บทที่ 928 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

บทที่ 928 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

หลังจากที่ได้ลองสืบดูแล้ว ก็ค้นพบความเชื่อมโยงที่น่าสนใจระหว่างเป่หมิงโม่กับกู้ฮอน คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะมีลูกด้วยกันถึงสองคน

พูดถึงเป่หมิงโม่คนนี้ ประธานหลี่ยังพอที่จะรู้จักเขาอยู่บ้าง เช่นเดียวกันที่รู้ว่าข้างกายเขาก็ไม่เคยขาดแคลนผู้หญิง โดยเฉพาะดาราสาวที่เขาเคยคบด้วยอย่างซูยิ่งหวั่น ที่ก่อให้เกิดสถานที่อย่างเย่หยิงอีพิน

ภายหลังก็ได้ยินว่าเขากำลังจะแต่งงาน ทว่าเจ้าสาวกลับเป็นผู้หญิงอื่น…

สำหรับกู้ฮอนผู้หญิงที่สามารถคลอดลูกให้เขาได้วันนี้ ยิ่งไม่ง่ายเข้าไปใหญ่

รวมไปถึงข่าวการฟ้องร้องกันระหว่างสองคนนี้ในครั้งนั้น สำหรับประธานหลี่แล้ว เขาคิดว่านี่ก็เป็นเพียงแค่การแสดงของเป่หมิงโม่เท่านั้น

อย่าเอาแต่มองภายนอกที่พวกเขากำลังปะทะกันอย่างดุเดือด เพราะจุดประสงค์ที่แอบแฝงอยู่ในนั้นก็คือการที่เป่หมิงโม่พยายามใช้เด็ก ๆ ในการผูกมัดกู้ฮอนเอาไว้ ทำให้เธอต้องอยู่ข้างกายเขาตลอดไป

หลังจากที่ประธานหลี่เข้าใจเรื่องราวพวกนี้แล้ว เขาก็เกิดความคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ นั่นก็คือการพบกับประธานคนใหม่ของบริษัทเป่หมิง

แต่ถ้าหากเขานัดเธอให้มาคนเดียว บางทีเธอก็อาจจะไม่มา ดังนั้นเขาเลยคิดหาข้ออ้างด้วยการนัดเป่หมิงโม่มาด้วย แบบนี้ดูแล้วน่าจะเหมาะสมกว่า

*

ตอนที่กู้ฮอนและเป่หมิงโม่ปรากฏตัวขึ้นที่บริษัทเจียเม้านั้น ประธานหลี่ก็เริ่มสังเกตพวกเขาผ่านจอมอนิเตอร์ภายในบริษัท

กู้ฮอนยังทั้งสาว ทั้งสวย ไม่เหมือนกับผู้หญิงที่เคยผ่านการมีลูกมาก่อน แล้วที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือ เธอเป็นผู้หญิงของเป่หมิงโม่

และเป่หมิงโม่ ... เป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่ที่สุดในการเข้าสู่วงการออกทางแบบสถาปัตยกรรมของเขา

ในตอนนี้เอง ทฤษฎีของเขาได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะพิชิตบริษัทเป่หมิง อยากได้ก็ต้องพิชิตผู้หญิงคนนั้นให้ได้เสียก่อน อีกอย่างตอนนี้เป่หมิงโม่ก็ได้ถูกย้ายไปอยู่ในอันดับที่สองแล้ว จึงสามารถที่จะปล่อยเขาไปก่อนชั่วคราวได้

เขารู้สึกตื่นเต้นกับความคิดที่เหมือนจะบ้าบอนี้ของตัวเองเป็นอย่างมาก เขาพร้อมที่จะลองแล้ว…

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบ ได้ติดต่อ พูดคุย ได้จับมือกับกู้ฮอน และหลังจากนี้อาจจะมีครั้งแรกอีกมากมายที่รอเขาทำ...

การสัมผัสการตามมารยาทนี้ กลับทำให้ประธานหลี่รู้สึกถึงรสชาติที่แตกต่าง…

***

ประธานหลี่ยังคงมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า ดวงตาของเขาจับจ้องกู้ฮอนไว้แน่น นี่จะเป็นเป้าหมายใหม่ของเขา และเป็นหนึ่งในเป้าหมายที่ท้าทายที่สุด

เขามองออกว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่เหมือนกับผู้หญิงคนอื่น ที่สามารถที่ใช้เงินหรือตำแหน่งมาจัดการได้ง่าย ๆ

เพราะของที่เขามีพวกนั้น ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาก็มีเช่นกัน อีกทั้งยังมีไม่น้อยไปกว่าเขา ส่วนด้านอื่น ๆ …

เธอสามารถที่จะเผชิญหน้ากับเป่หมิงโม่ในชั้นศาลได้ และถึงแม้ว่าเธอจะแพ้ แต่ก็เรียกได้ว่าเป็นความพ่ายแพ้ที่น่าชื่นชม ความกล้าหาญนี้เป็นปัจจัยสำคัญที่จะละเลยไม่ได้

