั่น

“เหอะ แบบคุณน่ะเรียกว่าขี้อิจฉาริษยาน่ารังเกียจ”

*

ไม่รู้จริง ๆ ว่าฉิงฮัวที่กำลังทำงานอยู่ควรจะมีสีหน้าหรือว่ารู้สึกยังไงถ้าได้ยินคำพูดชื่นชมของลั่วเฉียวเข้า

กู้ฮอนอ่านเอกสาร เพราะว่าในใจไม่สงบเอาเสียเลย รู้สึกแบบนี้มาสักระยะหนึ่งแล้ว ฉิงฮัวให้เธอไปพักแล้วค่อยกลับมาทำงาน แต่ว่าเธอก็ปฏิเสธไป

ในตอนนั้นเองโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้น

หยิบขึ้นมาก็เห็นว่าเป็นแอนนิโทรมา ไม่รู้ว่าเขามีธุระอะไร หรือว่าที่บ้านเกิดปัญหาอะไรขึ้นกันแน่

เพราะคิดถึงตรงนี้ เธอก็คิดถึงพวกเด็ก ๆ ทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่งทารกตัวน้อยอย่างจิ่วจิ่ว อยู่กับเป่หมิงโม่จะเป็นยังไงบ้าง เริ่มร้องไห้งอแงตะโกนว่าจะกลับบ้านหาหม่ามี๊บ้างไหมนะ

“คุณหนู โทรศัพท์” ฉิงฮั่วที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นกู้ฮอนไม่รับสายโทรศัพท์สักที ไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ ก็เลยส่งเสียงเตือนเมา

“อ้อ แอนนี่โทรมาน่ะ” กู้ฮอนพูดพลางกดรับสายโทรศัพท์

“แอนนิ โทรหาฉันมีอะไรหรือเปล่า”

“ฮอน ตอนนี้ว่างไหม เปิดทีวีดูช่องข่าวท้องถิ่นเร็วเข้า”

“แอนนิ ตอนนี้ฉันกำลังยุ่งอยู่ จะได้มีเวลาดูทีวีได้ไง ใช่แล้ว ตอนเที่ยงฉันยังต้องไปร่วมงานเลี้ยง ถ้าเป่หมิงโม่พาเด็ก ๆ กลับมาแล้ว ฝากนายดูแลพวกเขาหน่อยนะ”

“ฮอน จะดีมากถ้าเธอเปิดข่าวดู ในข่าวกำลังรายงานเรื่องสวนสนุกที่เป่หมิงโม่พาเด็ก ๆ ไป ที่นั้นเกิดเรื่องขึ้นแล้ว!”

***

กู้ฮอนรีบดึงสติกลับมาทันที “แอนนิ เธอว่าอะไรนะ เกิดเรื่องขึ้นแล้ว! ได้ ฉันจะรีบดูเดี๋ยวนี้”

เธอรีบวางโทรศัพท์ลงทันทีสีหน้าเริ่มตึงเครียดขึ้นมา เด็ก ๆ ยังคงอยู่ที่นั่น คนเป็นแม่จะไม่กังวลได้ยังไง

“คุณหนู เกิดอะไรขึ้น” จากบทสนทนาเมื่อกี้ของกู้ฮอน ฉิงฮัวจะรู้ได้ทันทีว่าเหมือนจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นแล้ว ยิ่งเห็นสีหน้าเป็นกังวลแบบนั้นของเธอ เขารู้ได้ทันทีว่ามันอาจจะไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ

ไม่ต้องรอให้สั่ง เขาก็เปิดอุปกรณ์ฉายภาพที่อยู่ในห้องทำงานทันที เจ้านี้มีไว้สำหรับงานนำเสนอ แต่บางครั้งมันก็ถูกใช้เป็นทีวี

“สวนสนุกที่พูดเด็ก ๆ ไปเกิดเรื่องขึ้นมาแล้ว รีบเปิดไปช่องข่าวท้องถิ่นเร็วเข้าl” กู้ฮอน พูดพลางหยิบโทรศัพท์โทรหาเป่หมิงโม่ ก็อยากยืนยันให้แน่ใจว่าตอนนี้พวกเด็ก ๆ ปลอดภัย

แต่คิดไม่ถึงว่าไม่มีใครรับโทรศัพท์ “เจ้าบ้านี่รับโทรศัพท์สิ!” เธอเฝ้ารออย่างกระสับกระส่าย ปากเอาแต่พูดไม่หยุด

แต่เสียงที่ตอบกลับมาไม่ใช่เสียงของเป่หมิงโม่ ทว่าเป็นเสียงของระบบตอบรับอัตโนมัติ “เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ชั่วคราว กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งในภายหลังค่ะ”

ทันใดนั้นก็เกิดลางสังหรณ์เลวร้ายบางอย่างขึ้นมาในใจ คงไม่ได้เกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ หรอกนะ

บนหน้าจอกำลังถ่ายทอดสดการรายงานข่าว “สวัสดีค่ะทุกท่าน ตอนนี้พวกเรากำลังติดตามเหตุการณ์การจับตัวประกันข้างในศูนย์บริการนักท่องเที่ยวที่สวนสนุกประจำวันแห่งนี้ จากรายงานการติดตามในช่วงก่อนหน้า พวกเราดีใจเป็นอย่างมากที่ได้เห็นนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่ถูกกลุ่มโจรควบคุมไว้สามารถหลบหนีออกมาได้สำเร็จ ตอนนี้ข้างในห้องโถงชมวิวเหลือตัวประกันอีกแค่หกคน นักท่องเที่ยวที่หนีออกมาได้บอกว่า พวกเขาได้รับการช่วยเหลือจากการปรากฏตัวของคนคนหนึ่ง และตอนนี้คนคนนั้นก็กำลังเผชิญหน้ากับพวกโจรอยู่ข้างใน”