ดูเหมือนว่าความเป็นไปได้ที่จะจัดการกับกู้ฮอนแทบจะเท่ากับศูนย์ แต่ถ้าหากลองทุ่มสมองเพื่อให้ได้มาก็ยังนับได้ว่ามีความหวังอยู่บ้าง ยิ่งเป็นเรื่องที่จัดการได้ยากก็ยิ่งรู้สึกน่าสนใจ

ประธานหลี่คิดเอาไว้มากมายจริง ๆ นี่คือสิ่งที่จิ้งจอกเฒ่าผู้คร่ำหวอดในวงการธุรกิจคิดที่จะทำ แผนการทั้งหมดจะต้องถูกวางไว้อย่างรัดกุม ต้องแน่ใจว่าจะไม่มีข้อผิดพลาด เข้าไม่คุ้นชินกับการไม่เตรียมตัวล่วงหน้าถ้าไม่ได้รับผลประโยชน์

“คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าประธานกู้จะยังอายุ ไม่ทราบว่าขอถามอายุหน่อยได้ไหมครับ”

รอยยิ้มบนใบหน้าของคนที่ถูกถามอายุอย่างกู้ฮอนแข็งค้าง อันที่จริงเธอก็ไม่ได้ถือสาอะไรกับคำถามเช่นนี้ แต่พอมันถูกถามโดยประธานหลี่แล้ว กลับทำให้รู้สึกอึดอัดไม่น้อย

ท้ายที่สุดแล้วกู้ฮอนก็ไม่สามารถที่จะจัดการกับสถานการณ์เช่นนี้ให้ราบรื่นได้เหมือนเป่หมิงโม่ เลยทำให้บรรยากาศในตอนนี้ค่อนข้างที่จะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ประธานหลี่นับได้ว่าเป็นผู้ที่เจนสนาม เมื่อเขาพบว่าหัวข้อการสนทนาหยุดชะงัก ก็หัวเราะขึ้นมาเสียงดัง “ฮ่า ฮา ขอโทษด้วยครับคุณกู้ ต้องโทษผมแล้วที่ทำตัวไร้มารยาท ลืมไปว่าอายุของผู้หญิงไม่ใช่อะไรที่นึกอยากจะถามก็ถามได้”

ในเมื่อเขายอมหาทางลงให้ตัวเองได้แล้ว เช่นนั้นเธอก็ไม่ควรที่จะมาไว้หน้าเขามากเกินไป เพราะตอนนี้ยังมีเรื่องของผลประโยชน์ของทั้งสองบริษัท

เธอยิ้มน้อย ๆ “ไม่เป็นไรค่ะ”พูดพลางก็คิดที่จะดึงมือออก

ทว่าว่าหลังจากลองดึงอยู่สองครั้ง รู้สึกว่าเหมือนถูกคีมขนาดใหญ่หนีบไว้ ทำอย่างไรก็ไม่สามารถจะดึงออกมาได้

เธออดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาว่าแย่แล้วในใจ

ดูเหมือนว่าประธานหลี่ยังเอาแต่ให้ความสนใจกับการสนทนาเป็นการส่วนตัว “คุณกู้ ถึงแม้ว่าคุณจะไม่บอกว่าคุณอายุเท่าไหร่ แต่ผมก็พอจะเดาออก น่าจะยังไม่ถึงสามสิบใช่ไหม”พูดถึงตรงนี้เขาก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ ท่าทีเช่นนั้นราวกับกำลังหวนรำลึกถึงอดีตอันสวยงามก็ไม่ปาน “วัยรุ่นนี่ดีจริงๆเลยนะ ตอนนี้ผมอายุเท่าคุณ จะอะไรก็ไม่เป็นสักอย่าง มันยากจริง ๆ ที่เด็กสาวอย่างคุณต้องมารับผิดชอบบริษัทใหญ่โตขนาดนี้ โบราณว่าไว้ สนามธุรกิจก็เหมือนกับสนามรบ ระดับของอันตรายที่นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนส่วนใหญ่สามารถจินตนาการได้ ในเมื่อบริษัทของพวกเราทั้งสองคนต่างก็เป็นหุ้นส่วนกันอยู่แล้ว ตามหลักอารมณ์และเหตุผลแล้ว ผมไม่สามารถที่จะเอาแต่ยืนชมอยู่ข้าง ๆ ได้ หลังจากนี้ถ้าคุณมีอะไรที่ไม่เข้าใจ ก็มาหาผมได้ ผมคิดว่าประสบการณ์ในการทำงานมากกว่าหลายสิบปีที่ผมมี น่าจะสามารถช่วยอะไรคุณได้บ้าง”

ขณะที่เขาพูดนิ้วของเขาลูบลงบนฝ่ามือของเธอเบา ๆ

การกระทำนี้ทำให้ประสาทของกู้ฮอนตึงเครียดทันที สีหน้าของเธอไม่สงบอีกต่อไป และดูเหมือนเธอจะตื่นตระหนกเล็กน้อย

การกระทำเช่นนี้ประธานหลี่ต้องการที่จะแอบบอกอะไรเธอหรือเปล่า กู้ฮอนไม่แน่ใจนัก แต่เธอรู้สึกได้จริง ๆ ว่านี่ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเธออย่างแน่นอน